Gavin

330'nin Yayınlanmış Öyküleri

Gavin'nin Kitapları ve Öyküleri

Onun Pişmanlığında Yeniden Doğuş

Onun Pişmanlığında Yeniden Doğuş

5.0

Adım Aslı Karahan'dı. Ve dünyanın zirvesindeydim. Üniversiteden mezun oluyordum, Türkiye'nin en büyük gazetelerinden birinde prestijli bir staj beni bekliyordu ve güçlü, çekici bir mirasçı olan Arda Soykan'a delicesine aşıktım. Hayatım mükemmeldi. Adeta bir peri masalı. Sonra, mezuniyet partimde Arda ışıkları kararttı. İkimizin özel fotoğraflarını ve videolarını dev bir ekrana yansıttı. Dünyam başıma yıkıldı. Yüzündeki zalim gülümseme silinirken, her şeyin bir intikam olduğunu duyurdu. Gazeteci olan babamın, bir ifşa haberiyle ilk aşkı Selin'i mahvettiğini, onu bitkisel hayata soktuğunu iddia etti. O gece babam kalp krizinden öldü. Annem haftalar sonra onu takip etti. Stajım buhar olup uçtu. Toplumdan dışlandım. Ve Arda'nın çocuğuna hamileydim. Beş yıl sonra, kızım Lale agresif bir lösemiye yakalandı. Çaresizlik içinde, sırf Lale'nin tedavi masraflarını karşılayabilmek için Arda'nın kişisel asistanı oldum, onun ve Selin'in bitmek bilmeyen işkencelerine, hatta cinsel sömürüsüne katlandım. Babamın mezarını bile talan etti. Böyle bir canavarı nasıl sevebilmiştim? Bir adam, masum bir aileye nasıl bu kadar bitmek bilmeyen, hesaplanmış bir acı çektirebilirdi? Onun bu sapkın intikam oyununda sadece bir piyondum, benim olmayan bir 'günahın' bedelini ödüyordum. Aşağılanma, çaresizlik, kahreden adaletsizlik boğucuydu. Lale ölürken, onun son umudunu finanse etmek için yüksek riskli bir tıbbi deneye girdim, öleceğimi bile bile. Ve öldüm. Sonra uyandım. Her şeyin mahvolmasından bir gün önceydi. Ve Arda da öyle.

Artık Vekil Değil, Kraliçe Geri Dönüyor

Artık Vekil Değil, Kraliçe Geri Dönüyor

5.0

Beş yıl boyunca Aras Atahan'ın nişanlısıydım. Beş yıl boyunca abilerim nihayet bana sevdikleri bir kardeş gibi davrandılar. Sonra ikizim Hale, onu nikah masasında terk eden kız, sahte bir kanser hikayesiyle geri döndü. Beş dakika içinde onunla evlendi. Onun her yalanına inandılar. Beni zehirli bir örümcekle zehirlemeye çalıştığında, bana drama kraliçesi dediler. Partisini mahvettiğim iftirasını attığında, abilerim kanlar içinde kalana kadar beni kırbaçladılar. Bana değersiz bir yedek, onun yüzünü taşıyan bir emanetçi dediler. Son damla ise beni bir ipe bağlayıp ölmem için bir uçurumdan aşağı sarkıttıklarında geldi. Ama ölmedim. Geri tırmandım, kendi ölümümü sahneledim ve ortadan kayboldum. Onlar bir hayalet istiyorlardı. Ben de onlara bir hayalet vermeye karar verdim.

Onu Unutan Adam

Onu Unutan Adam

5.0

Nişanlım Fırat Mertoğlu, nişanı attığını açıkladı. Zengin bir ailenin kızı olan Ceyla Arslan'a evlenme teklif ediyordu, sırf bir medyum benim onun uğursuzluğunun sebebi olduğumu iddia ettiği için. Sonra Ceyla, pahalı elbisesini yırttığım iftirasını attı. Fırat, korumalarına bana elli tokat atmalarını emretti ve elbiseyi dikmem için bütün gece karda diz çöktürdü. Ceyla'nın annesinin benim nadir kan grubuma acil ihtiyacı olduğunda, beni anestezi olmadan canlı bir kan torbası olarak kullanmak için hastaneye sürükledi. Annemi ve köpeğimi tehdit ederek, kendisi için bir mimari maketi onarmaya zorladı. Ceyla başka bir olay tezgâhladığında, işlemediğim bir suçu itiraf etmezsem annemin ellerini yakmakla tehdit etti. Dehşete düşen öz annem, kendimi feda etmem için bana çığlıklar attı. Kalbim buz kesmiş bir halde, kendi ellerimi seçtim ve ellerim mahvolup simsiyah kesilene kadar kızgın kömürlerin verdiği cehennem azabına katlandım. Ölmek üzereyken karşıma dikilip sadece dişlerinin arasından tısladı: "Umarım geberir gidersin. Bir daha yüzünü görmek istemiyorum." Medyum, Fırat'ın yalan söylemesi için ona para ödediğini itiraf ettiğinde gerçekler beni paramparça etti. Benim çöküşümü en başından o planlamıştı. Onunla yüzleştiğimde, boğazımdan aşağı şampanya döktü ve beni havuzda boğdu. Ama tekrar uyandım, Fırat Mertoğlu ile ilk tanıştığım güne geri dönmüştüm.

