Pişmanlık İçin Çok Geç: Kırık Kurdun Vedası

n Bakış

sına götürmediler. Sürü Top

devasa bir odaydı. Fakat şimdi bir stüdyo gibi düzenlenmişti. Kameralar üç

onu narin ve melek gibi gösteren soluk mavi bir hastane önlüğü vardı

min, tekerlekli sandalyesinin

hşaba sertçe çarptım. Kalçam yere vurdu

iye sordum et

gibiydi. "Sürünün sabotaj hakkındaki gerçeği bilmesi

, Yasemin'in sandalyesinin arkasında duru

eceğin Luna'sını kıskandığın için Savunma Duvarı

ceğim," dedim, s

Asi Kurt ilan ederim. Seni sürgün ederim. Ormanda tek başına, vampirler ve başıboşlar tarafından avlanarak ölür

ıyla bağı kopmuş bir halde sonsuza dek kaybolması demekti. Bir sürü üyesi

diye bağırdı tek

ti Batuhan. Alfa Sesi

öktüm. Kendimi küçücük hisse

ay

ğişti. Gözlerinde biriken

rek. "Karşınıza kalbim buruk bir halde çıkıyorum. Bugün yeni duv

aştı. Bir canavara benzediğimi biliyordum; d

diye devam etti Yasemin,

tuyla dürttü. S

tım. Yansımamı gördüm. Her şe

çatallandı. "İt

sle," diye homu

boşalarak. "Rakamları ben değiştirdim. Tasarımı mahv

randa kayan yoruml

ai

edil

en hâlâ yanın

isr

ime bir

bir köpeği okşar gibi başımı okşadı. "Seni affediyorum. Sürü seni affe

diye fıs

öğsüne gitti, sırtı tekerlekli sandalye

an cilalı zemine kan fışkırırken. "

feryat edercesine ötmeye başladı. Cil

i Batuhan, Yasemin öne doğr

bir sağlık görevlisi. "Öz seviyeleri sıfır. H

ana baktı. "Alın," diye hırıldadı, titreyen parm

döndü. Gözleri saf

ükredi. "Hazırlığı unutun. Taramaları unu

nliklerinde bir değişim hissett

beyaz kurt, uzun ve kederli bir uluma koyu

ndan, s

lığına çekilmişti. Kendini acıdan korum

çekten Ku

diye bağırdı

ydim. Batuhan'a bakmadım. Aileme bakmadım. Sad