Manananggal sa Anino: Ang Pag-ahon

panauhin. "Sa mahigit isang dekada, pinakinabangan ng pamilyang ito ang aking mga disenyo. Mula sa simpleng negosyo ng auto parts, naging isang ganap na car-manufacturing empire sila-h

rkastikong sabi niya, sin

yang mukha. "Anong kalokohan 'yan? Halos hindi mo nga nata

maigi. Hindi ito disenyo ng auto parts gaya ng sinasabi nila. Ito'y disenyo ng advance

te para makita ang mga plano ni Alec. Masyado siyang naging mapagtiwala noon p

alinaw-matagal nang pl

blueprint. "Basahin mong mabuti ito. Nasa wikang Amland ito, at ang

na kumikislap sa ilalim ng liwanag. "Ito ang aking personal na marka. Pwede niyong ikumpara

wak na folder na kapareho ng kay Brenna. "Miss Barrett... akala ko po kasi basu

a kay Brenna. "Narinig niyo 'yon? Kahit si

atay. Agad niyang hinablot ang folder mula sa mga kamay nito at mabilis na binuklat ang mga pahina, halatang nababalisa. Pagkatapos,

ko sinasadya na sabihing basura ang mga 'yon! Akala

hihiya, habang unti-unting napagtatanto na wala siyang

o. Gusto mo talagang paniwalaan ka namin na isang taong hindi man lang nakatapos ng elementarya ang kayang magdisenyo ng nuclear-powered cargo ship propu

ni Brenna ang sarili niyang mga disenyo at saka ang kay Isabe

okohan na 'to!" sigaw niya. "Talaga bang iniisip mong ikaw ang nag-angat sa pamilyang ito? Ang lahat ng tagumpay ng pamilya Barrett ay dahil sa pagsisikap ko at ng kapatid mo

ay ang lahat, gumastos ng milyun-milyon sa pagpapalaki sa'yo-at ngayon magpapanggap ka pang ikaw ang bikti

pakikipag-away. Alam niyang oras na para umalis-at kapag lumabas siya ng pintong iyon, wala na siyang pakialam sa

unin ang kanyang la

tigas ng ulo mo, Brenna. Binigyan na nga kita ng pagkakataon kanina, pero siniraan mo pa kami ng pamilya ko? Nagkamali ka, ayaw mong umamin, at ngayon ibina

ang isang baso ng tubig mula sa kamay ng isang bis

Isabella sa mukha. Agad niyang dinampot an

baluktot sa galit. Itinaas niya ang nanginginig na kamay upang guma

nalaki ka ng pamilyang Barrett, at ganito mo kami

na bilang outlet ng kanyang inis at galit. Ngunit

ga mata ni Brenna ang nagpayanig kay Ruby, napako ang kan

la habang hawak ang namumulang pisngi, an

inghap nang makita ang pulang marka na bakas n

la?" tanong niya, p

renna. Sa sobrang galit, itinaas niya ang kanyang paa upang sipa

alita. "Ah? Masakit ba? Mom, nung ginawa mo akong punching bag sa loob ng napakaraming taon, tinanong mo ba kung nasasaktan ako? Wala kayong pakialam noong b

iyong napalitan ng malamig na paghamak habang bahagyang umikot ang kanyang

ng nagyeyelong tingin ang pamilyang Barrett, saka niya isinukbit ang b