Zalim Kocam Gerçeği Ben Ölürken Nihayet Öğrendi

ndım. Sigara dumanı. Pahalı tü

özlerimi güç

vandan tabana uzanan pencerelerden sı

ukta, gölgelerden kesilmiş

közü, karanlıkta kırpışmayan

ır eve uğ

Selin için aldığı dair

an keskin bir acıyla dişleri

çip dışarının soğuğunu ve keskin viski k

i kavradı. Tutuşu tenimi morartacak kadar sertti.

r kemik kalm

üm artık silik bir hatıradan ib

çıkıntılı kemiği üzerinde gezdirdi; bu, kırıl

alaycı bir tonla. "Mesele bu mu

dü. "Evet, Demir. Aynen öyle. Sırf senin ilgini çekmek için kendim

nüp komodindeki lambaya uzandı. Düğmeye bastı ve

diye

ısarak parı

de beyaz bir kutu duruy

bir pasta vardı. Kusursuzd

en de a

anladım. Onunla yaptığım o

klere baktım ve mid

ri reddediyordu; benim şekere

ıp ona baktım

i o eski kız gibi gü

tanın üç yıllık cehennemi düzelt

i çöp kutusuna doğru sendileyerek yürüdüm ve kutuyu e

men hareke

sürtük," di

safeyi kapattı ve beni duvara

tehdit havada ağır bi

arabayla gittim," diye hırladı, yü

sen is

la konuştum, yalan ağzımda kül

sladı. "Sözünü dinleyecek

p taşıyorlardı ama bu öfkenin altında

inmişti. Benim hayatımı çöpe at

sın, Demir,"

enime bastırdı, göğsünün sert duvarı beni yerine sa

teni ısırdı. Acıttı. Fakat acı, karanlıkta bir k

okuyorsun," diye mırıldandı tenime

ı, hâlâ üzerimde olan kal

mretti. Düğmeleri ke

kanıtlamak istiyordu. İçimdeki meydan okumayı

şacak gücüm kalmamıştı.

izin verdi. Sert elleri geceliğimin ince ipe

aks

a kafesimin keskin, isk

ip bitmiş bedenime bak

n bu

ses, ağır atmosferi

na baktı, sonra ceb

da parlak bir şek

i yüzümde bir şey arıyord

ili bir arzuyla çatallanmıştı. "Kalmam için yalv

yasladım, gözl

in, Demir," d

er bir

Zaten bu yüzden ya

ndü. Telefon

in?"

dum; cılız ve zavallıcaydı. "Yardım et bana,

erini bend

ancak gözleri hâlâ be

n anlamsız seslerini istiyordu; şimdi ona sunduğum sessizlik ve

yokluğu beni titretti. Ceketini kapıp pastanın

tlu olsun, Ayli

tti. Çatı katın

ve can çekişen bir evin ezici sessiz