Minerva (Filipino)

n inaalis ang mga mahihigpit at nakasasakal na yakap ng lalaking may gintong baluti. Gusto ko man ilabas ang kapangyarihang nakuha ko no'ng kaa

sa kabayo. Padapa akong bumagsak at naramdaman ko ang hapdi sa aking mga palad, braso, at tuhod

mo balak pumunta, ha? Tatakas ka? Saan ka naman tutungo kung sira na ang iyong bayan?" natatawa niyang usap sa 'kin.

ako saktan, palayain mo ako

k. Pagkatapos ay binitawan na n'y

ad s'ya papunta sa 'kin at binuhat ako. Sa pagkakataong ito, iba na ang pamamaraan ng buhat niya kumpara kanina. Naging maingat(?) ang pagbuhat niya na a

akong ibalita sa inyo," banggit ng isang lalaki na nasa harapan ng lalaking

n sa hayop na 'to. Hindi ako makahinga at makakilos n

ng ibabalita mo sa 'kin," w

ito ay nakatakas na. Kasama ang buo niyang pamilya. Tanging mga kawal at alipin n'

inawa niyo sa mga alipin?

at pinahirapan, ngunit ni isa ay walang umamin kung saan nagtungo ang d

hindi dahil sa kan'ya, wala akong diwata mauuwi sa ak

g bang sabihin nito na s'ya ang dahilan kung bakit

a sa isang hayop na katulad mo

a lang

te!" Naging pamilyar ang boses na sanhi ng agaran kong paglingo

ita ko rin sina Kitara at mama na nasa likuran ni Liam. Nanlaki ang mga mata ko na

aw na yumayapos sa 'kin. "Mama... Anong ginawa niyo sa kaniya, mga hayop kayo!?" At saka ako tumingin sa haring w

es ko siya tinulak upang bitawan n'ya ako. Nakita ko naman na nainis na siya sa akin kung k

s'ya. Wala akong maramdaman sa kan'ya nang akin s'yang hinawakan. Unti-unti ko nilalapag ang kamay ko sa leeg n'ya, upang m

ata dahil sa luha, at wala na rin akong marinig. Nararamdaman ko rin a

t na tawag sa akin ni Kit

lidad. Tumingin ako sa kapatid ko at nakita ang mga suga

g... nang dahil sa 'kin, Ate Minerva. Ate Minerva... kasalanan ko 'to... kasalanan ko ku

ya," pagpapakalma ko sa kan'ya habang pinipigilan ang aking pag-iyak. Agad akong tumingin sa hari at sina

ng isang kawal na agad a

am. Agad naman s'yang nakawala at inatake ang lalaking sumipa sa 'kin. Sinuntok niya nang malakas ang mukha nito, sunod niyang kinuha ang espadang nakasabit sa beywang ng kawal, at saka niya ito tinarak sa

agad kong binangon

aki. Tumama ito sa leeg ng kawal na agarang nagpadala sa kan'ya sa impyerno. Sinalo ko ang kata

na lumalabas sa 'kin. Dahil sa gulat at mabilis na pangyayari, biglang nablangko ang aking isipan. Sobrang labo na ang aking paningin kaya nilapit k

d sa iyo, ate, d-dahil... dahil espesyal ang araw na ito sa 'yo. Napakag**o nila... dinungisan nila ang m-maganda mong mukha," natatawa n'yang usap. "Ate, ang sakit... ang sakit sa pakiramd

ag mo kami iiwan, Liam. Kailangan mo pa mabuhay nang matagal. Ayos lang naman sa 'kin na magin

agpatay sa kan'ya. Narinig ko ang iyak ni Kitara at ang kaluskos ng metal na palapit sa 'kin. May naramdaman na lang akong may kumapit sa

nabot ang aking kamay kay Kitara. Nakita ko na inabot din n'ya ang kan'yang kamay, ngunit hi

at sinigaw ang pangalan ni "Kitara!" Nilingunan

ma ang aking pamilya. Bakit ba... Baki

a akong hari." Hinaplos niya muli ang aking pisngi. "Ibibigay ko ang 'yong nais kung pagbibigyan mo ako sa kagustuhan ko. Kailangan mong ilaan ang buon

kuha mo man ang aking katawan, kahit kailan hindi mo makukuha ang aking puso. Hindi kailanman ako iibig

sihan ang nakaiiritang ngisi niya. Subalit ano itong nararamdaman ko? Masama ang kutob ko sa kan'

upang sa gano'n, ako na lang ang tangi mong mam

Sumigaw ako ng, "Hindi!" at sa huling pagkakataon, tanging takot at kalungku

arapan. Wala man lamang ako nagawa upang pigilan sila. Nawalan ako ng lakas sa mga