O beni boğdu, ben dünyasını yaktım.

“Nişanlım Arda, bir tırmanış kazası sonucu tekerlekli sandalyeye mahkûm kalmamın ardından benim için bütün bir sanal dünya inşa etti. Oraya Asgard adını verdi, benim sığınağım. Onun oyununda ben kırık dökük değildim; ben Valkür'düm, rakipsiz şampiyon. O benim kurtarıcımdı, beni sabırla uçurumun kenarından geri çeken adamdı. Sonra, bir teknoloji konferansında sahnedeyken canlı yayınını gördüm. Kolunu fizik tedavi uzmanım Derya'ya dolamış, hayatının geri kalanını geçirmeyi planladığı kadının o olduğunu tüm dünyaya ilan ediyordu. Gerçek, uyanıkken görülen bir kâbustu. Sadece beni aldatmıyor, aynı zamanda iyileşmemi kasıtlı olarak yavaşlatmak, beni zayıf ve bağımlı kılmak için ağrı kesicilerimi gizlice daha zayıf bir dozda sakinleştiricilerle değiştiriyordu. Benim eşi benzeri olmayan bilekliğimi, sanal unvanımı ve hatta bizim için yaptığım evlilik planlarını bile Derya'ya vermişti. En kötü anımda çekilmiş aşağılayıcı bir fotoğrafımı sızdırarak tüm oyun topluluğunu bana karşı kışkırttı ve beni bir sapık olarak damgaladı. Son darbe, zafer partisinde onunla yüzleşmeye çalıştığımda geldi. Güvenlik görevlileri beni dövdü ve onun umursamaz bir emriyle, "aklımı başıma getirmek için" baygın bedenimi pis bir fıskiyenin içine attılar. Bana asla zorluk çekmeyeceğim bir dünya kuracağına yemin eden adam, beni o dünyanın içinde boğmaya çalışmıştı. Ama hayatta kaldım. Onu ve o şehri geride bıraktım ve bacaklarım yeniden güçlenirken kararlılığım da arttı. Adımı, mirasımı ve dünyamı çaldı. Şimdi, Valkür olarak değil, kendim olarak yeniden giriş yapıyorum. Ve onun imparatorluğunu yakıp kül edeceğim.”