Hey Mafia

BUMABA ako ng bisikletang sinasakyan ko at saka ito ipinarada ng maayos sa may tabi. Pagkatapos ay kinuha ko sa basket ng bisikleta ko yung mga pagkaing in-order sa'min. Medyo marami rin itong in-order nila kaya medyo nabigatan ako.

Humarap ako sa isang napakalaking gate at napanganga ako. Lalo akong nanliit sa laki nito. Kulay gold din ang mga rehas ng gate na ito.

"Wow. Kapag binenta ko kahit isang rehas lang nito, siguradong mayaman na ako." Nakangising sambit ko.

Pero syempre joke lang 'yon 'no? Baka makulong pa ako. 18 years old na ako at pwede na akong makulong. Iniisip ko pa lang na makukulong ako, kinikilabutan na ako. Yikes!

Halos mapatalon ako sa gulat nang may bigla na lang magsalita. Umikot-ikot at luminga-linga ako sa paligid para malaman kung sino 'yong nagsalita.

"Sino ka sabi?" Muling sabi no'ng nagsalita.

Napatingin ako sa malaking gate na nasa harapan ko. "Nagsasalita 'tong gate? Hala! Haunted house yata 'to eh. Yikes!" Bigla naman akong napaisip sa sinabi ko. "Kung multo ang nasa loob nito, bakit naman sila order ng pagkain sa'min? Hindi naman nakain ang mga multo eh."

"Miss, give us your name and your reason why are you here or else, mapipilitan kaming paulanan ka ng bala." Nagsalita na naman yung gate. Boses lalaki siya. Wow, may kasarian pala ang mga gate.

Mabilis naman akong umiling. "Manong gate, hindi ako masamang tao. Ako po si Shenaya Madrigal, Shen for short. 'Wag niyo po akong paulanan ng bala." Pagmamakaawa ko ro'n sa gate. "Um-order po kasi ng pagkain yung—" Napatigil ako sa pagsasalita nang may bigla na lang lumabas do'n sa may box na nasa gitna ng gate na ilaw na kulay pula. Pahaba ito na pahiga. Tumutok ito pamula sa ulo ko hanggang sa paa ko pagkatapos ay bigla itong nawala. "Hala! Laser ba 'yon? Ba't 'di nahati ang katawan ko? Imortal na yata ako. Yikes!"

"You can now enter, Ms. Madrigal." Sabi ulit ni Manong gate sa'kin kasabay ng pagbukas no'ng malaking gate.

Napahanga ako dahil wala namang nagbukas no'ng gate pero bumukas itong mag-isa. Ay, oo nga pala, buhay nga pala 'tong gate na 'to.

Marahan akong naglakad papasok saka nilingon ulit si Manong gate ng nakangiti.

"Salamat po, Manong gate."

Nagtuloy na ako kasi hindi na ako sinagot ni Manong gate eh. Ipinagkibit ko na lang 'yon at pumasok na ako ng tuluyan sa loob. Mula rito sa gate ay malayo pa yung lalakarin bago makarating sa mismong bahay. Naglalakad ako sa isang kalsada at sa dalawa kong gilid ay may makikitang mga puno na malalayo ang agwat sa isa't-isa. Pakiramdam ko tuloy isa akong prinsesa na naglalakad papunta sa palasyo ko.

Nang tuluyan akong makarating do'n sa bahay este mansyon este palasyo pala ay lalo akong napanganga sa laki at ganda nito.

"Wow! Grabe, may palasyo pa pala talaga ngayong present time? Akala ko noong unang panahon lang 'yon eh."

Napatingin ako sa dalawang armadong lalaking lumapit sa'kin.

"Ikaw ba si Shenaya Madrigal, yung delivery girl?" Tanong no'ng isa sa'kin nang tuluyan nila akong malapitan.

Tumango naman ako habang nakangiti. "Opo, Kuya. Ako po yung pinapasok ni Manong gate."

Parehong kumunot ang noo nilang dalawa. "Manong gate?" Tanong naman no'ng isa pang lalaki.