Login to MoboReader
icon 0
icon YÜKLE
rightIcon
icon Okuma Geçmişi
rightIcon
icon Çıkış Yap
rightIcon
icon Uygulamayı Edinin
rightIcon

Ana Sayfa

Tür

Sıralama

Kısa Hikayeler

closeIcon

Uygulamadan Bonusunuzu Talep Edin

Aç

Gavin

18'nin Yayınlanmış Öyküleri

Gavin'nin Kitapları ve Öyküleri

Gizli Oğlu, Onun Açık Utancı

Gizli Oğlu, Onun Açık Utancı

 Çağdaş
5.0
Ben Alya Korhan, bir asistan doktordum. Çocukken koptuğum zengin aileme nihayet kavuşmuştum. Beni seven bir annem babam ve yakışıklı, başarılı bir nişanlım vardı. Güvendeydim. Seviliyordum. Mükemmel, bir o kadar da kırılgan bir yalandı bu. Yalan, bir salı günü paramparça oldu. Nişanlım Hakan'ın bir yönetim kurulu toplantısında değil, beş yıl önce bana komplo kurmaya çalıştıktan sonra sinir krizi geçirdiği söylenen kadınla, Selin Acar'la birlikte Boğaz'daki o devasa yalıda olduğunu öğrendim. Selin ne gözden düşmüştü ne de perişandı; aksine, ışıl ışıl parlıyordu. Kucağında, Hakan'ın kollarında kıkırdayan küçük bir çocuk, Leo vardı. Konuşmalarına kulak misafiri oldum: Leo onların oğluydu ve ben sadece bir "emanettim". Hakan'ın artık ailemin bağlantılarına ihtiyacı kalmayana kadar kullanılacak bir araç. Ailem, Korhanlar da bu işin içindeydi. Selin'in lüks hayatını ve gizli ailesini onlar finanse ediyordu. Tüm gerçekliğim – o sevgi dolu anne baba, o sadık nişanlı, bulduğumu sandığım o güvenli liman – özenle kurulmuş bir sahneden ibaretti. Ve ben, başroldeki aptalı oynuyordum. Hakan'ın, gerçek ailesinin yanında dururken bana attığı o sıradan yalan mesajı, "Toplantıdan yeni çıktım. Çok yorucuydu. Seni özledim. Evde görüşürüz," son darbeydi. Benim acınası olduğumu düşünüyorlardı. Aptal olduğumu düşünüyorlardı. Ne kadar yanıldıklarını öğrenmek üzerelerdi.
Kalbim, Zulmü

Kalbim, Zulmü

 Çağdaş
5.0
Yönetim kurulu toplantım sırasında telefonum masanın üzerinde çılgınca titredi. Annemdi. Sesi paramparça bir fısıltı gibiydi. "O burada. Üniversitede. Bize... yaptırıyor..." dedi ve hat kesildi. "O" dediği kişi Kuzey Karabey'di. Sevdiğim adam. Beni mahveden adam. Koşarak Boğaziçi Üniversitesi'ne gittim. Annemle babamı dizlerinin üzerinde, aşağılanmış bir halde buldum. Kuzey, hem güzel hem de dehşet verici bir şekilde başlarında dikiliyordu. Yanında terapisti Esin Güçlü vardı. Esin, Kuzey'in yeni her şeyiydi. Annemle babamın onlara saygısızlık ettiğine dair yalanlar fısıldıyordu. Dünya liderleriyle tartışan babam, utançla başını eğmişti. Annem sessizce hıçkırırken, bir drone aşağılanmalarını canlı yayınlıyordu. Onunla yüzleştiğimde, Kuzey kan donduran bir gülümsemeyle korumasına babamın bacağını kırmasını emretti. Mide bulandıran bir çatırtı duyuldu. Ardından babamın acı dolu çığlığı geldi. Sonra da annemin. İkisi de kırılmış bir halde yerde yatıyordu. Kuzey'e duyduğum aşk paramparça olmuş, yerini buz gibi, devasa bir boşluk almıştı. "Seni öldüreceğim," diye fısıldadım. Kelimeler ağzımda zehir gibiydi. O sadece gülümsedi, yanağımı öptü ve akşam yemeği için evde olacağını söyleyerek gitti. O gece annemle babam, beni kurtarmak için umutsuz bir çabayla kendi canlarına kıydılar. Çığlığım sessizdi. Arkadaşım Emir'i aradım. Beni ölü gibi gösterecek o ilacı istedim. Yaşamak için ölmem gerekiyordu. Ve Kuzey Karabey'in yanışını görmek için yaşamak zorundaydım.
Unutulmuşluktan New York Kraliçesi'ne

