Bir Gece, Sonsuz Sırlar: Uzak Kardeşimle Yasak Aşk

Aldatanlara İkinci Şans Yok

Bu gece onuncu evlilik yıl dönümümüzdü. Kocam, teknoloji devi Demir Arsoy, kutlama için şehrin en pahalı otelini tutmuştu. Kameralar için beni kendine çekti, beni ne kadar sevdiğini fısıldadı. Bir an sonra, metresi Cansu'yla flört etmek için birlikte geliştirdiğimiz o özel şifreyi gözlerimin önünde kullanmasını izledim. İşle ilgili acil bir durum yalanıyla partimizden ayrılıp onunla buluşmaya gitti. Yıl dönümümüz için hazırlattığı havai fişekler mi? Onlar Cansu içindi. Ertesi gün, hamile bir şekilde evimize geldi. Pencereden, kocamın yüzüne yayılan o yavaş gülümsemeyi izledim. Birkaç saat sonra, Cansu bana Demir'in önünde diz çöküp evlenme teklif ettiği bir fotoğraf gönderdi. Bana her zaman benimle bir çocuk için hazır olmadığını söylemişti. On yıl boyunca mükemmel, destekleyici bir eş oldum. Aynı zamanda onun şirketini kurtaran altyapıyı kuran siber güvenlik uzmanıydım. Görünüşe göre bu kısmını unutmuştu. Planlı kaçışım için havalimanına giden arabam kırmızı ışıkta durdu. Yanımızda düğün için süslenmiş bir Rolls-Royce vardı. İçinde smokinli Demir ve beyaz elbiseli Cansu oturuyordu. Gözlerimiz camın ardından buluştu. Yüzü şok içinde bembeyaz kesildi. Telefonumu camdan dışarı fırlattım ve şoföre sürmesini söyledim.

Gizli Karısı, Kırık Yüreğim

Gebelik testinde beliren o iki pembe çizgi... Kaan Karahan’la dört yıldır süren sessiz sedasız evliliğimizin ardından nihayet bir bebeğimiz oluyordu. Hikâyemizin eksik parçasının bu olduğunu sanmıştım. Ama evlilik cüzdanımızın onaylı bir kopyası için nüfus müdürlüğüne gittiğimde, evliliğimize dair hiçbir kayıt olmadığını söylediler. Dahası, Kaan yasal olarak Elara Sancak’la evliydi. Yani, ayrı düştüğüm üvey kız kardeşim ve Kaan’ın lise aşkıyla. Dünyam başıma yıkıldı. Ben bir metresten, bir yedekten başka bir şey değildim. Sonra Kaan da dahil olmak üzere bütün ailem, sözde ölmek üzere olan ve son günlerini Kaan’ın karısı olarak geçirmek isteyen Elara için “kenara çekilmem” konusunda bana baskı yaptı. Reddettim, hamile olduğumu açıkladım. Ama babam ve üvey annem tarafından bir odaya kilitlenmekten başka bir sonuç alamadım. Kaan daha sonra beni bunun sadece ölmekte olan bir kadın için oynanan bir oyun, bir aldatmaca olduğuna ikna etti. Onun Elara’yla evlenmesini, o görkemli düğünde bir hayalet gibi izledim. O vaktini Elara’yla geçirirken, ben bir aptal gibi onun yalanlarına inanmaya devam ettim. Ta ki Elara ve Kaan’ın konuşmalarına kulak misafiri olana kadar. Kaan, her zaman Elara’yı sevdiğini, benimle evlenmesinin ise sadece onun gururunu incitip geri dönmesini sağlamak için bir plan olduğunu itiraf etti. Dört yılım, bağlılığım, aşkım... hepsi hesaplanmış bir hamleydi. Ben bir piyondum, bebeğim de öyle. Verilen sözler, yumuşak dokunuşlar, paylaşılan gülümsemeler... hepsi sahteydi. Nasıl bu kadar kör olabilmiştim? O nasıl bu kadar zalim olabilirdi? Kendimi ve çocuğumu bu zehirden kurtarmak zorundaydım. Bu yalanı arkamda bırakmaya kararlı bir şekilde kaçtım.