Yüz Puanlık Boşanma Planı

Yüz Puanlık Boşanma Planı

5.0

Üç yıl boyunca evliliğimin yavaş yavaş can çekişmesini siyah bir deftere kaydettim. Bu benim 100 puanlık boşanma planımdı: Kocam Barlas, ilk aşkı Arya'yı bana tercih ettiği her seferinde puan kırıyordum. Puan sıfıra ulaştığında, gidecektim. Son puanlar, bir araba kazasında kanlar içinde ölmemi beklediği gece silindi. Uğruna dualar ettiğimiz çocuğumuza sekiz haftalık hamileydim. Acil serviste hemşireler çılgınca onu arıyorlardı; can çekiştiğim hastanenin yıldız cerrahını. "Dr. Atasoy, kimliği belirsiz, 0 Rh negatif bir hastamız var, kanaması durmuyor. Hamile ve hem anneyi hem de bebeği kaybetmek üzereyiz. Acil kan transferi için onayınıza ihtiyacımız var." Sesi hoparlörden geldi, buz gibi ve sabırsızdı. "Yapamam. Önceliğim Arya Hanım. Hasta için elinizden geleni yapın ama şu anda hiçbir kaynağı başka yere yönlendiremem." Telefonu kapattı. Eski sevgilisinin küçük bir operasyon sonrası her ihtimale karşı kaynakları hazır bulunsun diye kendi çocuğunu ölüme mahkûm etmişti.

Karşılıksız Aşkın Bedeli

Karşılıksız Aşkın Bedeli

Genç Yetişkin

5.0

Boran Atahan'dan vazgeçmeye karar verdikten on sekiz gün sonra, Ceyda Arsoy beline kadar uzanan saçlarını kesti ve babasını arayarak İzmir'e taşınıp Ege Üniversitesi'ne gideceğini bildirdi. Babası şaşkınlıkla bu ani değişikliğin sebebini sordu, ona her zaman Boran'ın yanında kalmak için nasıl direndiğini hatırlattı. Ceyda zoraki bir kahkaha atarak acı gerçeği açıkladı: Boran evleniyordu ve o, yani üvey kardeşi, artık ona yapışıp kalamazdı. O gece, üniversiteye kabul edildiğini Boran'a söylemeye çalıştı, ama nişanlısı Kloé Erbil neşeli bir telefonla araya girdi ve Boran'ın Kloé'ye söylediği şefkatli sözler, Ceyda'nın kalbine birer kor gibi düştü. Bir zamanlar o şefkatin sadece kendisine ait olduğunu, Boran'ın onu nasıl koruduğunu ve ona olan aşkını bir günlüğe ve bir aşk mektubuna nasıl döktüğünü hatırladı. Ama Boran mektubu görünce çıldırmış, "Ben senin abinim!" diye bağırarak mektubu yırtıp atmıştı. Boran kapıyı çarpıp gitmiş, Ceyda'yı yırtık parçaları özenle bir araya getirmeye çalışırken yalnız bırakmıştı. Ancak aşkı ölmemişti, Boran eve Kloé'yi getirip ona "Yengen de," dediğinde bile. Şimdi anlamıştı. O yangını kendi kendine söndürmek zorundaydı. Boran'ı kalbinden söküp atmalıydı.