Unutulmuşluktan New York Kraliçesi'ne

 Romantik
5.0
"Düğün yeniden gündemde," diye duyurdu annemin sesi, İstanbul'daki rezidansımın çatı katındaki dairemin sakinliğini paramparça ederek. Büyükbabamın geçmişinden kalma bir yadigâr olan Evren Bayraktar ile görücü usulü bir evlilik, birdenbire geleceğim oluvermişti. Gizemli bir hastalık sırasında en büyük destekçilerim, çocukluk arkadaşlarım Demir ve İsmail'e güvenebileceğimi sanmıştım. Ama hayatımıza Ceyda Kılıç adında yeni bir stajyer girmişti ve bir şeyler fena halde yanlıştı. Ceyda, masum maskesiyle kısa sürede onların evreninin merkezi haline geldi. Tövkezledi, ağladı, hatta onların sempatisini kazanmak için ödülümü bile kasten kırdı. Bir zamanlar beni koruyan Demir ve İsmail, artık bana sırtlarını dönmüş, tüm ilgilerini ona yöneltmişlerdi. "Alina, senin derdin ne? O sadece bir stajyer," diye suçladı Demir, gözleri buz gibiydi. İsmail ekledi: "Bu çok ağır oldu. O daha çocuk sayılır." Onların körü körüne bağlılığı giderek arttı. Ceyda'nın uydurma krizi, patlak bir lastik, onları yanımdan alıp götürdü ve beni yalnız bıraktı. Daha sonra Demir, kırık bir vazo yüzünden öfkeden deliye dönmüş bir halde beni itti ve başımdan yaralanmama neden oldu. Bir zamanlar tedavi etmek için koşturdukları alerjik reaksiyonumu fark bile etmedi. Her şeyi nasıl unutabilirlerdi? Arı sokmalarını, deniz ürünleri alerjilerimi, acil serviste elimi tuttukları zamanları. Demir'in ektiği, şimdi acı çekmeme neden olan hanımelleri fark edilmemişti. Yüzlerine baktım, hayatım boyunca tanıdığım o iki adama, ama karşımda iki yabancı gördüm. Kararımı vermiştim. Ortak anılarımızı yaktım, şirketten istifa ettim ve evimi satışa çıkardım. Onları, hepsini, temelli terk ediyordum.
Görülmeyen Eş, Sevilmeyen Nişanlı

Görülmeyen Eş, Sevilmeyen Nişanlı

 Romantik
5.0
Üç yıllık sevgilim Kaan Tekin'in ruh eşim olduğunu sanıyordum. Hayatımız mükemmeldi. Bu gece, yemek sipariş etmek için telefonunu ödünç aldığımda, yanlışlıkla notlar uygulamasını açtım. İşte o an "Deniz'in Listesi"ni buldum. Deniz, iki yıl önce ölen ağabeyiydi. Listede 400 görev vardı. "Elif Sancak'ı abim için sinemaya götür." "Elif Sancak'a abim için evlenme teklif et." "Elif'i hayatının sonuna kadar abim için sev." Daha nefes bile alamadan, balkonda Ceyda adında bir kadınla telefonda konuşmaya başladı. Gizli karısı. "Elbette seni seviyorum," dediğini duydum. "Elif'le evlenmek sadece... bir iş anlaşması. Deniz'in son arzusunu yerine getirmek için." Dünyam başıma yıkıldı. Üç yıllık ilişkimiz koskoca bir yalandı. Her "seni seviyorum" sözü, her dokunuş... Sadece bir listedeki maddelerden ibaretti. Ben onun ruh eşi değildim; ölü bir adam için tamamlanması gereken bir görevdim. Üstelik, haberim bile olmadan aldatılan kadındım. İçeri girdi, yüzünde o mükemmel, sahte gülümsemesi vardı. "Kusura bakma, ofiste bir kriz çıktı da." Sonra kuzey ışıklarını görmeye gitmeyi teklif etti; eminim bu da listedeki maddelerden biriydi. Beni öpmek için eğildiğinde, kendi telefonumu elime aldım ve abime bir mesaj attım. "Beni gelip alır mısın? Eve dönmem gerek."
Zehirli Aşk, Acı Adalet