Komadaki Damadın Uyanışı

Asya Mertoğlu, şatafatlı, yaldızlı bir kafeste yaşıyordu. Babasının metresi ve onun entrikacı kızı Ceyda'nın sebep olduğu annesinin ölümünün anısı, bir hayalet gibi peşini bırakmıyordu. Tek tesellisi, kendisine yasak bir aşk beslediği ketum koruması Ateş Karabey'di. Ama sonra, Ateş'in kahredici sırrını ortaya çıkardı: O, gizli bir milyarderdi ve sarsılmaz hayranlığı tamamen manipülatif Ceyda'ya, yani Asya'nın en derin acısını simgeleyen üvey kardeşine aitti. Bu şok edici ihanet, Ateş'in Asya'yı soğukça reddetmesiyle daha da büyüdü. Onu herkesin içinde küçük düşürdü. Hatta kimliği belirsiz, acımasız bir dayak organize etti. Onu tek kaçış yolu olarak komadaki bir adamla, Can Arslanoğlu'yla, mantık evliliği yapmaya itti. Onu korumaya yeminli adam, nasıl olur da onu bu denli terk edip bu kadar zalimce davranabilir, ona işkence eden kadına böylesine kör bir bağlılıkla tapabilirdi? Onun acımasızca bir kenara atmasının ve Ceyda'nın zafer dolu sırıtışının verdiği acı, Asya'nın kin dolu kararlılığını körüklüyor, onu akıl almaz ihanetler silsilesiyle sersemletiyordu. Ayarlanmış düğünü yaklaşırken, Ceyda'nın kötücül geçmişiyle ilgili şok edici bir gerçek, Ateş'in hayallerini paramparça etti. Bu gerçek, onun korkunç, intikamcı gazabını serbest bıraktı ve onu Asya'yı geri kazanmak için umutsuz, patlamaya hazır bir göreve yolladı. Ateş'in yıkıcı takıntısı, şimdi Asya'ya gerçek, huzurlu bir kurtuluş sunan adamın mucizevi uyanışıyla karşı karşıyaydı.

Zalimden Boşanmak: Baştan Çıkarıcı Karıma Vurulmak

Tutku bir kılıç kadar keskin olsaydı, ilk karşılaştıklarında onu sessizce yere serilmiş, kanlar içinde bırakırdı. Hayatını tehlike ve haz üzerine inşa etmiş, pervasızlığı bir zırh gibi kuşanmıştı. Bir kadının onu bu zırhı çıkarmaya zorlayacağını asla düşünmemişti. Gerçekler yalanlarla saklansa da, artık çok geçti. Oyunun içine çoktan çekilmiş ve bu tehlikeli oyuncuya zaten kendini kaptırmıştı.

O Bir Şakaydı, Şimdi Kraliçe

İki yıllık evlilik, Zeynep'in her şeyden şüphe etmesine neden olmuştu; o sözde mutluluk, aslında kocaman bir yalandan başka bir şey değildi. Geçmişini Mert için terk eden Zeynep, karşılığında sadece ihanet ve sahte bir evlilikle karşılaşmıştı. Mert'in kalbinin asla erimeyeceğini nihayet kabul ederek, uzun süredir görüşmediği babasını aradı ve onun ayarladığı evlilik teklifini kabul etti. Etrafında Mert'in onu bir çöp gibi atıp atmayacağına dair fısıltılar ve onunla alay eden kahkahalar yankılanıyordu. Ancak Zeynep küllerinden doğdu – efsanevi bir yarış pilotu, bir kumarhane dehası ve herkesin tanıdığı bir moda tasarımcısı oldu. Mert onu geri kazanmaya çalıştığında, başka bir adam Brinley'i kollarının arasına çekti. "O zaten benim çocuğuma hamile. Sen hâlâ devam edemiyor musun?"

Mütevazı Eski Eş Artık Parlak Bir Patron

Ceren, üç uzun yıl boyunca evi ayakta tutmak için sabırla çabaladı. Tüm emeğinin karşılığı ise, bir zamanlar güvendiği adamdan gelen soğuk bir vefasızlık oldu. Üstelik yeni aşkını her yerde gösterişle sergileyerek, onu tüm kasabanın alay konusu haline getirdi. Özgürlüğüne kavuşunca, uzun süredir körelmiş yeteneklerini tekrar bileydi. Peş peşe kazandığı göz alıcı zaferlerle tüm kasabayı şoka uğrattı. Onun aslında başından beri kaybedilmiş bir hazine olduğunu anlayan eski kocası, derin bir pişmanlıkla onun peşine düştü. "Canım, yeniden birlikte olalım!" Ceren, soğuk bir gülümsemeyle, "Defol git," diye tükürdü. Ceren, soğuk bir gülümsemeyle, "Defol git," diye tükürdü. İpek takım elbiseli bir patron, zarifçe Christina'nın beline sarıldı. "O artık benim eşim, Güvenlik, şu adamı defedin buradan!"

