Gizli Oğlunu, Doğmamış Köpeğimize Tercih Etti

in Göz

n mükemmel bir resmini çiziyordu. Demir'in yanında, yeni batı kanadının –benim batı kanadımın– girişi

ı gökyüzünü çerçeveleyen pencereleriyle nefes kesiciydi. Demir rolünü mükemmel bir şekilde

övdü. Sonra bana bir hediye sundu. Bir yüzüktü, merkezinde

re Sürüsü'nün imza taşıydı. Ceyda'nın sürü

murgamdan yukarı soğuk bir d

arasından küçük bir figür fırladı,

aklarına attı, bir s

i. Tombul bir parmağını doğrudan bana doğrulttu. "Baba! Annem b

olmuş fısıltılar ve telaşlı Zihin Bağları fırtınasına bıraktı. Alfa Demir ve kad

," diye tısladı. Alfa Emrini, sesindeki karşı konulmaz,

ki etmedi. Rüzgar sadece

öne atıldı. "Aman Tanrım! Rüzgar, tatlım, annene gel!" diye mırı

miş küçük bir bileklik takıyordu. Nefesim kesildi. O bilekliği iki yıl önce Demir için yap

bakmaya, emin olmaya ihtiyacım vard

i kurt, ilkel ve düşüncesiz, sadece yavrusuna doğru hareket

tti. S

k dur!" di

deledim. Başım devasa şöminenin keskin taş köşesine çarptı. G

is, karnımı delip geçti. Aşağı baktım. Elbisemin saf b

unun dizindeki küçücük bir sıyrıkla ilgileniyordu, yerde kanlar içinde yatan eşinden tamamen habersizdi. Çocuğu ko