Zehirli Aşk, Acı Adalet

 Çağdaş
5.0
Kırk yılını başkalarına bakarak geçiren hemşire annem, bir yardım balosundan sonra zehirlenip ölüme terk edildi. Bundan sorumlu olan kadın, Kayra Dikmen, mahkemede gözyaşları içinde bir masumiyet maskesi takınmış, kendini savunduğunu iddia ediyordu. Asıl dehşet ne miydi? Kocam, şehrin en iyi avukatı Hakan Arslanoğlu, Kayra'yı savunuyordu. Annemin itibarını yerle bir etti, gerçeği öyle bir eğip büktü ki jüri Kayra'nın kurban olduğuna inandı. Karar çabucak geldi: "Suçsuz." Kayra, Hakan'a sarılırken yüzünde zafer dolu bir sırıtış belirdi. O gece, soğuk yalımızda onunla yüzleştim. "Bunu nasıl yapabildin?" diye boğularak sordum. Sakin bir sesle, "Bu benim işimdi. Kayra çok önemli bir müvekkil," diye cevap verdi. Annemi öldürmeye çalıştığını haykırdığımda, annemin gizli tıbbi kayıtlarını, depresyon geçmişini kullanarak onu dengesiz ve intihara meyilli biri gibi göstermekle beni tehdit etti. Müvekkilini ve kariyerini korumak için annemin hatırasını yok etmeye hazırdı. Kapana kısılmış, aşağılanmış ve kalbim kırılmıştı. Hırsı için annemi feda etmişti ve şimdi de beni silmeye çalışıyordu. Ama onun hazırladığı boşanma evraklarını imzalarken, aklımda çılgın, umutsuz bir plan şekillenmeye başladı. Eğer gitmemi istiyorlarsa, ortadan kaybolacaktım. Ve sonra, onlara bunun bedelini ödetecektim.
Milyarderin Ölümcül Pençesi

Milyarderin Ölümcül Pençesi

 Korku
5.0
Kaan Arslanoğlu ile evliliğim mükemmeldi. Yakışıklı, güçlü ve bana delicesine aşıktı. Herkes dünyanın en şanslı kadını olduğumu söylerdi ve ben de onlara inanırdım. Bir öğleden sonra, en yakın arkadaşımın oğlunu anaokulundan almaya gittim. Ama kocam Kaan'ı, küçük çocuğun ayakkabısını bağlamak için diz çökmüş halde görünce donakaldım. "Baba, dondurma alabilir miyiz?" diye sordu çocuk. Bu kelime beynime bir balyoz gibi indi. Sonra güzel bir kadın –Kaan’ın aileden biri gibi olduğuna yemin ettiği eski bir arkadaşı– yanlarına yaklaşıp yanağını öptü. Kaan kolunu kadının beline doladı. Mükemmel bir aile. Benim mükemmel kocam, mükemmel gizli oğluyla birlikte. Zaman tüneli, soğuk bir kesinlikle zihnimde yerine oturdu. Yıllar önce, onları öpüşürken yakaladıktan ve bana geri dönmek için yalvardıktan hemen sonra onu hamile bırakmıştı. Bunca yıl bir bebek için yalvardığımda, beni tatlı bahanelerle oyalamış, sadece beni kendine istediğini söylemişti. Hepsi yalandı. Zaten bir varisi vardı. Ben sadece bir vitrin süsüydüm, dünyaya sergilemek için güzel bir oyuncak bebek. O gece, evimizin gölgelerinde saklandım ve onunla telefonda konuşmasını duydum. "Endişelenme," dedi, sesi buz gibiydi. "Hale'nin bir çocuğu olmasına asla izin vermeyeceğim. Arslanoğlu servetinin tamamı Can'a kalacak." Dünyam başıma yıkıldı. Anneliğimi elimden çalmış ve başka bir kadınla bir aile kurmuştu, bense bomboş bir evlilik ve yalanlarla dolu bir mirasla baş başa kalmıştım.
Kurtarıcıdan Saplantılı Takipçiye

