Sözü, Mahvoluşu

“Bu gece kariyerimin en parlak gecesi olmalıydı. Mimarlığın en büyük onuru olan Zirve Ödülü için en güçlü aday bendim. Ama ödül adı sanı duyulmamış birine gitti; nişanlımın ilk aşkı, ağabeyinin dul eşi Hazal'a. Kazanan tasarımımı hayata geçirmesi gereken adam, nişanlım Kaan, hayatımın eserini ona peşkeş çekmişti. Onun buna daha çok ihtiyacı olduğunu söyledi. Sonra beni ona akıl hocalığı yapmaya zorladı, projelerimin kredisini onun almasına izin verdi. Bir tanıtım çekimi sırasında, "doğru pozu yakalamak" bahanesiyle bana defalarca tokat atarken öylece durup izledi. Sonunda ben de ona bir tokat attığımda, beni işten kovdurdu ve tüm sektörde kara listeye aldırdı. Ama bununla da kalmadı. Bir hastane koridorunda beni yere itti, kanamama neden oldu ve sonra beni terk etti. Tüm bunları yaparken ben onun çocuğunu taşıyordum. O soğuk hastane zemininde yatarken bir karar verdim. Doğmamış bebeğimi de alıp ortadan kayboldum. Yeni bir ülkeye uçtum, adımı değiştirdim ve tüm bağlarımı kopardım. Beş yıl boyunca hayalet gibiydik.”