Ölümden Boşanmaya: Yeniden Doğuşu

Ölümden Boşanmaya: Yeniden Doğuşu

5.0

Başımı yaran keskin bir ağrı, beni derin bir karanlıktan çekip çıkardı. Gözlerimi lüks çatı katı daireme açtım ama burada olmamalıydım. Öldüğümü hatırlıyordum. Anı soğuk ve keskindi: Himayem altına aldığım Can, beni satmış, kocam Demir ise şirketimizin çöküşünü izlemişti. Bu da benim ölümcül kalp krizime yol açmıştı. Sonra Demir belirdi, o çekici, boş gülümsemesi hiç değişmemişti. Ama yalnız değildi. Arkasında genç bir kadın, Aslı Sönmez, ucuz el çantasını sıkıca kavramış duruyordu. Demir onu stajyer olarak tanıttı, kalacak yeri olmadığını ve bizimle yaşayacağını söyledi. Gözlerim, kısmen gizlenmiş koyu bir öpücük izinin olduğu boynuna takıldı. Komodinin üzerindeki tarih bunu doğruladı: Önceki hayatımda Demir'in Aslı'yı eve getirdiği o güne, uzun ve acı dolu kâbusumun başlangıcına geri dönmüştüm. Geçen sefer çığlık atmış, bir şeyleri fırlatmış ve kendi aşağılanmamı başlatmıştım. Garip bir sakinlik kapladı içimi. Bana ikinci bir şans verilmişti; onu geri kazanmak için değil, kaçmak için. "Elbette," dedim, sesim dümdüzdü. "Zavallı kız. Ona göz kulak olmalıyız." Demir şaşırmış, sonra rahatlamış görünüyordu. Kazandığını sanıyordu. "Aslında," diye devam ettim, boşanma evraklarını çıkarırken, "Onun rahat etmesini sağlayacağım. Sadece benim için yapman gereken küçük bir şey var." Bebek'teki yalıyı istiyordum. "Onu bana ver, sessizce çekip gideyim. Yeni hayatın senin olsun. Bu... yetimle sen ilgilenirsin."

Erkeğin Pervasız Aşkı, Kadının Paramparça Hayatı

Erkeğin Pervasız Aşkı, Kadının Paramparça Hayatı

5.0

On iki yıl boyunca hayatım bana ait değildi. Demirkan Arslan'a aitti. Annemin kanser tedavisi masraflarını karşılamak için on altı yaşımda ailesine satılmıştım. O teknoloji veliahtının önce yoldaşı, sonra sekreteri ve nihayetinde sevgilisi oldum. Sonra çocukluk aşkı Cansu şehre geri döndü. Onunla evleneceğini söyledi ve bana bir tazminat paketi teklif etti. On iki yıllık hayatıma karşılık birkaç milyon lira.

Küllerinden Doğan Anka: Yeniden Doğan Aşk

Küllerinden Doğan Anka: Yeniden Doğan Aşk

5.0

Nişanlımı, patlamasına saniyeler kala bir araba enkazından çekip çıkardım. Yangın sırtımı korkunç yara izleriyle kapladı ama onun hayatını kurtardım. Dört yıl boyunca komadayken, ona bakmak için her şeyden vazgeçtim. Uyandıktan altı ay sonra, geri dönüş basın toplantısında sahnedeydi. Bana teşekkür etmesi gerekiyordu. Ama o, seyirciler arasından gülümseyen çocukluk aşkı Selin'e görkemli, romantik bir aşk ilanı yaptı. Ailesi ve Selin hayatımı cehenneme çevirdi. Bir davette elbisemi yırtıp yara izlerimi ortaya sererek beni küçük düşürdüler. Selin'in tuttuğu serseriler tarafından bir ara sokakta dövüldüğümde, Can dikkat çekmek için uydurduğumu iddia etti. Ben hastane yatağında, morluklar içinde ve kırık bir kalple yatarken, o "korktuğu" için Selin'in yanına koştu. Ona onu sevdiğini ve nişanlısı olan benim bir önemim olmadığını söylediğini duydum. Tüm fedakarlığım, acım, sarsılmaz aşkım... Hiçbir anlamı yoktu. Onun için sadece acıdığı için ödemesi gereken bir borçtum. Düğün günümüzde, Selin sahte bir karın ağrısı numarası yaptığı için beni limuzinden attı ve otoyolun kenarında, gelinliğimle tek başıma bıraktı. Arabasının gözden kayboluşunu izledim. Sonra bir taksi çevirdim. "Havaalanına," dedim. "Ve bas gaza."