Kurtarıcıdan Saplantılı Takipçiye

 Romantik
5.0
Kenan Arslanoğlu'nun özel villasının şifresi benim doğum günümdü. Bir zamanlar bunun dünyadaki en romantik jest olduğunu düşünürdüm. Şimdiyse, yaldızlı bir kafesin anahtarı gibi geliyordu. Sessiz malikanesinde yürürken, midemde soğuk bir huzursuzluk düğümü büyüyordu. Sonra o sesi duydum; yatak odasından gelen boğuk bir inilti. Kapı aralıktı ve Kenan dizlerinin üzerinde, lavanta rengi ipek bir fuları sıkıca tutuyordu. Kendine dokunuyor ve tek bir isim fısıldıyordu: "Selin." Üvey kız kardeşim. Kanım dondu. Sevdiğim adam, saf sandığım adam, beni değil, onu arzuluyordu. Geriye doğru sendelerken telefonu titredi. Arayan Selin'di. "Kenan? Sesin... nefes nefese geliyor." Kenan tersledi, "Ne istiyorsun?" Selin, evleneceğimiz dedikodularının doğru olup olmadığını sordu. Kenan'ın cevabı yüzüme inen bir tokat gibiydi: "Asla. O hayalperest, aciz bir kadın. Keşke ortadan kaybolsa." Bana sadece Selin'e daha yakın olmak, babasının onayını kazanmak için katlandığını itiraf etti. Üç yıllık aptalca aşkım, devasa, aşağılayıcı bir şaka gibiydi. Annemin cenazesinden sonra babamın Selin ve annesini eve getirdiği günü, beni nasıl bir canavara dönüştürdüklerini ve sözde kurtarıcım Kenan'ın beni zorbalardan korumak için nasıl araya girdiğini hatırladım. O kadar kör, o kadar aptalca kibirliydim ki, onun için özel olduğuma inanmıştım. O bir aziz değildi; sadece yanlış kadına takıntılıydı. Ciğerlerim yanana kadar koştum, çimlerin üzerine yığıldım. Kalbimin enkazında sert, keskin bir kararlılık oluştu. Hıçkırıklara boğulmuş bir sesle Eda'yı aradım. "Bitti. Artık onu istemiyorum." Bu şehri, babamı, Selin'i, her şeyi terk ediyordum. Yeni bir başlangıç yapıyordum. Asla geri dönmeyecektim.
Onun Panzehiri, Kadının Izdırabı

Onun Panzehiri, Kadının Izdırabı

 Romantik
5.0
Beş yıl boyunca Aras Karahan'ın kirli küçük sırrıydım. Bir teknoloji imparatorluğunun CEO'su olarak o bir kraldı, ama nadir bir nörotoksin onu bir mahkûma çevirmişti. Benim eşsiz biyokimyam onun tek panzehiriydi ve onu hayatta tutmak için saatlerce süren yakın temas gerekiyordu. Beni, onu zehirleyen kişinin ben olduğuna ikna etmişti; onu iğrenç bir bağımlılığa hapsetmiş takıntılı bir sapık. Bu gece, her zaman arzuladığımı söylediği "ilgiyi" bana verdi; en özel anlarımızın videosunu özel bir müzayedeye canlı yayınladı. Teklifler yükselirken, beni yeni nişanlısı Lara ile tanıştırdı. Gerçek kurtarıcısının o olduğunu duyurdu. Ailesi, benim kanımdan elde edilen kalıcı bir tedavi geliştirmişti. Bu geceden sonra nihayet benden kurtulacaktı. Her şeyi yanlış anlamıştı. Ben panzehirle doğmamıştım. Ben, çocukluğumdan beri sevdiğim adamı kurtarmak için gizli bir laboratuvarda bir yıl boyunca kendi genetik kodumu değiştiren, kendimi yaşayan bir tedaviye dönüştüren bir biyokimyagerdim. Beni o odada, canlı yayın devam ederken bıraktı, kahkahası koridorda yankılanıyordu. Ona duyduğum aşk küle döndü. Dışarı çıktım, bir ankesörlü telefon buldum ve gerçeği bilen tek kişiyi aradım. "Öldüğümü sanmalarını sağlamana yardım etmeni istiyorum."
Helena'nın İntikamı - Çözülen Bir Evlilik

Helena'nın İntikamı - Çözülen Bir Evlilik

 Çağdaş
5.0
Kırk yıl boyunca Kerem Soykan'ın yanında durdum, onu sıradan bir milletvekili adayından, adı saygıyla anılan bir adama dönüştürerek mirasını inşa ettim. Ben Helen Aydın'dım; zarif, zeki eş, mükemmel bir ortaktım. Sonra bir öğleden sonra, onu Ulus'taki salaş bir kafede, Cansu Mayıs adında genç bir kadınla zehir yeşili bir smoothie'yi paylaşırken gördüm. Yüzü, yirmi yıldır görmediğim bir sevinçle aydınlanmıştı. Bu sadece bir kaçamak değildi; bu, duygusal bir terk edilişti. Yetmişlerindeki bu adam, bir veliaht takıntısı içindeydi ve biliyordum ki, o genç kadında yeni bir hayat arıyordu. Hiçbir sahne yaratmadım. Arkamı dönüp yürüdüm, topuklarımın düzenli tıkırtısı içimdeki kaosu ele vermiyordu. Beni, küçük bir tazminatla bir kenara atabileceği kırılgan bir sanat tarihi profesörü sanıyordu. Yanılıyordu. O akşam en sevdiği yemeği yaptım. Eve geç geldiğinde yemekler soğumuştu. Konuşmak, son darbeyi indirmek istiyordu. Masamdan bir dosya çıkardım ve dosdoğru gözlerinin içine baktım. "Kanserim Kerem. Pankreas. Altı ay, belki daha az." Yüzünün rengi attı. Bu ne sevgiydi ne de endişe; bu, planının aniden yerle bir olmasının şokuydu. Ölmekte olan bir eş boşanamazdı. Tuzağa düşmüştü. Toplumdaki imajının, özenle inşa ettiği itibarının ağırlığı, kendi kendine ördüğü bir kafesti. Çalışma odasına çekildi, kilit sesi sessiz odada yankılandı. Ertesi sabah yeğenim Can aradı. "Onu evden atmış Helen Teyze. Kaldırımda hüngür hüngür ağlıyordu."
Beş Yıl, Tek Bir Mahvedici Yalan

