icon 0
icon YÜKLE
rightIcon
icon Okuma Geçmişi
rightIcon
icon Çıkış Yap
rightIcon
icon Uygulamayı Edinin
rightIcon

İhanete Uğrayan Eşin Muhteşem Geri Dönüşü

Bölüm 2 

Kelime Sayısı: 638    |    Yayın tarihi: 21/09/2026

ye girdim. Mutfakta kahve yapıyordu; ya

n dönerken gülümsedi. İrkilerek başımı çe

öbetin ardından bekleyeceğini bildiğim b

tiriyordu. Her kelimesi, her dokunuşu bir yalandı. "Toplantım çok uzadı. An

siz bir şekilde ona baktım.

n senin için zor olduğunu biliyorum. Belki biz ve ailen baş başa sakin bir akşam yemeği

l dönümünü kutlamak istiyorlardı. Soğuk, kesk

, Kerem," dedim, sesim k

Ailene haber veririm. Bu konuda iyi b

k işe gitti ve beni artık bir hapishane gibi hissettiren o steril, güzel dai

dım. Şimdiyse sırları için bir kasa olduğunu biliyordum. Ama ben bir doktordum. Baskı noktalarını, zayıflıkları b

m. Kilit tık

di. Oradan başladım. Kilitli bir çekmecede deri ciltli kü

mumlarla doğum günlerini kutlarken. Kusursuz, mutlu bir aile. Bir fotoğrafta annemle babam da vardı. Annem ışıldayan bir yüzle Can'ı kucağında t

izüstü bilgisayarına yöneldim. Şifre aynıydı. Dosyaları titizlikle düzenlenmi

lk kelimeleri. Kerem'in baba olarak geçtiği doğum bel

ravan bir şirkete yapılan aylık havaleler vardı. Miktarlar dudak uçuklatıcıydı. Beş yıl içinde

me, her pahalı hediye, aileye dair her içi boş vaat; beni mahvetmeye çalışan kadını ve nişanlımın

bir ticaretti. Ben, Ceyda yüzünden duydukları suç

ğrafı, her videoyu, her banka ekstresini. Dosyalar aktarılırk

ey bulamayacaksın. Onlar beni seviyor, Aylin. Her

izli bir kamerası olmalıydı.

ce gördüğüm, annemle babamın

nüyoruz, değil mi? G

te. Ya ailen? Onlar sadece diyetlerini ödüyorlar. Sen her zaman bir yaba

tı da. Elimde sımsıkı tuttuğum flash bellekle masaya yaslandım

bir şeye dönüştü. Soğ

caktım. Bütün dünyalar

Uygulamadan Bonusunuzu Talep Edin

Aç
İhanete Uğrayan Eşin Muhteşem Geri Dönüşü
İhanete Uğrayan Eşin Muhteşem Geri Dönüşü
“Çocukken evlat edinildiğim varlıklı ailem ve mükemmel nişanlım Kerem sayesinde nihayet o çok aradığım sevgiye ve güvene kavuştuğumu sanıyordum. Ta ki bir akşam, Kerem'i beş yıl önce tıp kariyerimi mahvetmeye çalışan ve akıl hastanesinde olduğunu sandığım Ceyda ile gizli bir malikanede bulana kadar. Ceyda hasta falan değildi; ışıl ışıldı ve Kerem'le birlikte "Can" adındaki oğullarını seviyorlardı. Kapı aralığından duyduklarım kanımı dondurdu. "Aylin sadece bir yer tutucu, aile bağlantılarını tamamen alana kadar o aptala katlanmak zorundayım." Daha da iğrenci, beni öz kızları gibi sevdiklerini söyleyen koruyucu ailem de bu işin içindeydi. Ceyda'nın lüks hayatını ve bu gizli aileyi, benim hakkım olan servetle finanse ediyorlardı. Bana verdikleri her sevgi kırıntısı, her pahalı hediye, aslında Ceyda'ya duydukları suçluluğun diyetini ödemek için kurulmuş iğrenç bir ticaretti. Kerem, gerçek ailesine sarılırken bana hiç utanmadan o mesajı atmıştı. "Toplantıdan yeni çıktım, çok yoruldum. Seni özledim sevgilim." Tüm hayatım, oyuncularının arkamdan bana güldüğü özenle inşa edilmiş sahte bir sahneydi. Beni sığıntı, zavallı ve ne yapsalar affedecek aptal bir kız sandılar. Ama ne kadar yanıldıklarını anlamak üzerelerdi. Onların o kusursuz yalanını sosyetenin ortasında başlarına yıkıp, karnımdaki sırrımla birlikte kendi imparatorluğumu kurmak üzere o evden sonsuza dek ayrıldım.”