Kocanın İhaneti, Karının Yeniden Doğuşu

Kocanın İhaneti, Karının Yeniden Doğuşu

5.0

Test çubuğundaki o iki pembe çizgi, beş yıllık sessiz umutların ve fısıltıyla edilen duaların kusursuz bir yansımasıydı; sonunda gerçeğe dönüşen bir rüya. Ama bu rüya, kocam Demir'in çalışma odasında, "asla öğrenemez," diye itiraf ettiğini duyduğumda paramparça oldu. Hemen ardından en yakın arkadaşı Levent'in dehşet dolu cevabı geldi: "Beş yıl. Beş yıldır ikili bir hayat yaşıyorsun." Reyhan. Ailemin hayır kurumunun sponsor olduğu, Demir'in her zaman acıyarak bahsettiği o meteliksiz sanatçının adı. Meğer sadece karısı değil, aynı zamanda oğlu ve vârisi Toprak'ın da annesiymiş. Sadece tüm evliliğim bir yalan, onun "saf, her şeye inanan" metresi için oynanan bir oyun olmakla kalmamış, aynı zamanda gizlice "Asla hamile kalmamalı," diye planlar yapan bir adamın çocuğunu taşıyordum. Yıllardır doğum kontrol haplarımı etkisiz olanlarla değiştirmiş, acımı ve başarısızlık hislerimi kendi elleriyle tasarlamıştı. Hepsi, varlığından bile haberdar olmadığım bir hayatı korumak için. Son darbe doğum günümde geldi. Demir'in bana "söz verdiği" o meşhur Osmanlı Safiri kolye, acımasız bir zafer nişanı gibi Reyhan'ın boynunda belirdi. Ve sonra, kendini tanıştırdı: "Teşekkürler... enişte." İçimde bir şeyler koptu. Benim kolay lokma olduğumu sanıyordu. Ortadan kaybolmamı istiyordu. Peki. Ben de ortadan kaybolurdum. Eski bir numarayı aradım, sesim titremiyordu: "Yardımına ihtiyacım var. Kendi ölümümü planlamam gerekiyor."

Gizli Oğlu, Çalınmış Serveti

Gizli Oğlu, Çalınmış Serveti

5.0

O belgeyi şans eseri buldum. Ateş uzaktaydı ve ben kasadaki annemin eski küpelerini ararken parmaklarım kalın, yabancı bir dosyaya değdi. Benim değildi. Bu, "Arslan Aile Vakfı" dosyasıydı ve Ateş'in devasa servetinin birincil mirasçısı, yedi yıllık karısı olan ben değildim. Beş yaşındaki Can Arslan adında bir çocuktu ve yasal vasisi olarak ikincil mirasçı listesinde yer alan kişi ise Hazan Arslan'dı - evlatlık görümcem. Bir saat sonra aile avukatımız bunu doğruladı. Gerçekti. Sapasağlamdı. Beş yıl önce kurulmuştu. Telefon elimden kayıp düştü. İçime soğuk bir uyuşukluk yayıldı. Yedi yıl. Yedi yılımı Ateş'in deliliğini, öfke nöbetlerini, sahiplenici tavırlarını haklı çıkarmaya çalışarak, bunun onun sevgisinin çarpık bir parçası olduğuna inanarak geçirmiştim. Soğuk, sessiz yalıda kahkaha seslerinin geldiği doğu kanadına doğru sendeledim. Cam kapıların ardından onları gördüm: Ateş, Can'ı dizinde zıplatıyordu, Hazan yanındaydı ve başını onun omzuna yaslamıştı. Ve onlarla birlikte, çocuğa gülümseyip agulayanlar Ateş'in anne ve babasıydı. Kayınvalidem ve kayınpederim. Mükemmel bir aile tablosu çiziyorlardı. "Ateş, Kaya mal varlığının Can'ın vakfına son transferi tamamlandı," dedi babası bir kadeh şampanya kaldırarak. "Artık her şey sapasağlam." "Güzel," diye yanıtladı Ateş, sesi sakindi. "Lale'nin aile parası her zaman gerçek bir Arslan varisine ait olmalıydı." Benim mirasım. Ailemin mirası. Gizli oğluna devredilmişti. Kendi param, onun ihanetinin geleceğini güvence altına almak için kullanılmıştı. Hepsi biliyordu. Hepsi bu komployu kurmuştu. Onun öfkesi, paranoyası, hastalığı herkese yönelik değildi. Bu, sadece bana özel ayrılmış bir cehennemdi. Kapıdan geriye doğru çekildim, vücudum buz gibiydi. Yedi yıldır paylaştığımız yatak odamıza koştum ve kapıyı kilitledim. Aynadaki yansımama, eskiden olduğum kadının hayaletine baktım. Dudaklarımda sessiz ama mutlak bir yemin belirdi. "Ateş Arslan," diye fısıldadım boş odaya. "Seni bir daha asla görmeyeceğim."

