icon 0
icon MAG-TOP UP
rightIcon
icon Kasaysayan ng Pagbasa
rightIcon
icon Mag-log out
rightIcon
icon Kunin ang APP
rightIcon

The Man Who'll Stay

Chapter 9 Kabanata 8

Bilang ng Salita:1577    |    Inilabas noong:13/04/2022

a r

na sa kakaisip kay Dylan at ang mga mata kong nagsasawa na ring iyakan siya. Gusto ko rin na kahit pap

is ang takbo ng oras at ang paglipas ng mga araw. Hindi ko namal

ng maghapon kaming magkasama sa pagde-deliver ng mga gulay at prutas sa mga taong naghihintay nito. An

an ko nalang dahil baka araw-araw siyang dinadatnan kaya gano'n na lamang ang pakikitungo niya sa akin. Naalala kon

I had a good sleep last night kaya rin maaga akong nagising ngayon.

s sa tapat ng aking kubo, to have a better view of the sunrise. I took a sip of my hot coffee and feel the fresh air. Habang tiniting

ulog pa ngay

ganitong view ng sunrise. Siguro ay hindi na rin siya gaanong nabibighani rito dahil sa tagal na niyang nakatira rito. Puwes,

sinabi niya sa akin na may isang taong nang-iwan sa kanya. Well, he never really said it di

dahil una sa lahat, nire-respeto ko ang privacy niya. Pangalawa, alam kong ayaw n

alim ang ini

cup of coffee and guess what? Wala na naman siyang suot na pang-itaas na damit. Sa nagdaang tatlong linggo hanggang sa ngayong pang-apat, hindi p

ingin ako sa papasikat pa ring araw bago bumaling ulit ng tingin sa kanya. "Gust

e looking back at me. Hindi ko mawari kung ano na namang klase ng tingin it

sumingkit ang mga mata nito at baha

a sa hawak

aga, ah." Napailing a

us look. "May naalala lang ako," h

a? Ano?" Hindi siya sumagot.

pe ay tumayo na agad ito. "Maghahanda lang ako ng umagahan para makaalis ta

alala mo? Care to share?!" I even shouted pero hindi niya ako nilin

ang magshare ng kwento. Samantalang ako, sa pang-apat ko nang l

g mataas na ang sikat ng araw nang umalis

on man, ako palagi ang nagsasalita. Tumatango lang ito at kung minsan, may maiiksi

akin kapag nahuhuli niya akong nakatingin sa kat

evor na topless habang kumakain ka. Kahit straight siguro na ta

tingnan mo habang kumakain ka ng kanin?" isang pilyong ngit

napatigil sa pagnguya.

asi minsan kung ayaw mong tinitingnan ka. Hindi 'yong naka-balandra' yong katawan mo sa h

on niya. Nang tingnan ko ang lalakeng ito ay intensyunal niyang pinap

in. Natatawa ito ngunit sa loob ko'y nagtatalo ang inis at pagkahiya. "Oo, bakl

malaki

an niya ay agad ko siyang sinubuan ng kanin sa bibig gamit ang kamay ko. "Ayan, magtigil

g gusto mo rin," nakakaloko ang mga tingin nito. "Kaya habang ma

gunit naramdaman ko na lang ang kamay niya sa bibig ko. Sinubuan

alis ang kamay niya sa bibig ko at gano'n rin ako sa kanya. Unti-unti kong nararamd

ang pagngisi nito. Napakunot ako ng noo kasabay ng paglunok ko sa

ang segundo mula ngayon. "Wala ka bang nalasahang gatas? Ito pa naman 'yong ginamit ko kanina," bigla

na nais niya ipakahulugan, lalong

is dahil sa kabastusan niya. Hindi na ako nakapagpigil pa. Kinuha ko ang baso ng tubig at itinapat sa ulo

, ikaw rin siyempre!" Bigla itong natawa sa kalokohang ginawa niya. That wa

at nang nakakuha na ako nang mahabang sandok ay saka naman siya

apasimangot ako ngunit hindi ko maiwa

e upang asarin siya ngunit ki

anito. Not that I like the fact that he's making fun of me. But knowing him na sobra

sa kanya kaya agad akong tum

ang walang g

I-claim ang Iyong Bonus sa APP

Bukas
The Man Who'll Stay
The Man Who'll Stay
“Buong buhay ni Charlie, ang maiwan ng mga taong importante sa kanya ay hindi na bago...pero napakasakit. Bata pa lang siya nang mawalan ng mga magulang. Iniwan siya ng mama niya. Namatay naman sa aksidente ang papa niya. Napunta siya sa pangangalaga ng kanyang tiyahin ngunit nang tumungtong ng edad na disiotso ay pinakiusapan siya nitong suportahan na ang kanyang sarili. Sa isang taon na pagta-trabaho sa isang fast food restaurant, nakilala niya si Dylan. Ang kauna-unahang lalakeng minahal niya at nagparamdam sa kanyang hinding-hindi siya nito iiwan...pero iniwan pa rin siya nito at ipinagpalit siya sa iba. Sa sobrang bigat ng sakit na kanyang nararamdaman, makalipas ang tatlong buwan na puno ng depresyon ay nagdesisyon siyang magpakalayo-layo muna para ipahinga ang kanyang utak at hanapin ang kanyang sarili. Sa malayong probinsya kung saan niya napiling pumunta at manatili ngtatlong buwan, dito niya unti-unting binuo ulit ang sarili niya. Ang tatlong buwan na akala niya ay magiging simple at maayos ay mas naging komplikado nang makilala niya si Trevor, ang probinsyanong hindi niya inasahang magiging malapit sa kanya nang sobra.”
1 Chapter 1 Prologue2 Chapter 2 Kabanata 13 Chapter 3 Kabanata 24 Chapter 4 Kabanata 35 Chapter 5 Kabanata 46 Chapter 6 Kabanata 57 Chapter 7 Kabanata 68 Chapter 8 Kabanata 79 Chapter 9 Kabanata 810 Chapter 10 Kabanata 911 Chapter 11 Kabanata 10