Beş Yıl, Tek Bir Mahvedici Yalan

 Romantik
5.0
Kocam duştaydı, suyun sesi sabahlarımızın tanıdık ritmiydi. Beş yıldır mükemmel olduğunu sandığım evliliğimizin küçük bir ritüeli olarak kahve fincanını masasına bırakıyordum. O sırada dizüstü bilgisayarında bir e-posta bildirimi belirdi: "Leo Arslan'ın Vaftiz Törenine Davetlisiniz." Bizim soyadımız. Gönderen: Selin Soykan, bir sosyal medya fenomeni. İçime buz gibi bir korku oturdu. Bu, varlığından haberdar olmadığım oğlunun davetiyesiydi. Gölgede saklanarak kiliseye gittim ve onu, esmer saçları ve gözleriyle tıpkı kendisine benzeyen bir bebeği tutarken gördüm. Anne Selin Soykan, tam bir aile saadeti tablosu çizerek omzuna yaslanmıştı. Bir aile gibi görünüyorlardı. Mükemmel, mutlu bir aile. Dünyam başıma yıkıldı. İş baskısını bahane ederek benimle bebek sahibi olmayı reddedişini hatırladım. Tüm o iş seyahatleri, geç saatlere kadar süren mesailer... Hepsi onlarla mı geçirilmişti? Yalan söylemek onun için ne kadar da kolaydı. Nasıl bu kadar kör olabilmiştim? Onun için ertelediğim prestijli bir program olan Milano Tasarım Bursu'nu aradım. Sesim ürkütücü bir şekilde sakindi. "Bursu kabul etmek istiyorum," dedim. "Hemen yola çıkabilirim."
Erkeği, En İyi Arkadaşı

Erkeği, En İyi Arkadaşı

 Çağdaş
5.0
İstanbul'un en pahalı restoranında oturmuş, nişanlım Arda'nın şirketinin devasa başarısını kutlamak için gelmesini bekliyordum. O şirketi beş yıl boyunca birlikte kurmuştuk. Ama Arda hiç gelmedi. Onun yerine, en yakın arkadaşım Ceyda'nın Instagram hikayesini gördüm. Arda, Ceyda'nın kanepesinde, üstü çıplak bir şekilde sızmıştı ve Ceyda eliyle ağzını kapatarak muzip bir poz veriyordu. Altyazıda şunlar yazıyordu: "Canım ya, nasıl da yorulmuş! En sevdiğim CEO'nun eve güvenle vardığından emin olmalıydım." Evleneceğim adam yine en yakın arkadaşımlaydı. Sonunda eve yalpalayarak geldiğinde, bana ucuz bir akıllı ev asistanı verdi; Ceyda'nın daha yeni çöpe attığı standart modelden. Ertesi sabah Ceyda, Arda'nın arabasındaydı ve pahalı olan yeni modeliyle hava atıyordu. Ona arabadan inmesini söylediğimde, "Hadi indir bakalım," diye sırıttı. İçimi bir öfke ateşi sardı. Kolunu tuttum ve o bir anda çığlık atarak kendini arabadan dışarı attı. Arda koşarak geldi, beni kenara itti ve Ceyda'yı kucağına alıp bana öfkeyle baktı. "Senin ciddi sorunların var, kendi arkadaşına saldırıyorsun." Gaza basıp uzaklaştı, arka tekerleği bacağıma çarpıp kaval kemiğimi kırdı. Daireye döndüğümde Ceyda kanepede uzanmış, Arda'nın onun için soyduğu şeftalileri yiyordu; benim için almaya asla vakti olmayan o şeftalileri. Sonra büyükannemin son hediyesi olan madalyonunu, Ceyda'nın köpeğinin tasmasında, diş izleriyle kaplı bir halde buldum. Arda sadece orada durmuş, beni onaylamayan gözlerle süzüyordu. "Sen de mi böyle görüyorsun?" diye sordum. Hiçbir şey söylemedi. Mahvolmuş madalyonu avucumda sıktım, tekerlekli sandalyeyle kendimi dışarı attım ve arkama bile bakmadan orayı terk ettim.
Doksan Dokuz Yitirilmiş Fırsat

