Bir Daha Asla Senin Olmayacağım: Beni Geri Kazanmak İçin Çok Geç, Bay CEO!

a vazgeçip sözlerini yuttu. Rüzgar'ın kendine olan güvenine bır

. Bu benim hatamdı. Belli ki Kumru senin için doğru kişi d

birbirini tamamlıyordu: biri aşırı özgüvenli, diğeri ise fazlasıyla kurnaz. İçten iç

i bile içinde bir beklenti

için döndü. "Benim halletmem gereken başka işler var, o yüzden sizi

hiçbir şey ele vermiyordu. Ardından yeniden o hoş maskesini tak

t kaybetmeden Kıvanç'ı aray

ar'a karşı duyguları olduğunu hisse

cere kenarında oturmuş, şehir ışıklarının yansımasın

sesi alçak ve sakindi. "Buradaki işlerimi bir

ifçe kaldırdı; dudaklarında kurnaz bir tebessüm belirdi. "

in düşüncesi onu se

ldı, telefonu parmaklarının arasında çevirip durdu. Ardından mesajlarını açt

yerleşmişti ki t

nı okurken istem

harikaydı—tüm süre boyunca hiçbir ş

neşeli bir em

er işe yarıyorsa, gitmeye devam etmelisin. Nur'un sana her zaman vakti olur. Bu

a da genişledi. Aralarındaki uyumun ne kada

birlikte gitmemizi söyl

udaklarında hafif bir gülümseme belirdi; g

i Kumru'nun telefonunda düşük pil uyarısı belirene kadar.

lenmem ve eşyalarımı toplamaya başl

odasına bakarken iyice zihnine oturdu. Artık eşyalarını gözden

onları yeniden görmek isteyeceğini sanmıyordu;

aya başlamıştı. Telefonunu şarja taktıktan sonra eşyaları

kşam yemeğine çağırdığında, dışar

etçiyle birlikte merd

hizmetçi, Kumru'nun yüzüne kaygıyla bakarak. "Kumru, neden onunla düzgünce kon

ı. Gerçekten de ekranı, Rüzgar'dan gelen cevap

eri sildi, "Duymamış olmalıyım,

a yumuşak ama içten bir uyarıda bulundu. "Hâlâ gençsin. Zaman geçti

na sarılarak omuzlarına kollarını d

işti. Bundan sonra Rüzgar'ın hayatında ne

rel bir bağış kütüphanesinin numarasını buldu ve

lefonu, Jale Işık'tan gele

utlama vaftiz töreninde olacak. Orada olmalısın, Kumru!" Jale, Rüzgar ve Kumru'nun ortak arkadaşıydı. Böyles

etmeye ne gerek vardı? Rüzgar'ın varlığı kendi değerini değiştirmiyordu. Utanacağı h

için anlamlı bir hediye bulmak üzere

s onu şirin bir kır m

, salon çoktan sohbet

nla Rüzgar arasındaki son gerginliği biliyordu. İçeri adımını attığında, üzerine çevrilen b

n elini tuttu. "Onları hiç kafana takma, Kumru. Buradakiler dedikod

geçiştirdi; sesi hafifti. "Sorun

adın yüzünden Rüzgar'la arasının açılm

dından iç çekti. "Gerçekten onun sonunda san

ini—Kumru'yu—görmezden gelmesi akıl alır gibi değildi. Onun Olcay'ı gerçekten sevip

Artık bana ait olmayan bir şeyin peşinden koşmuyorum. Bunu daha fazla ku

leri ışıldadı. Şakayla karışık Kumru'nun burnuna hafifçe dokuna

nun zihninde belirdi ve cevabı istemsiz

ha soru soramadan tanıdık bir ses ara

ı. Arkasını dönüp Rüzgar'ın sert bakışlarıyla göz