miras

Üçüncü evlilik yıldönümlerinden bir gece önce, Caner Demir üst düzey bir müzayededen bir çift nadir safir küpe alarak galip çıktı.

Yumuşak bir sesle, "Bu, en çok borçlu olduğum kişi için - sevgilim" dedi.

Evden, eşi Elvin Duman, televizyonda açık artırmayı izlerken gözyaşlarının biriktiğini hissetti. Yarın üçüncü yıldönümleriydi ve belki de sonunda Caner ona olan bağlılığını fark etmişti.

Caner'in büyükannesi Derya Demir sessiz bir memnuniyetle nefes verdi. "Nihayet Caner karısının ne kadar değerli olduğunu öğrendi."

Ertesi akşam, Caner kapıdan içeri girdiğinde Elvin abartılı bir akşam yemeğinin son rötuşlarını henüz yapmıştı.

Aceleyle onu karşıladı, ceketine uzanmadan önce evrak çantasını hızla aldı.

"Bu gece tam bir ziyafet var," dedi hafifçe. "Bir şey mi oldu?"

Uzun boylu ve büyüleyici olan Caner, kendini zahmetsizce taşıyordu. Kravatını gevşetmek gibi basit bir hareket bile yüksek moda çekimlerinden fırlamış cilalı bir jest gibi görünüyordu.

Yine de, her nasılsa, Elvin'i sadece birkaç kelimeyle rahatlatmayı her zaman başarmıştır. Parmakları kararsızca durakladı ve sessizce, "Unutmadın, değil mi?" dedi.

Hayır, bu doğru olamaz. O paha biçilmez safir küpeleri telafi etmek için almıştı, değil mi?

Caner'in kaşları hafifçe birbirine çatıldı. "Tam olarak neyi unutacaksın, Elvin?"

"Safir küpeler... Onları sen aldın, değil mi?" Kalbi tedirginlikle titriyordu ama umut inatla devam ediyordu.

"O küpeleri nereden biliyorsun?" Caner gerçekten ürkmüş görünüyordu. Belli ki yumuşak huylu, görünmez karısının böyle abartılı şeyleri takip etmesini beklemiyordu.

Dudaklarında belli belirsiz bir gülümseme, küçümseme iması vardı.

Kuşkusuz Elvin doğal bir güzelliğe sahipti -nazik yüz hatları, yumuşak ve etkileyici gözler- ama bunu göstermeyi reddediyordu. Sade giyiniyor, açmayı bırakmış bir çiçek gibi sürekli donuk ve gözden kaçmış görünüyordu.

Demir'in hizmetçisi bile Elvin'dan daha kibar görünüyordu.

Yine de Elvin cesaretini topladı, gözleri temkinli bir şekilde parlıyordu. "Açık artırma yayınını gördüm. Bu küpeler gerçekten çok güzel-"

Caner aniden araya girdi, "Bunlar Esma için."

İlk aşkı Esma Tunç'dan söz edilince Caner'in sesi belirgin bir şekilde yumuşadı. "Sonunda bana dönmeyi kabul etti. Doğal olarak onu tekrar karşılamak için özel bir şeye ihtiyacım vardı."

Elvin göğsünün acıyla sıkıştığını, nefesinin kesildiğini hissetti.

Yani kendini borçlu hissettiği kişi, onu terk eden Esma Tunç'un ta kendisi miydi?

Peki bu onu ne yapıyordu - üç yıl boyunca hiç şikâyet etmeden onun yanında duran, takdir edilmeyi bile istemeyen sadık karısı?

Buna dayanamayan Elvin'in sesi acıyla titredi. "Caner, seni kör eden kazanın kimin hatası olduğunu unuttun mu?"

O korkunç günde Esma önemsiz bir şey yüzünden öfke nöbeti geçirmiş, Caner'in dikkatini dağıtmış ve kaza yapmasına neden olmuştu.

Caner'in görme yetisini büyük olasılıkla kalıcı olarak kaybettiği haberi duyulduğunda, Esma aynı gün yurtdışına kaçmadan önce uyduruk bir bahane uydurarak hızla ortadan kayboldu. Hiçbir iz bırakmadı, tamamen ortadan kayboldu.

Düğünleri çoktan duyurulmuş, davetiyeler gönderilmişti. Ne Esma'nın ne de ailesinin yeri tespit edilebildi.