Alevler İçinde Hesaplaşma

Alevler İçinde Hesaplaşma

5.0

Hayatım bir masal gibiydi: beni delicesine seven kocam Kenan, karnımda taşıdığım canım bebeğimiz ve Sapanca'daki göl evimizin o büyüleyici huzuru. Sonra, sakin bir öğleden sonra, Kenan'ın eski sevgilisi Oya, kızı Ceren'i gölde boğulmuş halde buldu ve titreyen parmağını bana doğrultarak çığlık attı: "Bunu sen yaptın! Onun boğulmasına sen izin verdin!" Kocam Kenan, bir zamanlar bana tapan o adam, bu canavarca yalana anında inandı. Gözleri buz gibiydi, ailesinin güçlü nüfuzu feryatlarımın zayıf birer mazeret olarak görülmesini sağladı ve beni mahkemesiz idama mahkûm etti. Haftalar sonra, yeni doğan oğlumuz Can, Oya'nın o şaibeli "kocakarı ilacının" hastane tedavisine tercih edilmesi yüzünden önlenebilir basit bir hastalıktan öldü. Ben daha acımın en taze anlarını yaşarken, Kenan onlara bir çocuk doğurmamı istedi. "Suçlarım" için zalimce bir "kefaret"ti bu. Reddedersen benden geriye kalan o küçücük şeyi de yok etmekle tehdit etti. Konağın unutulmuş bir kanadına hapsedilmiş, fiziksel ve zihinsel olarak bir kuluçka makinesine indirgenmiştim. Oya zafer kazanmış bir edayla sırıtarak tüyler ürperten gerçeği açıkladığında, tarif edilemez bir adaletsizliğin pençesinde, umutsuzlukla içimde titreyen öfke kıvılcımı arasında gidip geliyordum: Kenan'ı geri kazanmak ve kendi çıkarı için hayatımı mahvetmek amacıyla Ceren'in "kaza"sını kendisi tezgahlamıştı. Bedenim boş bir kabuğa dönüştü, zihnim onların ulaşamayacağı bir yere çekildi. Ama Oya'nın itiraf ettiği o şok edici gerçek, farkında olmadan bir tanık tarafından duyulmuştu. Bu durum, onun canavar kalbini ortaya çıkaracak ve Karahanlı ailesinin karanlık sırları için ateşli ve son bir hesaplaşmayı başlatacak ölümcül bir olaylar zincirini tetikleyecekti.

Geleceğimi Yeniden Yazan Müzayede

Geleceğimi Yeniden Yazan Müzayede

5.0

Geleceğim titizlikle planlanmıştı: Koç Üniversitesi, YKS'de ilk 100 – Arsoy ailesinin yolu buydu. Sonra bir bildirim geldi: isimsiz bir bağlantı, özel hayatıma ait yüzlerce çarpıtılmış deepfake görüntünün sergilendiği bir müzayede sitesine yönlendiriyordu. Satıcı: "KK_Karahan." – Kaan. Babamın kurtardığı çocuk, Kaan Karahan, onurumu açık artırmaya çıkarıyordu. Çaresizce tüm varlık fonumu teklif ettim, ama Kaan'ın boş kafalı sevgilisi Aslı Çetin her seferinde beni geçti. Sonra Kaan, nihai bahis olarak YKS'de ilk 100'e girme hedefimi istedi. Umutsuzca her şeyimi ortaya koydum. Müzayedeyi 'kazandım', ama ertesi sabah: banka hesaplarım boş, YKS puanım sıfırdı. Aslı benim ilk 100 derecemi ve Koç bursumu alırken, deepfake görüntülerim her yere yayılmıştı. Utanç, omuzlarıma çöken fiziksel bir ağırlık gibiydi. Balkonumdan düşerken, tüyler ürpertici bir gerçek zihnime kazındı: Kaan, yasal olarak bağlayıcı olan bir "Sözleşmeli Müzayede Sistemi" kullanmıştı. Amacı sadece para değildi; geleceğimdi, tamamen yok olmamdı. Sonra, keskin bir nefes. Yatağımda dimdik oturdum. 15 Nisan. Haftalar öncesi. Geri dönmüştüm. Dehşet taptazeydi, ama içimde soğuk, sert yeni bir duygu yanıyordu: intikam.

Alfa yanlışlıkla reddimi imzaladı.

Alfa yanlışlıkla reddimi imzaladı.