Doksan Dokuz Yitirilmiş Fırsat

 Romantik
5.0
Üç yıl boyunca Demir Altan'ın karısıydım; bu, onun bana zorla kabul ettirdiği bir unvandı. Ama amansız, takıntılı aşkı yavaş yavaş kalbimi kazanmaya başlamıştı. Hatta çocuğumuza hamileydim ve nihayet birlikte bir gelecek umut etmeye cüret etmiştim. Fakat pozitif gebelik testini aldığım gün, bana takıntılı olan o adam gitmişti. Herkesin gözü önünde, Ceyda Sancak adında genç bir stajyerin peşine düşmüş, bir zamanlar kalbimi kazanmak için kullandığı o görkemli romantik jestleri şimdi ona yağdırıyordu. Ceyda'yı kazanmak için, annemin beni terk ettiğine dair çarpıtılmış bir hikayeyi sızdırarak halkı bana karşı kışkırttı. Beni Ceyda'yı zehirlemekle suçladı ve babasıyla bir olup, bebeğimizin hayatını tehlikeye atan riskli bir babalık testine zorladı. Ceyda'yı zafere ulaşmış bir kahraman gibi göstermek için, anneme para verip canlı yayında bana "altın avcısı" dedirttiği bir TV programı düzenledi. Sahnede şokun etkisiyle acı içinde yere yığıldığımda, yardım çığlıklarımı duymazdan geldi. O, "bileği kırılan" Ceyda'yı teselli etmekle çok meşguldü. O gün çocuğumuzu kaybettim. Hastanede tek başıma yatarken, babasının ondan boşanmamı talep ettiğini duydum. Kardeşi evrakları getirdi. Bir an bile düşünmeden imzaladım. Ne parasını ne de özürlerini istiyordum. Sadece hayatından sonsuza dek silinip gitmek istiyordum.
Onu Unutan Adam

Onu Unutan Adam

 Çağdaş
5.0
Nişanlım Fırat Mertoğlu, nişanı attığını açıkladı. Zengin bir ailenin kızı olan Ceyla Arslan'a evlenme teklif ediyordu, sırf bir medyum benim onun uğursuzluğunun sebebi olduğumu iddia ettiği için. Sonra Ceyla, pahalı elbisesini yırttığım iftirasını attı. Fırat, korumalarına bana elli tokat atmalarını emretti ve elbiseyi dikmem için bütün gece karda diz çöktürdü. Ceyla'nın annesinin benim nadir kan grubuma acil ihtiyacı olduğunda, beni anestezi olmadan canlı bir kan torbası olarak kullanmak için hastaneye sürükledi. Annemi ve köpeğimi tehdit ederek, kendisi için bir mimari maketi onarmaya zorladı. Ceyla başka bir olay tezgâhladığında, işlemediğim bir suçu itiraf etmezsem annemin ellerini yakmakla tehdit etti. Dehşete düşen öz annem, kendimi feda etmem için bana çığlıklar attı. Kalbim buz kesmiş bir halde, kendi ellerimi seçtim ve ellerim mahvolup simsiyah kesilene kadar kızgın kömürlerin verdiği cehennem azabına katlandım. Ölmek üzereyken karşıma dikilip sadece dişlerinin arasından tısladı: "Umarım geberir gidersin. Bir daha yüzünü görmek istemiyorum." Medyum, Fırat'ın yalan söylemesi için ona para ödediğini itiraf ettiğinde gerçekler beni paramparça etti. Benim çöküşümü en başından o planlamıştı. Onunla yüzleştiğimde, boğazımdan aşağı şampanya döktü ve beni havuzda boğdu. Ama tekrar uyandım, Fırat Mertoğlu ile ilk tanıştığım güne geri dönmüştüm.
Aşk Öldüğünde, İntikam Çiçek Açar

