Forgotten Misery

khang galit kasi at nakainom nang hinanap ka sa akin. Alam mo naman yang Nanay mo, mas

yung buhay ko sa araw-araw? Wala namang bago sa sinabi ni Grace, basta lasing si Nanay ay ako agad ang tatawagin niya. Wala kasi siyang masisigawan, uutusan para magl

y El

nang hilahin niya

a ako? Sabi ko

a nga di pa ako umaalis mask malamang gising pa iyon." Pagputol ko sa kanyang sasabihin. Ang

kakapera nang kaunti, alak agad ang binibili." Sermon niya pa na parang siya ang anak, pero tama naman siya. Minsan naiisip

nasanay. Halos araw-araw na nating naririnig ang sigaw ni Nanay,

ik na rin, di ko na naririnig boses ni Ate Lydia. Sigura

l usap-usapan sa barrio namin na may matipunong lalaki na laging naka-puti ang pabalik-balik sa lugar namin. Hindi siya kilala ng mga kasama

siya, magpapakilala agad ako." Pagpapatuloy ni Grace sa kanyang sinasabi habang nakatingin sa langit. Kitang-kita ko pa ang ang pagpikit-pikit ng mata niya. Ang hilig talaga

aw ako'ng lalaki na naka-tingin sa may banda ko -sa akin mismo. Pinasingkit ko ang mata ko para mas makita ang mukha niya ngun

naman tulog na si Nanay, rinig na rinig ko nag galit nitong boses habang tinatawag at binabantaan ako. Wala naman

b ng bahay. Lumingon agad siya sa akin habang p

ag kay Grace ah." Putol-putol man ang imik ay ma

inawa l

hampas sa akin ng walis na hawak niya na sadya bago pa ako makauwi. Hindi na lamang

nili ko na lamang hindi banggitin ang itinap

ni Nanay bago siya bumag

ara maiwasan na mas magalit siya sa akin. Pagkatapos ko dito ay matutulog na ako

niya habang nakatingin sa direksyon ko. Ano kayang kailangan niya dito sa lugar namin? Mukha kasi siyang mayaman kaya hindi ko mais

ang lalaking iyon? Hindi t

•

ako, isang maliit na isla na nasa dulo ng Palawan. Walang school sa Isla na tinitirahan ko kaya kaila

mga Junior students sa aking likuran. "Nakita ko rin noong nagpunta

sla ngunit bibihira Silang lumiban simula pa noon, hindi ko rin alam kung bakit. Naiisip ko lamang dahilan ay ayaw nila sa mga tao sa amin, halos mahihirap lang kasi ang mga nanin

siyang sabihin ang ang 'Soloc' at halos di makapan

aganda ang lugar, masyado nga lamang mar

balik tayo sa topic, nakita mo yung sinasabi nilang g

, at nakaputing T-shirt. Hindi ako makakilos kaya di ko siya nalapitan, na-starstruck ako sa itsura niya girl." Mahabang sagot nang baba

g hindi niya ako papapasukin o kaya ag sesermunan niya ako nang sobrang tagal hanggang sa hindi ako makapag take ng exam. 8:00 a.m pa naman ang exam at 7:03 a.m pa lang, may almost 1 hour pa ako

ta. Ana, scholar ako kaya kailangan kong i-maintain ang mataas na marka. After some minutes at dumating na rin si Ma'am. Inutusan niya kaming ilabang ang cellphone kaya rinig na rinig ko ang daing ng mga kaklase ko. Alam na kasi namin basta ipinalabas

ang sa Quizizz ay may oras, 30 seconds per question lang ang inilalagay ni Ma'am kaya napepressure kami. Mas possible pa kaming magkamali dahil sa pressured sa oras. At last, natapos rin ako and 0 mista

w ang kukuhanin nilang sumali sa Quiz Bee na ilalaban sa Manila." Napangiti lamang ako sa sinabi ni Ma'am and narinig ko naman ang congrats ng mga kaklase ko, m

Maikli kong sagot

ts ng exam niyo' kasi iilan lamang ang may 10 below na mistakes. Thi

at boses. Kaibigan ko siya dito sa school. "Ang galing mo talaga Elisa, as always. Kaya hindi na rin ako magtatak

yan si Ma'am Cheche. Kung ako ma yun, edi sana sinabi

an ko na lang rin na iba pala ang ilalaban sa Manila. Ayoko rin nang naiissue kahit alam ko naman na mababait ang mga kaklase ko, iba pa rin

t saka, di niya pa lang nasasabi sa'yo pero for

g 7/10 ko'ng score sa surprise quiz ni Sir, buti na lang at sinabi niya sa GC nang gabi na hindi iyon recorded. Nasanay ako na 0

g, saka di naman recorded kaya no worries. Ciao." Sa

napansin ko na lamang ang sarili ko'ng iniisip yung lalaking naka-puting T-shirt. Para kasing

ga mag overthink, perks o