5.0

Üç yıl boyunca Alfa Hakan'ın kaderindeki eşiydim, ama o bu unvanı bana asla layık görmedi. Başka bir kadına, Selin'e aşıktı ve ben sadece mühürlemeyi reddettiği, yoluna çıkmış bir engeldim. Babam ölüm döşeğindeyken, bana söz verdiği hayat kurtaran ilacı getirmesi için ona yalvardım. Selin'le birlikteydi. Zihin bağımız aracılığıyla, Hakan bağlantıyı kesmeden hemen önce arka planda Selin'in kahkahasını duydum. "Böyle önemsiz meselelerle beni rahatsız etmeyi kes," diye hırladı. Sevgilisi daha sonra sahte bir hastalık numarası yaparak tüm kıdemli şifacıları babamın başından ayırdı. Babam, ruh eşim başka bir kadınla smokin seçerken öldü. Benim diğer yarım olması gereken adam için babamın hayatı "önemsiz bir meseleydi". Takıntısı yüzünden bir cinayet ortağına dönüşmüştü. Ama benim ne yaptığımdan haberi yoktu. Günler önce, Selin'den gelen bir telefonla dikkati dağılmışken, kalın bir belge yığınının arasına tek bir sayfa sıkıştırmıştım. Okumadan imzaladı ve tek bir bilek hareketiyle kendi ruhunu paramparça etti. Az önce Reddetme Ritüeli'ni imzalamıştı.

Yeniden On Yedi: Her Şeyin Değiştiği Gün

Yeniden On Yedi: Her Şeyin Değiştiği Gün

Genç Yetişkin

5.0

Seksenlerimde, uykumda huzur içinde öldüm. Altmış yıllık kocam Kerem yanımdaydı. Anaokulundan beri en yakın arkadaşım olan Can ise sadece birkaç saat önce ziyaretime gelmişti. Onlar benim hayatımın sabiteleri, sarsılmaz kayalarımdı. Sonra uyandım. Yeniden on yedi yaşındaydım. Lise son sınıftaydım. Çocukluk odamın havasına sinmiş o eski kitapların ve bir zamanlar bayıldığım ucuz lavanta kokulu oda spreyinin kokusu genzimi yaktı. Üniversite tercihlerinin yapılacağı son gündü. Her şey ürkütücü bir şekilde tanıdıktı. Özellikle de en yakın arkadaşım Can ve sevgilim Kerem ile kurduğumuz o ömürlük hayal: Boğaziçi Üniversitesi, aynı yurt odaları ve birbirine kenetlenmiş bir gelecek. Ama bu tanıdık his bir an sonra tuzla buz oldu. Benim "sabitelerim" olması gereken Kerem ve Can, gayet sakin bir şekilde Boğaziçi sevdasından vazgeçtiklerini açıkladılar. Yeni planları ne miydi? Marmara Üniversitesi. Burada, şehirde kalacaklardı. Tüm bunlar, ponpon kızların lideri olan Beren'i "desteklemek" içindi. Önceki hayatımda adı bile geçmeyen bir kızı. İhanetleri suratıma çarpılmış bir tokat gibiydi. Aniden, hırsla ve özenle hazırladığım, benim hayallerimin anahtarı olan YKS notlarım, bir an bile düşünülmeden Beren'e verildi. Onun deneme sınavı sonuçlarını bir zafer gibi ortalıkta gezdiriyor, onun başarısıyla övünüyorlardı. Benim şokumu alenen küçümseyip ODTÜ'yü seçeceğimi söylediğimde ise benimle dalga geçtiler. Mezuniyet partisinde, Beren'e bir kraliçe gibi davrandılar. Kolları onun omuzlarındaydı, tüm dikkatleri ondaydı. Bense orada bir yabancıya, konuyla alakasız birine dönüşmüştüm. Kırılmaz bağımızın sembolü olan yıllık, üzerine karaladıkları küçümseyici yazılarla terk edilişimi tescilledi. Benim kayalarım, benim geleceğim olan bu çocuklar, neredeyse hiç tanımadıkları biri için ortak hayalimizi nasıl yok edebilirlerdi? Onların bu sözde kahramanlığı, nasıl bana yönelik bu kadar derin bir ihanete dönüşebilirdi? Bu akıl almaz adaletsizlik ve kafa karışıklığı mideme bir düğüm gibi oturdu. Ama onların bu yersiz kahramanlıklarının beni tanımlamasına izin vermeyecektim. Artık onların kararlarını sessizce sineye çeken o kız değildim. ODTÜ kabul mektubuma sıkıca sarıldım, tek yön bir uçak bileti aldım ve kendi kaderimi kesin olarak seçtim. Bu kez, sadece kendim için oynuyordum.

