Kaçırılan Işık, Aşk Bitmedi

Claire Sterling, Sterling ailesinin kızı, ve Ethan Quinn, Sterling Grubu'nun yeraltı operasyonlarında çalışan bir koruma, tamamen farklı dünyalardan gelmişlerdi. Ama aralarındaki aşk, durdurulamaz bir şekilde tutuşmuştu.

Rakip bir grupla yaşanan şiddetli bir çatışma sırasında, Ethan hayatını tehlikeye atarak Claire'i korumuştu.

O zamanlar, Claire Ethan'ın kollarında sıkıca tutuluyordu. Göz ucuyla, onun soğukkanlı bir hassasiyetle ateş ettiğini görmüş, diğer eliyle ise kulaklarını kapatarak onu silah seslerinden koruduğunu fark etmişti.

Claire'in kalbi yerinden çıkacak gibi atıyordu, o derin ve esrarengiz gözlerden kendini alıkoyamıyordu.

Ailesinin ayarladığı evlilikten kaçmak için Claire, Ethan'la birlikte kaçmaya karar verdi.

Ancak yağmur altında bir gece boyunca bekledikten sonra gelenler, babasının gönderdiği korumalardı. Onlar Claire'i istemediği bir evliliğe zorlamak için gelmişti.

Claire, hareket halindeki bir arabadan atlayarak kaçmaya çalıştı ve bu sırada üç kaburga kemiği kırıldı. Hastanede uyandığında yaptığı ilk şey Ethan'ı aramak oldu. Ardından sayısız e-posta gönderdi…

Bu mesajların hiçbiri karşılık bulmadı.

Sonunda kendini onu bırakmaya zorladı ve yolları ayrıldı.

Beş yıl sonra Claire, evine döndüğünde, yeni çalışacağı şirketin CEO'sunun eski sevgilisi olduğunu keşfetti.

Ethan, artık Quinn Grubu'nu yöneten güçlü bir adam olmuştu. Görünüşte her fırsatta onu küçümseyip soğuk bir düşmanlık sergilese de, perde arkasında Claire'i her türlü tehlikeden koruyordu.

Claire, kalbini çoktan susturduğunu düşünüyordu, ama Ethan'ın bitmek bilmeyen baskısı altında, kalbi tekrar kontrolsüzce çarpmaya başladı..

.....

Asansörde, Claire soğuk metal duvara yaslanmış, köşeye sıkışmıştı.

Uçaktan ineli üç saat bile olmamıştı. Bavulları hâlâ oteldeydi ama yeni işine rapor vermesi için aceleyle buraya getirilmişti.

Üzerindeki kırışık etek takımına baktı, kalabalık yüzünden buruşmuştu ve acı bir gülümseme verdi.

Beş yıl önce, Claire Sterling ailesinin göz bebeğiydi. Şimdi ise sıradan bir çalışan olmaktan öteye geçemiyordu.

Kalabalık arasında neredeyse dengesini kaybedecekken, bir kol aniden yolunu kesti ve kalabalığı yararak yol açtı.

Hafif bir sedir kokusu etrafını sardı ve başının üzerinden alçak bir ses duyuldu. "Çekilin."

Ses yüksek değildi ama Claire'in üzerinde bir gök gürültüsü etkisi yarattı. Vücudu neredeyse fark edilmeyecek şekilde titredi.

Kalabalık bir anda sustu, içgüdüsel olarak geri çekilerek dar asansörde ona bir alan açtı.

Claire başını kaldırdı.

Ethan'dı.

Kusursuz bir şekilde dikilmiş siyah bir takım elbise giymişti, geniş omuzları ile etkileyici bir duruş sergiliyor ve bakışları buz gibi soğuktu.

Beş yıl sonra, işte böyle karşılaşmışlardı.

Claire dudaklarını sıkıca kapattı ve sakin kalmaya çalıştı. "Teşekkür ederim."

Ethan nihayet ona baktı, gözleri yüzünde dolaştı ve dudaklarının kenarında alaycı bir kıvrım belirdi. "Şimdi ayakta bile duramıyor musun?"

Claire'in nefesi kesildi, sanki göğsüne ağır bir darbe almış gibiydi.

Ethan bir adım daha yaklaştı, başını eğip kulağına doğru fısıldadı, sesi alçak ama her kelimesi keskin bir şekilde acımasızdı. "Yoksa buraya para için mi döndün? Ya da... benim için mi?"

Bir an durdu, ardından doğruldu ve bakışlarına küçümseyen bir ifade yerleşti. "Ne yazık ki artık senin gibi birine ilgim yok."

Sözleri bittiğinde, asansör zili çaldı ve üst kata ulaştı. Ethan, bir daha arkasına bakmadan asansörden çıktı.

Claire, olduğu yerde donup kaldı, gözlerinin köşeleri kızarmıştı.

Çantasının kayışını sımsıkı tuttu, tırnakları avuç içine geçti.

Beş yıl önce Ethan, Sterling Grubu'nun yeraltı operasyonlarında önemsiz bir figürden başka bir şey değildi. Ancak rakip bir grupla yaşanan şiddetli bir çatışmada, hayatını riske atarak Claire'i korumuştu.

