miras

Üçüncü yıllarında, Kristian Dobson, zengin mirasçı Laura Clarke ile benim arkamdan evlendi.

Bana şöyle dedi: "Evelyn, ben gayrimeşru bir oğlum. Ancak onunla evlenerek babamın onayını alabilir ve ailedeki yerimi talep edebilirim."

İçten içe alay ettim. Bu, hırsı için bahane uydurmaktan başka bir şey değildi.

Her şeyi temiz bir şekilde bitirmeyi seçtim ama Kristian beni hapsolmuş bir kuş gibi kapalı tuttu, dünyadan saklanarak.

"Kılını bile kıpırdatmadan rahat bir hayat yaşıyorsun. Daha ne isteyebilirsin?" diye sordu.

Daha sonra, Laura'yı memnun etmek için, beni on yedinci kat balkonundan atlamaya zorladı.

Onlar benim güçsüz olduğumu zannettiler, oysa ben ülkenin en zengin ailesinin tek varisiydim.

...

"Evelyn Hayes, öylece durma. Hemen gidip yemeği servis et!" Müdürün sesi ona sert bir şekilde seslendi ama Evelyn bunu zar zor fark etti. Gözleri, sahnede yüzük takas eden çifte kilitlenmişti.

Düğün neşeyle dolup taşıyordu ve o da alkışlamalıydı, fakat bunu yapamıyordu.

Damat, üç yıllık erkek arkadaşı Kristian Dobson'dı.

Gelin ise üniversite rakibi Laura Clarke'tı.

Yüzük takası tamamlandığında, Kristian Laura'nın duvağını kaldırdı ve konukların gözleri önünde onu tutkuyla öptü.

"Laura Clarke'ı, hastalıkta ve sağlıkta, hayatım boyunca seveceğime söz veriyorum," diye mikrofonla ilan etti, elini tutarak, gözleri sevgi doluydu.

Evelyn onun adanmışlığını izledi ve bunu acı bir ironi olarak buldu.

Daha dün gece onunlaydı ve şimdi, hiçbir uyarı olmadan, başka birinin yaşam boyu ortağı olmuştu.

Belki de sahneye çıkıp onu ifşa etmeliydi.

Ya da ağlayıp ortalığı karıştırarak, neden kendisini aldattığını sormalıydı.

Ama ayakları kök salmış gibiydi, kalbinden yayılan acı nedeniyle ağırlaşmıştı.

Neşeli şampanya kadehleri tokuşturulurken ve sohbet edilirken, Kristian aniden servis girişine doğru baktı, sanki onun varlığını hissetmiş gibi.

Bardakların tıngırtısı arasında göz göze geldiler. Onunki hayal kırıklığıyla doluydu; onunki ise panik içindeydi.

Ona doğru yöneldi, fakat Laura koluna yapıştı. "Kristian, nereye gidiyorsun? Babam seninle konuşmak istiyor. Biraz fazla sermayesi var ve sen her zaman bir iş kurmak istemiyor muydun?" Bir yanda Evelyn vardı, hiçbir avantaj sunmayan. Diğer yanda ise arzuladığı fırsat.

Kısa bir tereddütten sonra Kristian seçimini yaptı.

Rahatça gülümsedi ve "Bir şey yok. Senin aç olabileceğini düşündüm ve sana biraz pasta almak istedim. Ama madem baban konuşmak istiyor, hadi gidelim," dedi.

Kolunu Laura'nın etrafına doladı ve ana masaya doğru yöneldiler.

Evelyn gerçeği kabul etmiş olsa da, onun seçimi yine de canını acıttı.

Kendisine koşulsuz sadakat vaat eden adam değişmişti.