Onun Alevlerinden Yeniden Doğuş

Onun Alevlerinden Yeniden Doğuş

5.0

Bir an önce cayır cayır yanıyordum, boğucu dumandan nefesim kesiliyordu. Küçük kızım Nil'in yanımda sızlanmasını izlerken, Emir'in nefret dolu yüzü alevlerin içinde parlıyordu. Bir sonraki an gözlerim faltaşı gibi açıldı ve kendimi o göl evindeki partide buldum. Trajik ilk hayatımın başladığı o lanetli yerdeydim. Abim Mert elinde kırmızı plastik bardaklarla bana doğru geliyordu, geleceğimi mahvedeceğinden habersizdi. Geçmiş hayatımın her korkunç detayı gözlerimin önünden bir film şeridi gibi geçti: içine ilaç atılmış içki, zoraki evlilik, tatlı Nil'imin doğumu ve sonra Emir'in tüyler ürpertici suçlaması... "Bu Pelin için. O senin ve onun yüzünden gitti." ...bizi Nil'in üçüncü doğum gününde alevlere teslim etmeden saniyeler önce. Tüm varlığım, ruhuma dağlanmış acımasız, ateşli bir damgaydı. Her şey o gece, o basit, masum görünümlü kırmızı bardakla başlamıştı. Mükemmel Pelin'inin geçirdiği araba kazası için beni ve üç yaşındaki masum kızımı suçlamış, mahvoluşumu planlamıştı. Ve şimdi geri dönmüştüm, yaklaşan kıyametimin yüzüne bakıyordum. Dayanılmaz bir dehşet içimi burktu, bu acı dolu döngüyü kırmanın bir yolunu arıyordum. "Hayır," diye fısıldadım. Panik boğazıma yapışırken uzatılan içkiden geri çekildim. Titreyen ellerimle telefonumu aradım. Pelin'e umutsuz, bencil bir yalan uydurdum. Bu zaman çizgisini bozacak, kendim için yeni ve özgür bir gelecek yaratacak herhangi bir şey. Kendimi kurtarmak zorundaydım.

Seni Reddetmek İçin Yeniden Doğdum

Seni Reddetmek İçin Yeniden Doğdum

5.0

Nefes nefese, zonklayan bir baş ağrısıyla uyandığımda Arda Tekin’in Boğaz manzaralı, lüks çatı katı dairesindeydim. O meşhur partilerinden bir tanesi daha bitmişti ve Arda, sızdığı koltukta alkol kokuları içinde başka birinin adını sayıklıyordu. Sonra mırıldandı, "Ara... meleğimi ara. Ceyda'yı ara." Kanım dondu. İşte buydu. Tam o an. Kaçmak için yaşayıp öldüğüm o an. İlk hayatımda, vasim olan bu adama duyduğum aptalca, umutsuz aşkım, onun sarhoşluk anındaki savunmasızlığından faydalanmama neden olmuştu. O gece onu "teselli etmiştim". Bu, skandal bir hamileliğe, zoraki bir evliliğe ve onun gerçek aşkının tam da nikâh günümüzde bir araba kazasında ölümüne yol açmıştı. Arda her şey için beni suçladı. Bir canavara dönüştü ve ben doğum sancıları çekerken, kan kaybından ölüşümü izledi, son nefesimi verirken kulağıma nefret dolu sözler fısıldadı. "Bu Ceyda için," diye tıslamıştı. Önceki hayatımın tamamını yalan bir aşk uğruna tuzağa düşürülmüş, işkence görmüş ve bir kenara atılmış olarak geçirdim. Nasıl bu kadar kör, bu kadar aptal olabilmiştim? Bu adaletsizliğin acısı içimi yakıyordu. Ama bu sefer aklım başımdaydı. Bu sefer anılarım benimleydi. Telefonuma uzanırken ellerim sakindi, Ceyda Volkan'ın numarasını buldum ve arama tuşuna bastım. Bu sefer onun aşkını aramayacaktım. Onun mükemmel hayatını paramparça edip kendi özgürlüğümü kazanacaktım.

Ondokuz Yaşındaki Metresinin Bedeli

Ondokuz Yaşındaki Metresinin Bedeli

5.0

Kocam Aras Karamanoğlu, İstanbul'un en kötü şöhretli çapkınıydı. On dokuz yaşındaki genç kızlarla yaşadığı mevsimlik aşklarıyla tanınırdı. Beş yıl boyunca, onu nihayet yola getiren istisna olduğuma inandım. Bu yanılsama, babamın kemik iliği nakline ihtiyacı olduğunda tuzla buz oldu. Mükemmel donör, İris adında on dokuz yaşında bir kızdı. Ameliyat günü, Aras onu hastaneye götürmek yerine yatakta onunla kalmayı seçtiği için babam öldü. İhaneti bununla da kalmadı. Bir asansör düştüğünde, önce onu dışarı çekti ve beni düşmeye terk etti. Bir avize üzerimize çöktüğünde, kendi vücuduyla onu korudu ve ben kanlar içinde yatarken üzerimden atlayıp geçti. Hatta ölen babamın bana son hediyesini çalıp ona verdi. Tüm bunlar olurken, babamın çoktan gittiğinden tamamen habersiz bir şekilde bana bencil ve nankör dedi. Ben de sessizce boşanma belgelerini imzaladım ve ortadan kayboldum. Gittiğim gün bana mesaj attı. "İyi haber, baban için başka bir donör buldum. Hadi gidelim, ameliyatı planlayalım."