Şeytanın Cazibesi

Düğün gecelerinde yüzü bir şeytan gibi hem yakışıklı hem de çekiciydi. Ancak tutkuyla dolu olması gereken gece, ardı ardına gelen işkencelerle son buldu. "Tracy, baban benim mutluluğumu mahvetti, bu yüzden sana cehennem azabı çekmenin ne olduğunu göstereceğim," bu işkence dolu sözleri genç ve narin kulağına fısıldadı ve sesi zihninde yankılandı, kaderini sonsuza dek değiştirdi. Onu ölmüş sevgilisinin yerine geçecek biri olarak gördüğünde, kısa süreliğine de olsa ona şefkatle yaklaşırdı. “Beni incitebilirsin, bana hakaret edebilirsin, babamı öldürebilirsin, hatta kendi çocuğunu bile öldürebilirsin, ama bana asla o kadının yerine geçecekmişim gibi davranma!” derken güzel ağzının kenarları çaresiz bir gülümsemeye dönüştü. Dört yıl sonra geri dönecek, ona yaşattığı tüm utanç ve dehşeti yüz kat fazlasıyla tekrar yaşayacaktı. Tracy, yoksun bırakıldığı aşkı bulacak mı, yoksa ayrı düştüğü kocası Toby'nin elinde daha fazla acı mı çekecekti? Şeytanın Cazibesi ile keder, tarifsiz acı ve buruk bir umut hikâyesini ziyaret edin.

Çalınmış Lunası, En Büyük Pişmanlığı

Beş yıl boyunca, Kanlıay Sürüsü'nün Luna'sı, Alfa Alp Arslan'ın kaderindeki eşiydim. Ama o beş yılın her bir gününde, onun kalbi başka bir kadına aitti: Figen'e. Ortak doğum günümüzde, umudumun son ipliği de koptu. Onun, bana sürpriz olacağını söylediği o muhteşem gümüş rengi elbiseyle büyük merdivenlerden inişini izledim. Bütün sürünün önünde ona doğru yürüdü ve yanağını öptü. Her zaman Figen'in korunmaya muhtaç, kırılgan, yaralı bir kurt olduğunu iddia ederdi. Yıllarca onun yalanlarına inandım. O, benim hayallerimi Figen'e sunarken, onun doğum gününü gizlice kutlarken ve bana sadece Luna'nın boş unvanını bırakırken kayıtsızlığına katlandım. Onunla yüzleştiğimde ise acımı görmezden geldi. Kopuk bağımız aracılığıyla zihnime sızan sesiyle Figen'e, "Bu işi bir türlü anlamıyor," diye yakındı. "Bir eş unvanının beni zincirleyebileceğini sanıyor. Bu çok boğucu." Boğulduğunu mu düşünüyordu? Onun ihmalkârlığında boğulan bendim. O benim eşim değildi; o bir korkaktı ve ben sadece Tanrıça tarafından zorla içine sokulduğu bir kafestim. Bu yüzden salondan, daha sonra da onun hayatından çıkıp gittim. Onu resmen reddettim. Aramızdaki bağ paramparça olurken nihayet paniğe kapıldı, yeniden düşünmem için yalvardı. Ama artık çok geçti. Onun kafesi olmaktan bıkmıştım.

Beş Yıllık Aldatmaca, Ömürlük Bedel

Ben, yıllardır kayıp olan Karahan varisiydim. Çocukluğumun yetimhanelerde geçen karanlık günlerinden sonra nihayet evime, ailemin yanına dönmüştüm. Annemle babam bana tapıyordu, kocam Hakan beni el üstünde tutuyordu ve hayatımı mahvetmeye çalışan o kadın, Beren Aksoy, bir akıl hastanesine kapatılmıştı. Güvendeydim. Seviliyordum. Doğum günümde, kocam Hakan'a ofisinde bir sürpriz yapmaya karar verdim. Ama orada değildi. Onu şehrin öbür ucundaki özel bir sanat galerisinde buldum. Yanında Beren vardı. Beren bir klinikte falan değildi. Kocamın ve beş yaşındaki oğullarının yanında dururken göz kamaştırıcı bir güzellikteydi, kahkahalar atıyordu. Camın ardından Hakan'ın onu öpüşünü izledim. Tıpkı o sabah beni öptüğü gibi tanıdık, sevgi dolu bir öpücüktü. Sessizce yaklaştım ve konuşmalarını duydum. Benim doğum günü dileğim olan lunaparka gitme isteğim reddedilmişti, çünkü Hakan çoktan bütün parkı onların oğluna kiralamıştı. Oğlunun doğum günü, benimkiyle aynı gündü. "Bir ailesi olduğu için o kadar minnettar ki, ne söylesek inanır," dedi Hakan. Sesindeki zalimlik nefesimi kesti. "Neredeyse acınacak halde." Tüm gerçekliğim – bu gizli hayatı finanse eden sevgi dolu ailem, sadık kocam – beş yıllık koskoca bir yalandan ibaretti. Ben sadece sahnede tuttukları bir aptaldım. Telefonum titredi. Hakan'dan bir mesajdı. Gerçek ailesinin yanındayken göndermişti. "Toplantıdan yeni çıktım. Çok yorucuydu. Seni özledim." Bu sıradan yalan, son darbe oldu. Kontrol edebilecekleri zavallı, minnettar bir yetim olduğumu sanıyorlardı. Ne kadar fena yanıldıklarını öğrenmek üzerelerdi.