Saved

"Aray, masakit..."

Habang nararamdaman niya ang isang matigas na bagay na tumutusok sa kanyang katawan, si Marissa Nash ay panandaliang nakaramdam ng pagkahilo dahil sa sakit.

Pagkatapos, nang mapansin ang dugo na tumatagos mula sa pagitan ng kanyang mga binti, napasinghap siya sa pagkabigla at bumulalas, "Naku!"

Nakalimutan niya ang tungkol sa isang grupo ng Dreamweed sa upuan at aksidenteng naupo dito. Ang mahaba at matutulis nitong mga tinik ay bumabaon nang malalim sa kanyang laman.

Ang Dreamweed ay kilala sa malalakas nitong pampamanhid na katangian, na nangangahulugan na malamang na manhid siya sa susunod na anim na oras. Napagtanto ito, nagpasya siyang isara ang tindahan at magpahinga.

Nagngangalit ang kanyang mga ngipin laban sa sakit, tinanggal niya ang mga tinik at gustong pumunta upang ilagay ang karatula na "Sarado Ngayong Araw".

Ngunit bago siya makatayo, isang matangkad at maayos na lalaki na nakasuot ng isang matalim na suit ang pumasok sa flower shop sa pamamagitan ng glass door. Ang kanyang nagbabantang presensya ay mabilis na nangingibabaw sa espasyo.

Ang kanyang mukha ay guwapo at matalim, at ang kanyang mga mata ay puno ng paghamak, pagkamuhi, at isang uri ng mapanirang intensyon.

Bahagyang sumimangot si Marissa; hindi niya siya nakilala at walang alam tungkol sa kanyang mga intensyon.

Ngunit malinaw na wala siya rito para sa isang palakaibigang dahilan!

Marami siyang kaaway. Bagaman madalas siyang gumagamit ng mga alyas at pagbabalatkayo sa kanyang mga misyon, palaging may panganib na mabunyag. May posibilidad din na lumitaw ang isang taksil sa loob ng organisasyon na kanyang kinabibilangan. Hindi karaniwan para sa mga kaaway na hanapin siya para sa paghihiganti o agawin siya.

Nararamdaman ang kanyang lakas na humihina, hindi siya naglakas-loob na kumilos nang nagmamadali. Ang magagawa lamang niya ay subukang manatiling kalmado sa panlabas.

"Narito ka ba upang bumili ng mga bulaklak, sir?"

"Heh!" Ngumisi ang lalaki.

Nang walang salita, kinarga niya siya at dinala sa labas.

Agad sinubukan si Marissa na suntukin siya, ngunit ang kanyang mahihinang suntok ay tila mas katulad ng malumanay na pagtapik laban sa kanyang solidong katawan.

Ang naghihintay sa kanya sa labas ay nag-iwan sa kanyang natigilan.

Sa makipot at sira-sirang Vintage Street, mahigit isang dosenang mararangyang itim na Rolls Royces ang kahanga-hangang nakahanay.

Mahigit isang daang matigas ang mukha na mga bodyguard na nakaitim ang pumapalibot sa kanyang katamtamang flower shop, na ginagawa itong parang isang fortress.

Ang mga dumadaan ay nagmadali na sa kalapit na mga tindahan, na itinaboy ng takot.

Ito ay parang isang eksena mula sa isang mafia movie ay nabuhay, kasama ang mafia boss na gumagawa ng isang dramatikong pampublikong pagpapakita.

Sa kabila ng malawak na karanasan ni Marissa, hindi niya matukoy kung aling makapangyarihang tao sa Blebert ang nagta-target sa kanya.

Ang magdulot ng gayong panoorin sa maliwanag na araw ay napakawalang hiya at baliw!

Magaspang na itinulak siya ng lalaki sa isang kotse at pagkatapos ay sumakay sa tabi niya, na naninirahan sa tabi niya.

Kapag ang pinto ay sarado, ang loob ng kotse ay nilamon ng kanyang matindi at nakakakilabot na presensya, na nagpapahirap sa paghinga.

Sinubukan ni Marissa na manatiling kalmado at lihim na inabot ang kanyang bulsa para sa kanyang telepono upang magpadala ng isang senyas ng pagkabalisa.

Ngunit nang mahagip lamang ng kanyang mga daliri ang aparato, inagaw ito ng lalaki sa tabi niya.

Sinulyapan niya ang kanyang magaspang at tensiyonadong mukha. "Sir, maaari mo bang sabihin sa akin ang iyong pangalan at kung bakit mo ako kinukuha... Ugh!"

Ang kanyang pakiusap ay biglang naputol habang ang kanyang kamay ay mahigpit na pumulupot sa kanyang lalamunan.