Seninle Değil Düğünüm

Seninle Değil Düğünüm

5.0

Beş yıl önce, Uludağ'da bir dağın zirvesinde nişanlımın hayatını kurtardım. O düşüş bana kalıcı bir görme bozukluğu bıraktı; kendi kusursuz görüşüm yerine onu seçtiğim o günü bana sürekli hatırlatan, titrek bir anı. O ise bana olan borcunu, en yakın arkadaşı Aslı üşüdüğünü söylediği için Uludağ'daki düğünümüzü gizlice Bodrum'a alarak ödedi. Fedakarlığıma "duygu sömürüsü" dediğini duydum ve benim gelinliğime dudak bükerken, ona bir buçuk milyon liralık bir elbise almasını izledim. Düğün günümüzde, tam da zamanlaması manidar bir "panik atak" geçirdiği için Aslı'nın yanına koşarken beni nikahta tek başıma bekletti. Onu affedeceğimden o kadar emindi ki. Her zaman öyleydi. Fedakarlığımı bir hediye olarak değil, benim ona boyun eğmemi garanti eden bir sözleşme olarak görüyordu. Sonunda bomboş Bodrum mekanını aradığında, konuşmadan önce dağ rüzgarının uğultusunu ve tören müziğini duymasına izin verdim. "Benim düğünüm başlamak üzere," dedim. "Ama seninle değil."

Onu Ölüme Terk Eden Nişanlı

Onu Ölüme Terk Eden Nişanlı

5.0

Öleceğimin ilk işareti kar fırtınası değildi. İliklerime işleyen o dondurucu soğuk da değildi. Asıl işaret, nişanlımın gözlerindeki o bakıştı. Hayatımın eserini, hayatta kalmak için tek güvencemizi, başka bir kadına verdiğini söylediği andaki o bakış. "Cansu donuyordu," dedi, sanki ben yersiz bir tepki veriyormuşum gibi. "Sen uzmansın, halledersin." Sonra uydu telefonumu aldı, alelacele kazılmış bir kar çukuruna beni itti ve ölüme terk etti. Yeni sevgilisi Cansu, benim pırıl pırıl parlayan akıllı battaniyeme sımsıkı sarınmış halde belirdi. Fırtınaya karşı son koruma katmanım olan tulumumu kendi kazmamla parçalarken gülümsüyordu. Ben orada donarak can çekişirken, "Kes şu dramayı," dedi nişanlım, sesi aşağılamayla doluydu. Her şeyimi aldıklarını sandılar. Kazandıklarını sandılar. Ama kolumun yenine diktiğim gizli acil durum sinyal vericisinden haberleri yoktu. Ve son gücümle onu çalıştırdım.

Yedi Yıl, Dört Yıllık Yalan

Yedi Yıl, Dört Yıllık Yalan

5.0

Hayatımın bir yalan olduğunun ilk ipucu misafir odasından gelen bir inlemeydi. Yedi yıllık kocam yatağımızda değildi. Stajyerimle birlikteydi. Kocam Arda'nın, akıl hocalığı yaptığım ve okul harcını bizzat ödediğim o yetenekli kızla, yani Dila'yla dört yıldır ilişkisi olduğunu öğrendim. Ertesi sabah, Arda bize krep yaparken Dila onun gömleğiyle kahvaltı masamızda oturuyordu. Kocam yüzüme baka baka yalan söyledi, benden başka kimseyi sevmeyeceğine yemin etti. Hemen ardından Dila'nın ondan hamile olduğunu öğrendim; benimle asla sahip olmak istemediği bir çocuktu bu. Dünyada en çok güvendiğim iki insan beni yok etmek için iş birliği yapmıştı. Bu acı, yaşayabileceğim bir şey değildi; tüm dünyamın yerle bir olmasıydı. Bu yüzden bir beyin cerrahını, deneysel ve geri döndürülemez prosedürü hakkında aradım. İntikam istemiyordum. Kocamla ilgili her anıyı silmek ve onun ilk denek olmak istiyordum.