“Tüm şehir benim yaşayan en şanslı kadın olduğumu söylüyordu. Ben, hafızasını kaybeden teknoloji milyarderi Hakan Arsoy'u kurtaran o esnaf lokantası garsonuydum. Bana âşık olmuştu ve hafızası geri geldiğinde, ailesinin tüm itirazlarına rağmen benimle evlenmiş, tüm dünyaya tek gerçek aşkının ben olduğumu söylemişti. Ama bu bir yalandı. Sevdiğim adam, milyarder geri geldiği gün yok oldu. Onun yerinde beni bir mülk olarak gören sahiplenici bir canavar vardı ve şimdi yeni bir takıntı bulmuştu: Beren adında bir sanatçı. İşte o zaman cezalar başladı. Bu gece, Beren ona ters baktığımı iddia ettiği için beni terk edilmiş bir depoya sürükledi. Hasta annem bir sandalyeye bağlanmış, etrafı ağzı açık benzin bidonlarıyla çevrilmişti. Bir çakmak çaktı ve yalanımı itiraf etmem için bana on saniye verdi. Bir zamanlar annemin ilaçlarını almak için gündelik işlerde çalışan adam, şimdi başka bir kadın ağladı diye onu diri diri yakmakla tehdit ediyordu. Ama hepsi hastalıklı bir performanstı. Tam çakmağı fırlatıp alevler yükseldiğinde, adamları annemi güvenli bir yere sürükledi. "Gördün mü, uslu bir kız olmadığında neler olduğunu?" diye fısıldadı ve Beren'le birlikte gitti. Annemi o cehennem çukurundan çıkarırken, yıllardır kullanmadığım bir numarayı aradım. "Kaan? Yardımına ihtiyacım var. Yok olmam gerek." Bu sefer alevler içinde kalacak olan onun dünyası olacaktı.”