Limang Taon, Isang Kumukupas na Pag-ibig

habang dahan-dahan siyang nagigising. Nasa isang silid si

nya. Matigas ang kanyang tindig, ang kanyang silweta ay

malamig na maskara

s. "Ano bang iniisip mo, at gumawa ka ng ganoong eksena?

sgas ang kanyang lalamunan. Isang tuyon

lang, Alia. Hindi kita mahal. At hinding-hindi kita

in? Tungkol sa pangako? Hindi rin naman siya maniniwala. Ituturing lang niya itong isa na namang desperadong paraan p

r. Montemayor," sabi

o?-sa kanyang mga mata. Tila nabigla siya sa tahimik nito

bot ng kanyang tono. "Magpahinga

ng hindi niya maintindihan, hinila niya ang isa

sang kislap ng liwanag ang lumitaw sa mga mata

tanong ni Gideon, t

amukhang-kamukha ni Justin. "Masaya

g emosyong hindi niya matukoy. Sasabihin na sana niya ang

deon, darling, ako... nahulog ako. Ang sakit-sakit ng b

ang kislap ng pag-asa sa mga mata nito na namatay,

ni Alia, walang emosyon an

isang digmaan ang nagaganap sa lo

l ang boses. Tumalikod siya a

ia. Nanunuyo ang kanyang mga mata, pero walang luhang lumabas. P

sa labas ng kanyang pinto.

. Montemayor ang buong VIP f

ned ankle? Mahal na

awalang-interes ang kanyang mukha.

dumating. Binayaran ni Gideon ang silid, ngunit ang kanyang atensyon, at

at siya na mismo ang nag-asikaso sa kanyang sugat. N

ng nilalagyan niya ng antiseptic. Maha

ng disinfectant mula sa kan

kanya. Ang paggalaw ay humila sa mga tahi sa kanyang ulo, nagpadala ng panibagon

y nakakakilabot na tunog. Isang bago, matinding sa

s, binalewala ang dugong tumatagos na ngayon sa kanyang hospital gown. Mainga

yo para mag-ehersisyo. Sa isa sa mga paglalakad na ito, nadaa

abalatan ito ng mansanas, ang kanyang mga galaw ay banayad, ang k

ahal niya

isipan. Kung matutulungan niya silang maging

lang gamit. Paglabas niya ng kanyang silid, nakaharap niya s

i si Alia par

itinapon ang sarili mula sa

ong-bukong k

ta ang kanyang mga mata kay Alia, pagkatapos ay kay Clarisse

humigpit sa pulso ni Alia na parang baka

Alia, matatag ang boses sa ka

a ng pekeng kabutihan. "Gideon, huwag mo siyang sisihi

mababang ungol. Tumanggi siyang makinig. Iti

katawan niya, at ang sugat sa kanyang ulo, na nagsisimula pa lang maghilom,

isang maskara ng galit. "Huwag na huwag mo na

puno ng pag-aalala. Dahan-dahan niyang binuhat si Clarisse, ang

sa ibabaw ng balikat niya kay Alia. Ang kanyang mga la

alamig na sahig. Ang sariwang dugo ay na

akaramdam siya ng pagod na napakalalim na tumagos