Ang Aking Karibal, Ang Aking Tanging Pag-asa

“Sa araw ng aking kaarawan, sinabi sa akin ni Mama na oras na para pumili ng mapapangasawa mula sa mga pinakakilalang binata ng Maynila. Pinipilit niya akong piliin si Alejandro del Marco, ang lalaking minahal ko nang buong kabaliwan sa dati kong buhay. Pero naaalala ko kung paano nagtapos ang kuwento ng pag-ibig na iyon. Bago ang araw ng aming kasal, pineke ni Alejandro ang kanyang pagkamatay sa isang pagbagsak ng private jet. Ilang taon akong nagluksa bilang kanyang nobya, para lang matagpuan siyang buhay na buhay sa isang beach, nagtatawanan kasama ang isang mahirap na estudyanteng personal kong tinulungan. May anak pa sila. Nang harapin ko siya, ang mga kaibigan namin-ang mga lalaking nagpanggap na umalo sa akin-ang pumigil sa akin. Tinulungan nila si Alejandro na itapon ako sa karagatan at pinanood lang ako mula sa pantalan habang nalulunod ako. Habang nilalamon ako ng tubig, isa lang ang nagpakita ng totoong emosyon. Ang karibal ko mula pagkabata, si Dante Imperial, ay isinigaw ang pangalan ko habang pinipigilan siya, ang mukha niya'y puno ng pighati. Siya lang ang umiyak sa libing ko. Nang imulat kong muli ang aking mga mata, bumalik ako sa aming penthouse, isang linggo bago ang malaking desisyon. Sa pagkakataong ito, nang hilingin ni Mama na piliin ko si Alejandro, ibang pangalan ang ibinigay ko. Pinili ko ang lalaking nagluksa para sa akin. Pinili ko si Dante Imperial.”