icon 0
icon YÜKLE
rightIcon
icon Okuma Geçmişi
rightIcon
icon Çıkış Yap
rightIcon
icon Uygulamayı Edinin
rightIcon

Bir Daha Asla Senin Olmayacağım: Beni Geri Kazanmak İçin Çok Geç, Bay CEO!

Bab 4 Evlenmek Üzereyiz

Kelime Sayısı: 1412    |    Yayın tarihi: 02/04/2026

ksadı; şaşkınlığı ahizenin öbür ucundan bile hissediliyordu. Bir a

Bir terslik mi var? Hastaneye gittin mi? Şu an tam olarak ner

, gizlemeye gerek duymadığı, hatta sesinin titr

e engel olamayarak hafifçe gülümsedi; bu panik

ğa yerleşti, az önceki gerginliği biraz olsun dağılmıştı. "Hastaneye gidip muayene oldum zaten. Do

ağır yükünü omuzlarından atmış gibi derin, rahatlamış bir nefes verdi. "O

kadifemsi bir tonda dökülmüştü ki, Kumru'nun

çöktü, utancını saklamak için "Yi

Kumru." Kıkırdadı; bir yere doğru ile

alleriyle tanıyorlardı. Aralarındaki bu köklü dostluk dinamiğinin bir anda böylesine romantik ve ciddi bir boy

evirmeye çalışarak, eğlenc

i kalkacaktın?" Kıvanç bir süre sessiz kaldı, ardından buruk bir gülüşle cevap verdi, "Aslına bakars

i tutuldu. Onun gerçekten bu kadarını göze alabileceğini bilmek

i bir masaj ve terapi merkezi işleten bir arkadaşım var. Yarın mutlaka ona git,

en gerek yok,

anın en doğal şeyi; üstelik şu an senden bu kadar uzaktayken... İstersen bana kız, bağır çağır ama en azından senin için bu kadarcık bir şey yapmama izin

burnunu hafifçe çek

fark edince kısık bir sesle

ehrin tam kalbinde, oldukça lüks ve seçkin bir yerdi burası. Sadece parası olanın değil,

ın eski sınıf arkadaşıydı ve görür görme

ttikten sonra Nur, nezaket gösterip

kız arkadaşısın. Programım ne kadar yoğun olursa olsun senin için her zaman yer açarım. Ama..." dedi gözleri merakla par

ilmez olan Kıvanç'ın sonunda birine aşık

Nur'un açık doğasıyla rahatlamıştı. Kad

lında aramızda öyle pek dramatik bir hikaye yo

gibi açıldı, bu cevaba b

yakınlardan gelen şaşkın bir ses konuşm

anda sesin geldi

ları ve tarzlarıyla son derece uy

tan aşağı süzdü ve kaşlarını çatarak so

r kahkahayla araya girdi, "Bu sorunun senden gelmesi kom

inerek davranan biri değildi. Kariyerini boş iltifat

afallatmış, yüzlerindeki o kendinden emin ifade

ştirmek için buraya getirmişti. Kimin onun için ne kadar değerli olduğu, aradaki o uçurum gibi fark hiç bu kadar net

dadı, "O benim amcam sayılır, aramızda kan

yla parladı; aradaki o tuhaf ger

hatam. Senin Kumru'nun amcası olduğunu fark etmedim. Ben biraz faz

ma Kumru onların altında yat

akışları iki kadına kaydı. "Peki, Bayan Sö

la karşılaştı. Kıvrak zekasıyla rotayı hemen değiştirdi, "Şöyle diyelim; benim müşterileri

il oldu, "Evet, Nur işinde gerçekten bir uzman

katlığı nihayet hatırlamıştı. Dün akşam Kumru "önemli değil" diyerek

ş bir endişe çöktü. "Belin nasıl oldu? Bugün biraz dah

yordu. Rüzgar'ın gözlerinde Kumru için beliren o kor

erinlerde fırtınalar koptuğunu belli eden

ık kazanmıştı; ne bir kırgınlık hissetti ne de duygulandı. Sadece bir an önce or

ni hafifçe sıktı ama hemen ardından, sanki bir suç üstlenmiş gibi elini hızla bıraktı. Kumru'nun damarına basılırsa ne kadar

nakları içine geçecek kadar sıktı; içindeki f

ada burada gereksiz yere koşturup durma, sonra ağrın sızın artınca yine gelip bana şikayet edeceksin." Bu sözler Kumru'nun kulaklarında ga

msemeyle Rüzgar'ın gözlerinin içine baktı. "End

verilen o sert söz, Rüzgar'ın göğsünde anlık ama keskin bir s

yöne çevirdi. "Eve taksiyle gitmelisin. Ben Ol

na baktı, ama

un eline kenetledi. "Nur, ben artık kaç

lamıştı. Bilgece bir gülümseme kondurdu yüzüne ve Kumru'nun yanağını şe

cak Rüzgar, Nur'un bu imasını tamamen

ifadeyle konuştu, "Bayan Sönmez, bir şeyi netleştirelim. Kumru benim sadece yeğeni

Uygulamadan Bonusunuzu Talep Edin

Bir Daha Asla Senin Olmayacağım: Beni Geri Kazanmak İçin Çok Geç, Bay CEO!
Bir Daha Asla Senin Olmayacağım: Beni Geri Kazanmak İçin Çok Geç, Bay CEO!
“Rüzgar onu yanına aldığından beri, Kumru akıllı ve uyumlu olmaya çalışmış, hep onun ruh haline göre şekillenmişti. Onu büyütmüştü, ama Kumru onu hiç aileden biri olarak görmemişti; sonunda birlikte olacaklarından emindi. Yirmi yaşına bastığı gün, duygularını bir kez daha itiraf etmeye hazırlanırken, Rüzgar'ın sevdiği kadın geri döndü. Kumru duyduklarını işitti: "Kumru benim için sadece bir çocuk; ona asla o şekilde bakamam. Sevdiğim tek kişi Olcay." Kumru uzaklaştı, Rüzgar ise yıkıldı. Daha sonra, düğün gününde Kumru beyazlar içinde gülümsüyordu. Rüzgar yalvardı, "Pişmanım, Kumru. Lütfen onunla evlenme." Sakin bir tavırla dedi, "Bırakabilir misin? Kocam bunu hoş karşılamaz."”