Yılanın Öpücüğü: Bir Karının İntikamı

orlar mı

rhangi bir anl

onun için olan boğucu, sahte se

ttiğini sa

ma yapıştı, parma

dilemeni

lerine yönelttiğini gördüğüm kes

a. Şimdi

antısı dalga

ne yanlışlıkla kahve döktükten sonraydı. O ağlamıştı ve Hakan beni dizlerimin üzeri

anma, midem

Onların piyonu olm

fısıldadı kafamın içinde soğuk bir s

ğim bir güçle kolumu o

ır d

ılı kaldı. Yüzü inanma

amıştım. Her zaman dokunuşun

si ka

ren?" dedi, sesi tehlikeli bir

siz bir ka

? Hayır, Hakan. Sanırım ben

eri, sanki bir düğm

giler, aramızdaki şakalar

tıklar

çabalamıştım. Her hakareti yutmuş, her küçümsemey

im olmayan bir aşk

endi yaktıkları bir a

rimin erimesinin an

öfkeyle buruşmuştu. "Sen bizim evlatlık kardeşimizsin. Sana

attı, beni duv

alısın. Vasiyetname bizden biriyle evlenmen gerektiğini söylüyor

imeleri yüzüm

sesim titrek ama kara

rt'in kolunu çekiştirdi, gözleri sah

de gitmeliyim,

dediler üçü de neredeyse bir ağızd

va edilmiş

şakça, saçlarını okşayarak. Kelimeler o

n farklı olduğunu, onun sadece yardım ettikle

anl

dar derindi ki neredeyse huzurlu

eyen ışığın ve hizmetçinin uyarısının anısı zihnimde parladı. Antredeki devasa k

bağırdı üç abi

arasına bir insan duvarı ördüler, be

kısıl

zenin yerinden kopup

i. Yan tarafımda kes

şım yana düşerken, yukar

i içinde on

ardı, o mükemmel durumdaydı,

diye soruyordu Hakan, elleri

aman açılmıştı. Sonra bakışları y

r olduğumu hatır

dişe ve rahatsızlığın kafa

edi Mert, yanıma diz çökerek. "B

rıştırm

nda sadece bir

neşi, ayı, yıld

dalgası gönderen ıslak, hırıltılı bir ses

rimi yaktı. Kalkamıyordum. D

arından kara

ıld

ü, kaşları çatılmış, gözlerinde

, neredeyse gerçek gibi gelen

er