“Evliliğim, düzenlediğim bir yardım balosunda sona erdi. Bir an önce, teknoloji devi Kaan Arslanoğlu'nun hamile, mutlu eşiyken; bir sonraki an, bir muhabirin telefon ekranı tüm dünyaya onun ve çocukluk aşkı Beren'in bir bebek beklediğini ilan etti. Odanın karşısında onları birlikte gördüm, Kaan'ın eli Beren'in karnındaydı. Bu sadece bir kaçamak değildi; beni ve doğmamış bebeğimizi silip atan aleni bir ilandı. Şirketinin milyarlarca liralık halka arzını korumak için Kaan, annesi ve hatta beni evlat edinen ailem bile bana karşı komplo kurdu. Beren'i evimize, yatağıma taşıdılar, ona bir kraliçe gibi davranırken beni bir mahkûma çevirdiler. Beni dengesiz, ailenin imajına bir tehdit olarak yaftaladılar. Beni aldatmakla suçladılar ve çocuğumun ondan olmadığını iddia ettiler. Son emirleri ise akıl almazdı: hamileliğimi sonlandırmam. Beni bir odaya kilitlediler ve işlemi planladılar, reddedersem beni oraya sürükleyerek götüreceklerine yemin ettiler. Ama bir hata yaptılar. Beni susturmak için telefonumu geri verdiler. Teslim olmuş gibi davranarak, yıllardır sakladığım bir numaraya son, umutsuz bir arama yaptım. Bu numara, biyolojik babam Demir Karahan'a aitti; o kadar güçlü bir ailenin başıydı ki, kocamın dünyasını ateşe verebilirlerdi.”