Ang Mahal na Asawa: Hindi Mo Siya Kayang Talunin

ng pulong. Hindi rin kinailangang maghintay ng matagal si Maria. Mga sampung minuto mar

atapos ay inilipat niya ang tingin sa babaeng nakatayo sa

sa direksyong iyon. Naglakad siya papunta sa

a kanyang lugar. Tumango si Maria sa kanya, nak

nit si Summer ay masyadong mabilis para sa kanya. "Pauma

di talaga puwedeng pigilan siya ni Lorenzo. Nagla

ra sa kanya. Iningatan niya iyon

tahimik na pumasok

a niya nakita. Marangya rin ang palamuti. Namangha siya sa kanyang puso bago bumalik sa kanyang h

aptop, ang kanyang manipis na mga

ang mesa at mahina niyang binangg

agkatapos nilang magtalik ng ilang beses, sinimulan niyang tawagin

lalaki at patuloy na nakati

am kay John, ikagagalak ko ito. Huwag mag-alala, hindi ako lumilipat. Gusto ko lang sumilip." 'Gusto ko lang magla

nakipagkasundo ako sa iyo. Sinabi kong hindi ka pwede sa loob ng Fairview

os kaya papasukin mo ako. Tatlong bote na iyon, at para saan? Wala talag

malalim at nagsalita sa nagmamakaawang tono, "Ngayon, nagmamaka

ta at walang awa siyang

i mo sa akin na hindi ko karapat-dapat na pumasok sa Fairview Villa o makita si Arthur." Pero dahil hindi mo naman talaga balak n

. Ang tanging tunog na maririnig ay ang mabilis na pagtapik ng kanyang mga daliri sa m

rin siyang nagalit. Ang mga simpleng salitang ito ay napakalakas ng dating, na par

g pinakamatinding sakit pagkatapos ng kanyang aksidente? Dahil sinabi mong wala akong karapatang makita siya, paano ka naman? Hindi ka kailanman naglaan ng

gayon, ilang taon na ang lumipas, at nag-ipon si Maria ng lakas ng loob upang buksan ang tungkol sa nakaraan. Ang nakaraan na ay

ktan. Pagtingin sa kanyang relo, natuklasan ni James na halos limang minuto nang naaantala si Maria sa kanyang

g mga salita, na

erable ng t

. Isinara niya ang laptop nang mariin hanggang sa lumikha ng tunog. Tinitigan niya ito gamit ang kanyan

eratura sa mara

k niyang leeg gamit ang isang kamay, marahan siyang tumayo, ang isa naman ay nakatago sa kanyang bulsa. Ang mga mat

walan ng malay si Maria nang mahi

tant at palayasin ang babaeng ito. Siguradong nagpapanggap lang siya, hindi ba? Ngunit sa sandaling siya ay hum

siya, binuhat sa kanyang bisig, at mabilis na lumabas sa opisina. Habang lumalabas siya sa pinto, inutusan n

Subalit matalino niyang nagpasya na manahimik, at tumakbo pababa ng pasilyo

Maria. Hindi iyon nakaligtas sa matalas na mata ni James. Matamang tin

i Lorenzo hanggang doon. Binuksan ng katulong ang pintuan sa likuran ng itim na Harkim par

mabilis na isinara ang pinto, at nagbigay ng utos k

Xi." "Kuh

os siyang nairita. Niluwagan niya ang kanyang kurbata at huminga

Maria Song!" kan

kanyang kalooban. Sa wakas, kinuha niya ang kanyang telepono at nag-dial ng numero. "Huwag mo nang sub

akiusap!" Nag-panic ang nasa kabil

telepono, pinutol an

n upang makita siya. Tinanong niya kung saan ito pumunta ma

a sabihin ang kahit ano. Matapos siyang paalalahanan na alagaan ang sarili, umal

a doon si Norman upang sunduin siya dahil abala siya. Walang alintana

ng sekretarya ng HM Group sa pamamagitan ng email. Isinara niya ang ta

ag-inat, at umorder ng take-out. Lagpas na sa o

parador at nagbihis ng karaniwang damit. Pagka

e ng Fairview Villa. Ang kanyang backpack ay naglal

kap na hindi mapansin. Hinugot niya ang isang maliit na aparato mula

kamera at dumikit doon, nakapirmi sa pamamagitan ng isang suction cup.

lin ang mga lente ng kamera doon sa parehong paraan. Sa pagtingin sa paligid upang masiguro ang kanyang kaligtasan, nakaramdam siya