O zamanlar, Claire Ethan'ın kollarına sığınmıştı. Göz ucuyla, onun ürpertici bir soğukkanlılıkla ateş ettiğini görmüş, diğer eliyle kulaklarını kapattığını fark etmişti.

Claire, Ethan'a âşık olmuştu. Ama babası ve üvey annesi, aile çıkarları için onu başka biriyle evlendirmeye ihtiyaç duyuyorlardı.

Claire, hayatının en gözü kara kararını verdi. Ethan'la kaçmayı seçti.

O gece yağmur yağıyordu. Claire, eski limandaki kullanılmayan rıhtımın altında sabaha kadar bekledi. Ancak sabah olduğunda, Ethan hiç gelmedi.

Bunun yerine gelenler, babasının onu ayarlanan evliliğe sürüklemek için gönderdiği korumalardı.

Onu bir arabaya zorla bindirdiler. Yolculuk sırasında bir lastik patladı ve kaos içinde Claire arabadan atlayıp kaçtı. Bir yamaçtan yuvarlandı ve kaburgalarını kırdı.

Hastanede uyandığında yaptığı ilk şey bir ankesörlü telefondan Ethan'ı aramak oldu.

Telefonu kapalıydı.

Claire, sayısız e-posta gönderdi. Hepsinde sadece şu yazıyordu: "Seni bekliyorum."

Ama hiçbirine cevap gelmedi.

Geçtiğimiz beş yılda, Claire Westmere'de eğitim alıyordu. Sayısız uykusuz gecede, terk edildiği o gecenin anıları yeniden canlanıyor, acısı dinmek bilmeyen bir keskinlikle onu uyutamıyordu.

Claire derin bir nefes alarak kendini o anılardan uzaklaştırmaya zorladı ve asansörden çıktı.

Resepsiyonist tatlı bir gülümsemeyle ona döndü. "Hoş geldiniz, Bayan Sterling. Masanız on sekizinci katta, doğu kanadında, CEO'nun ofisinin yakınında."

Claire duraksadı. "CEO'nun ofisi mi?"

Resepsiyonist sesini alçalttı. "Evet. Duyduğuma göre çok aksi biriymiş. Dikkatli olun."

Claire hafifçe kaşlarını çattı. "Ama Bay Quinn'i hiç tanımıyorum bile. Neden beni özellikle seçs—"

Cümlesini bitiremeden, Ethan tekrar görüş alanına girdi. Ve Claire'in şaşkın bakışları altında, CEO ofisinin kapısını açtı.

Ethan, onu fark ettiği çok açıktı. "Ne oldu? Benim olacağımı beklemiyor muydun? Şimdi pişman mısın? O zaman gitmeseydin, şimdi Quinn Grubu'nun yarısı senin olabilirdi."

Claire'in yüzü tamamen solgunlaştı. Ethan, gerçekten de çalışacağı yeni şirketin CEO'su muydu?

Üstelik doğrudan amiri…

Claire kendini toparladı ve konuştu. "Hayır, pişman değilim. Pişman olacağım şey, hayatımı senin gibi birine harcamak olurdu."

Ethan'ın ifadesi anında karardı. Gözlerini ona dikti ve her kelimeyi özenle seçerek sordu: "Az önce ne dedin?"

Claire, gözlerini kırpmadan onun bakışlarına karşılık verdi. "Hayatımı senin için harcamayacağımı söyledim."

Ethan'ın yüzü öfkeyle sertleşti. Hızla arkasını döndü ve kapıyı öfkeyle çarptı.

Kapıya yaslanarak gözlerini kapattı ve yumruğunu duvara vurdu.

Nasıl böyle bir şey söyleyebilirdi?

Beş yıl önce, açıkça o—

Düşünceleri, kapının çalınmasıyla bölündü.

Ethan, ağrıyan şakaklarını ovuşturdu ve konuştu. "İçeri gir."

Sophie Sterling, Ethan'ın kararmış ifadesine bakarak yumuşak bir sesle konuştu: "Ethan, Claire'i sevmiyorsan, onu işten çıkarabiliriz."

Ethan, ona bir kez bile bakmadı. "Gerek yok."

Sophie'nin yüzü kül gibi oldu. Aklına bir düşünce düştü: Belki de Ethan hâlâ Claire'e karşı bir şeyler hissediyordu. "Ethan! Beş yıl önce olanları unutma—"

Ethan başını kaldırdı, bakışları buz gibi bir soğuklukla Sophie'ye kilitlendi. "Dışarı çık."

Sophie dudaklarını ısırdı, gözlerinde bir anlık kin ve öfke belirdi.

Hızla şirketten çıktı ve babası Victor Sterling'i aradı. "Baba, Claire geri döndü. Ve Bay Harold Brooks karısını yeni kaybetti. Onu, ailesine gelin olarak verebiliriz."

Victor bir an tereddüt etti, ancak yanında duran Claire'in üvey annesi Monica Sterling hemen bastırdı. "Claire, beş yıl önce evlilikten kaçarak yüz milyon dolarlık bir zarara neden oldu. Şimdi bunu telafi etmek için mükemmel bir zaman."

Sophie telefonu kapattı, yüzüne hain bir ifade yayıldı.

"Bu sefer, seni tamamen ortadan kaldıracağım. "