Küllerinden Doğan Mirasçı: Eski Kocanın Pişmanlığı

n'ın Bakış

a bıraktılar. Çatı katındaki sessizlik canlı bir varlık gibiydi; üzerime çöküyor, beni boğuyordu. Hiçbir müttefikim, hiçbir kaçış yolum olmadan

beğim. Oğlumuz. Ondan kesilip atılacak bir tümörmüş, silinecek bir sorunmuş g

arıdan kilitliydi.

a boyadı. Uyumadım. Karanlıkta oturup aşağıdaki sokaklarda özgürce ilerle

m ama beni kim duyacaktı ki? Ya da daha doğrusu kimin umurunda olacaktı? Ça

evlat edinen anne babamı düşündüm. İhanetleri taze, açık bir yaraydı. Öz k

çıktı. Çaresizliğimin karanl

değildim. Gerç

ni aradığını bildiren bir hukuk bürosundandı. Ben doğduğumda gençlermiş, benden vazgeçmek zorund

ın olduğumdan cevap verememiştim. Ben bir Aydın'dım. Bir ailem vardı. Ya da öyle sanıy

klü bir zenginliğe sahipti; denizcilik, finans ve siyasette nüfuz sahibi küresel bir hanedandı. Son derece ketumdular, güç

izce, çılgınca bir kumardı

ona ihtiy

umamış gibi görünüyordu. Elinde bir bardak meyve suyu ve t

dan pürüzlüydü. "Bunun… anlaması

enin ve evimize getirdiğin o yılanın çocuğumuzu öldürmesine izin ve

nde bir acı parladı. "Bu cinayet değil.

tının iyiliği için

Defo. Yemin ederim seviyorum. Her şey bittikten sonra tekrar

. Sanki oğlumuz ıskartaya çıkarılacak, kolayca

adım. Duygulara karşı bağışıklığı vardı. Ma

yapay bir sakinliğe zorladım.

m," d

şısında şok içinde b

. "Geleceğimizi güvence altına almak için yapı

eyse komikti. Pes edeceğime inanmaya o kadar muht

rtım var,"

i hemen, gözleri m

ririm. Eğer bunu… bu şeyi yapacaksam… dikkatimi dağıtacak bir şeye ihtiyacım var. Çalışm

belirdi. Ancak kolay bir çözüm bulma arzusu galip geldi. Uysal

başını sallayarak. "Elb

eket, tüylerimi diken diken etti. "Teşekkür ederim Defo. P

i telefonumu ve dizüstü bilgisayarımı getirdi. Yalnız kal

du. Hukuk bürosundan gelen mektubun bulunduğu

ktif olup olmadığını bilmiyordum. Benden haber almak isteyi

r adam açmadan önce tele

simi düğümlüyordu. "Benim adım Defne. Ben