Ang Aking Karibal, Ang Aking Tanging Pag-asa

isang makina. Kumikirot ang ulo ko, at masakit ang braso ko

tabi ng aking kama, ang kanilang mga mukh

nton, bumuhos ang ginhawa sa kany

malungkot ang tono. "Sumobra si Alejandro. Pin

n para mamatay sa karagatan, sila ang nagmungkahi kay Alejandro na "hanapin" ang aking katawan at bigyan ako ng ma

anong ko, tuyo a

may kislap ng awa-o pagkasuklam?-sa ka

pre h

atya. Ayaw ko sila rito.

Azalea, gusto naming

yo," ulit ko, medyo

ong tingin bago atubiling tumayo. "Sige.

nila, narinig ko ang kanilang tuna

g dinamdam 'to

ura," sagot ni Anton. "Pero kailangan niyang malampasan 'to. An

may tiwalang sabi ni Dino. "Lagi

kakanulo ay pumilipit sa aking tiyan. Hindi sila aking mga k

sama. Ang mga nars na pumasok ay magalang ngunit malayo. Tinitingnan nila ako na

eresado sa kanyang telepono kaysa sa kanyang pasyente. Natapunan niya ng tubig ang aking kama, d

siya ng hawak, at bumagsak ako nang malakas sa headboard ng kama

, isang bilanggo sa sterile na silid na ito, napap

assistant at sinabihan siyang ayu

ng sariwang damit na dinala ng aking assistant,

g umalis! Hindi ka pa ma

ahay," malamig kong

pos ay nak

ng damit, mukhang malusog at nagliliwanag. Tumatawa siya, yumuyuko para bumulong sa tainga nito, an

asilyo, ang kanilang mga bose

in love," bulo

ng isa pa. "Talagang tap

ig ko na isang bangungot daw siya. I

g balat. Naramdaman kong nanghina ang aking mga tuhod. Lahat ng dugong nawal

mo silang pakinggan, Azalea. Wala silang alam." Inilagay ni

nilang mga mukha ay puno ng awa, ngunit ang kanilang mga mata ay malamig. Pinapano

g piyon. Tapos na akong magin

o alam na taglay ko, iwin

n," sabi ko, mahina at

an silang lahat-sina A

y umalingawngaw na may isang katapusan na nagpatigil sa

yo ng ospital, nakanganga sa gulat, at