Aşk Öldüğünde, İntikam Çiçek Açar

 Milyarderler
5.0
Kocam, asistanını hastanelik etmekle beni suçladı. Onun tüm itirazlarına rağmen açtığım klimanın, kadının şiddetli sancılarla yere yığılmasına neden olduğunu iddia etti. Sekiz aylık hamileydim ve ofis tehlikeli derecede sıcaktı, ama o yine de beni suçladı. Sonra "gönlümü almak için" beni şehrin en lüks kulüplerinden birindeki bir partiye davet etti. Gözlerimi açtığımda, cam duvarlı bir dondurucunun zeminindeydim. Dışarıda, kocam Arda, kolunu sapasağlam görünen Derya'nın beline dolamıştı. Şehrin elitlerine kadeh kaldırırken, "ateş saçan" karısını "serinletmenin" şerefine içiyordu. Adamlarının beni iç çamaşırlarıma kadar soymasını ve çıplak dizlerimi buzdan bir zemine basmaya zorlamasını izlediler. Bacaklarımın arasından sıcak bir sızıntı hissedene kadar başımdan ve hamile karnımdan aşağı kovalarca buz gibi su döktüler. Kanıyordum. Bebeğimizi kaybediyordum. Ben orada yatarken, Arda camı yumrukluyor, özür dilemem için, onu affettiğimi söylemem için bana yalvarıyordu; sırf kendisi o canavar olmak zorunda kalmasın diye. Babamın öldüğünü ve kimsenin beni kurtarmaya gelmeyeceğini söyleyerek alay etti. Yapayalnız olduğumu söyledi.
Acımasız Aşk, Ölümcül Son

Acımasız Aşk, Ölümcül Son

 Romantik
5.0
On yıllık kocam Alp Karahan, buzdan oyulmuş bir adamdı. Evliliğimiz, ailemi kurtarmak için yapılmış bir iş anlaşmasıydı ve benim asıl görevim, onun sonu gelmeyen metreslerinin gönlünü sessizce alıp onları susturmaktı. Ama sonra, tek bir telefon görüşmesi o kasvetli hayatımı paramparça etti. Hastane, ölmek üzere olan kız kardeşim Ceyda için mükemmel bir kök hücre donörü bulmuştu. Onu kurtarabilirdik. Hayat kurtaracak bu nakle onay vermesi için Alp'e yalvardım. Ama o, Karmen adındaki yeni gözdesi olan bir influencer'ın büyüsüne kapılmış, beni reddetmişti. Çaresizce yaptığım aramaları görmezden geldi. Sonunda karşısına çıktığımda ise Karmen, kız kardeşimin kendisine kaba davrandığına dair zehirli bir yalan fısıldadı. Alp, sadece onun sözüne dayanarak ölümcül darbeyi vurdu. "Ceyda'nın doktor ekibini geri çekiyorum," dedi buz gibi bir sesle. "Nakil iptal." Telefonum tekrar çaldı. Arayan hastaneydi. Kız kardeşim ölmüştü. Artık yük olmak istemediğini söyleyen bir not bırakmıştı. Onu o öldürmüştü. Sanki bıçağı kendi elleriyle saplamış gibiydi. Acım öfkeye dönüştü. Onunla yüzleştiğimde önce beni boğmaya çalıştı, sonra da en değerli dronuna bana bir nörotoksin enjekte ettirdi. Korumalarının "eğlenmesi" için beni atölyesinin zemininde felçli bir halde bıraktı. Çaresizce sonumu beklerken kapı gıcırtıyla aralandı. On beş yıldır görmediğim bir adam yanıma diz çöktü, yüzünde dehşet dolu bir ifade vardı. "Ada? Tanrım, sana ne yaptı?"
Aşkın Ölümü, Hayaletin Doğuşu

Aşkın Ölümü, Hayaletin Doğuşu

 Korku
5.0
Ablam İlayda'nın oğlu ölüyordu. Lösemisi nüksetmişti ve acilen kemik iliği nakline ihtiyacı vardı. Kocam Cihan, bir an bile tereddüt etmedi. Buz gibi gözleri, köşede oynayan beş yaşındaki kızımız Lale'ye takıldı. "Lale'ninkini kullanın," dedi. "İliği tam uyumlu." İtiraz ettiğimde, kocam ve öz ablam beni yere yıktılar. Dehşete düşmüş kızımı doktorlar zapt edip iliğini alırken, benim çığlıklarımı duymamazlıktan geldiler. Çok fazla ilik almışlardı. Lale ertesi gün kalp krizinden öldü. Sonra beni dövdürüp karanlık bir ara sokağa attılar, orada tek başıma ölüme terk ettiler. Üç yıl boyunca Cihan, benim kinimden dolayı kaçıp gittiğime inandı. Adımı lanetledi, herkese benim, ondan intikam almak için kızımızı öldüren zehirli bir yılan olduğumu anlattı. Şimdi, Tuna'nın lösemisi yeniden nüksetti ve Cihan, tüm şehirde dev bir insan avı başlattı. Beni saklandığım yerden çıkarmak için anneme işkence etmekle tehdit ediyor, bacaklarımı kırıp önünde diz çöktüreceğine yeminler ediyor. Arayışının onu iki mezara çıkaracağından habersiz. Ve hayaletimin, onun her hareketini izlediğinden, sonunda gerçeği öğreneceği o anı beklediğinden haberi yok.
Terk Edilmiş Aşk, Bulunan Mutluluk

