Unburden Ones Souls Tagalog

“WALA yatang partner itong puso ko eh” si Julia saka sinulyapan ang hawak na kartolinang pula na ang hugis ay kalahating puso.

“Meron iyan, imposibleng wala” sagot ni Bessy na seatmate at kaibigan niya.

Nagkibit-balikat si Julia saka nangalumbaba. Segundo lang ang pagitan nang mula sa kanyang likuran ay naramdamang nakatayo ang kung sino. Lumingon siya, si Fritz na nahihiyang ngumiti sa kanya. Hawak nito ang kulay pula ring kahating puso, iniaabot sa kanya, tinanggap niya iyon. Hindi siya nag-e-expect na mabubuo ang isang puso pero nangyari nga. Noon siya sinimulang tuksuhin ni Bessy na hindi naman niya pinansin.

“I-Ikaw ang ka-Valentine ko?” parang hindi makapaniwala niyang bulalas saka tiningala ang kaklaseng nakatayo parin sa kanyang tabi. Sa edad niyang onse, noon lang niya naranasan ang pamulahan. Hindi nagsasalitang tumango si Fritz. Lumapad ang nahihiya parin nitong ngiti saka sumandal sa pader ng kanilang classroom. “o-okay sige, ang sabi ni Ma’am kung sinuman ang maging ka-Valentine pwedeng ilibre. Sige ililibre nalang kita mamayang recess” aniya pa.

Umiling si Fritz saka siya nilapitan. “Ako nalang ang manlilibre sayo. Saka, pwede bang akin nalang iyan?” anitong inginuso ang hawak niyang puso.

“S-sige” ang tanging naisagot niya saka iniabot ang hinihingi ng kaklase.

ONE YEAR LATER

HOY sipon! Napasimangot si Julia nang mabasa ang nakasulat sa itaas na bahagi ng kanyang desk. Sa ilalim ng dalawang salita ay naka-indicate pa kung sino ang salarin. Walang iba kundi si Fritz, Inis niyang nilingon ang maharot na kaklase saka tinitigan ng masama. Nakayuko noon si Fritz pero sa kabila niyon ay nakikita niya ang pagpipigil nitong mapangiti.

Maharot! Salbahe! Sigaw ng isip niya. Hindi naman sila talagang close ni Fritz. Sa katunayan ay wala siyang matandang pagkakataong kinausap siya nito maliban last year nang maging magka-Valentine sila sa isang game na ginawa ng teacher nila. Sa isiping iyon ay malungkot siyang nagbuntong-hininga saka kinuha ang maliit na piraso ng sand paper sa bulsa ng kanyang bag at inis-is ang isinulat ng kaklase sa kanyang sulatan.

“Anong nangyari?” si Bessy na galing naman sa CR.

Umiling siya, ayaw na niyang pag-usapan ang tungkol doon. “Halika na, malayo pa ang lalakarin naatin” nang i-dismissed ng guro ang klase.

NASA likuran siya noon ni Julia. Napangiti siya nang maalala ang reaksyon nito kanina nang mabasa ang isinulat niya sa desk nito. Hindi niya napigilan ang lihim na kiligin.

Crush niya si Julia, iyon ang totoo niyang dahilan. Kaya nahihirapan siyang kausapin ang kaklase ay dahil sa natatakot siyang gawin iyon dahil nga sa lihim niyang paghanga rito. Gustong-gusto niya ang maputi nitong balat at itimang buhok. Ang hindi lang niya maintindihan ay kung bakit ba ginawa siyang maliit ng Diyos? Tama, mas matangkad kasi si Julia sa kanya.

Kapag mas matangkad na ako sayo, kapag engineer na ako, liligawan kita tapos pakakasalan. Iyon ang binitiwan niyang pangako sa sarili niya habang nakasunod ng tingin sa papalayong bulto ni Julia.