Beneath the Summer Solstice Moon

itsura nilang mga rojo na galing sa party kaya pormal na pormal ang pustura. Pero walang pakialam si Jermaine. Normal na daw dito na magtraba

nila. Pero pinakamalaking krimen daw na nagawa ng mortal na manunulat ay ang kawalan nito ng sense of fashion. Madalas kasi ay nakapambahay lang ang babae, sabukot at wal

panahon. Kahit daw anong gawin nila, parang di sila pinagpapawisan o nagugulo ang buhok. Immacul

nito. Ayaw daw nito ng nasa bahay lang, parang kailangan laging may party. Ang prob

itinakda," sagot ng babae at lumapit s

ro hindi pa ito ang panahon. Gusto mo ba

s, hindi ba?" Kumislap ang mga mata ng babae. "Sa pala

iilusyon mo na makaka

g ngiti ni Jer

ila. "Just shut up with your nonsense then. Lalabas

lang na sagot ni Jermaine. "Kung naging mabait ka

ni Atrisha. Lumabas an

nang harangin niya. "Kumalma ka l

alayo. "Gutom ka na ba, Jermaine? Come. I am sure may pagkain na ipinatabi sa iyo si Enricus. Nakaka

unta sa cottage nito. "Anong sabi ko sa iyo tungkol sa temper mo? Learn to control your emotions. Isang buwan kang di nakapasok

batong nadadaanan. Hilera ng nagtataasang puno ang nilalak

ine. Hindi madali ang trabaho niya. Hindi

isang mortal na atleta. Huh! Masyadong nag-iilusyon ang mga mortal na iyan na isan

o lang naman iyon. Hindi nat

wento bilang isang hula kundi isang klase ng entertainment para sa mga mambabasa nitong mortal.

inintalan siya ng halik sa pisngi. "Ayoko lan

yadong problemahin si Jermaine o ang kwento niya. We can't verify her

na magkatoto ang isinul

ka symbolic lang iyon na ako ang tutulong para mahanap siya. Nothing more. Sa

ahit na ayoko sa kanya, nabasa ko ang sinulat niyang kwento

ng mga bagay na posible

magiging kontrabida talaga ako sa buhay