Terk Edilmiş Aşk, Bulunan Mutluluk

 Romantik
5.0
Elimde bir tepsi dolusu temiz havluyla cam veranda kapısının hemen dışında duruyordum. Bu gece, teknoloji dünyasının altın çocuğu Kaan Barkan'ın tam üç yıllık özel fizyoterapi sürecimin ardından yeniden ayağa kalkmasının şerefine bir kutlama yapılıyordu. Ama sonra, eski sevgilisi Ceyla Mertoğlu ortaya çıktı. Havuzdan sıçrayan bir damla su elbisesine değince, Kaan onu korumak için beni kenara itti ve başımı havuzun beton kenarına çarptım. Gözlerimi hastanede açtığımda beyin sarsıntısı geçiriyordum ve Kaan, sahte gözyaşları döken Ceyla'yı teselli ediyordu. Ceyla bizim "sadece arkadaş" olduğumuzu iddia ettiğinde beni savunmadı bile. Ardından annesi Esra Kozan, beş milyon liralık bir çekle birlikte bir mesaj gönderdi; onun dünyasına ait olmadığımı söylüyordu. Onun penthouse dairesine döndüğümde, Ceyla beni Kaan'ı çorbayla zehirlemekle ve babasının değerli ahşap kutusunu kırmakla suçladı. Kaan ona inandı, çorbayı zorla bana içirdi ve mutfak zemininde yığılıp kalmama göz yumdu. Yine tek başıma hastanedeydim. Neden onun yalanlarına inandığını, onca yaptığımdan sonra neden bana bu acıyı yaşattığını anlayamıyordum. Neden kolayca bir kenara atılan geçici bir çözümden ibarettim? Doğum gününde ona bir mesaj attım: "Doğum günün kutlu olsun, Kaan. Gidiyorum. Beni arama. Hoşça kal." Telefonumu kapattım, bir çöp kutusuna attım ve yeni bir hayata doğru yürüdüm.
Erkeğin Suçluluğu, Kadının Özgürlüğü

Erkeğin Suçluluğu, Kadının Özgürlüğü

 Çağdaş
5.0
Dokuzuncu evlilik yıldönümü partilerinde, Aslı'nın kocası hamile metresini eve getirdi. Aslı'ya eşyalarını misafir odasına taşımasını ve ev sahibeliği yapmasını söyledi. "Oğlumu taşıyor," dedi. "Uslu bir kız ol." Ama en kötüsü bu değildi. Birkaç gün sonra metresinin "komplikasyonları" oldu. Kan nakline ihtiyacı vardı. Nadir bir kan grubuna sahipti - Aslı'yla aynı. Kocası, adamlarına Aslı'yı sürükleyerek özel bir hastaneye götürttü. Aslı'nın ciddi bir kalp rahatsızlığı vardı ve doktor, tam bir kan naklinin kalbini durdurabileceği konusunda onu uyardı. Kocası ise doktoru umursamadı. "Yapın," diye emretti. "Tüm sorumluluğu üstleniyorum." Onu kâğıtları imzalamaya zorlarken, "Bunu bana borçlusun, Aslı. Sana bunca yıl verdiklerimden sonra," dedi. Kanı çekilirken kalp monitörü çığlık atmaya başladı. Ama metresi yan odadan ona seslendi. Kocasını, doktoruna "hızlandır şunu" diye çıkışıp onun yanına koşarken Aslı'yı masada bıraktı. Ona duyduğu dokuz yıllık aşk, o hastane yatağında son nefesini verdi. Ama Aslı ölmedi. Hayatta kaldı. Ve bekledi. Kocasının dedesinin 80. yaş gününde, tüm güçlü ailesinin önünde bir kurye geldi. Hediye taşımıyordu. Aslı'dan gelen, imzalanmış boşanma belgelerini ve kocasının onu nasıl öldürmeye çalıştığını detaylandıran resmi tıbbi raporu içeren bir paket taşıyordu.