icon 0
icon YÜKLE
rightIcon
icon Okuma Geçmişi
rightIcon
icon Çıkış Yap
rightIcon
icon Uygulamayı Edinin
rightIcon
Çok Geç Patron: Artık Sana Ait Değilim

Çok Geç Patron: Artık Sana Ait Değilim

icon

Bölüm 1 

Kelime Sayısı: 736    |    Yayın tarihi: 21/09/2026

lısıydım; kanla ve on sekiz yıllık b

beni buz gibi havuza ittiğin

n yüzüp

boğuşurken o, beni iten kızı kucaklayıp nar

ek ve aşağılanmış bir halde kendimi dışarı sür

yorsun, Zeyn

zimi ve dans kariyerimi paramparça ettiğinde, Kerem onu t

. Bir ortak değil, bir mülk olduğunu öğrenmesi gerek. Yeteri

mu sanıyordu. Kırıntılar için yalvarana kadar be

lıyo

k taslamakla meşgulken

karton kutu

mi iptal edip yeri

oktan New York'taydım; bana bir eşya gibi değil, bi

lü

nep

di ama ciğerlerimdeki havayı b

arıma ıslak bir çimento çapası gibi yapı

uk yüzeyin ardı

m Kü

beri kalbime sahip olan adam. Beni korumay

a d

bir rahatlama kapladı. Gel

bana doğ

n yüzüp

kıza, Ceyda Tekin'e uzandı. Ceyda, zar zor beline gelen suyun içinde olm

nim kırdığım üfleme camdan ya

armak beni soğuktan daha sert vurdu. Ay

ında hiçbir şeydi. Mahvolmuş elbisemin ve mahvolmuş hay

n ortasında durmuştu. Şikago yeraltı dünyasındaki her

murlu sular damlatırken, Şehrin Prensi'ni

ikçe yere bıraktı. Ceketini çıkar

ak o zam

tu. Özür dilemek gibi bir niyeti yo

nep," dedi pürüzsüz, al

arını sandığım kadar sert çar

doğru hıçkırdı. "Kaydım! Dengemi sa

Ama Kerem gerçeği umursamıyordu. O ne istedi

z dinlemez bir hizmetçiymişim gibi baş

diye fısıldadım; kelimelerin tadı klor ve s

instendi. O, Kemal Küçük'ün oğluydu; Aile için adam ö

ynep," dedi en yakın çevrenin duyabilec

çinde bir

hai bir kopuştu. Beni on sekiz yıldır ona b

m. Çığlı

önüp uza

dan geçip gittim; şimdi sosyal infazıma tanıklık eden insanl

ma asla gerçekleşmeyeceğini düşündüğüm bir a

htiyacım var. Anneme sözünü verdiğin iyiliğe. UCLA'e ola

afa karışıklığından pürüzlü

m olmayan şehrin ışıklarına bakarak. "

fırsat vermeden

dama gitti

e hayatta kalmaya programlanmış

e balosundan kalma kurumuş korsajı. On altı y

ını karton ta

lmaktan bıkmıştım. Onun yaldızlı ka

e ettiğini sandı. Bana h

am da olmam gere

ının

Uygulamadan Bonusunuzu Talep Edin

Aç
Çok Geç Patron: Artık Sana Ait Değilim
Çok Geç Patron: Artık Sana Ait Değilim
“Şikago Teşkilatı'nın varisiyle on sekiz yıllık bir geçmişe ve kan yeminine dayanan bir nişanımız vardı. Ama kendi nişan galamızda, metresi beni buz gibi havuza ittiğinde Kerem beni kurtarmak için yüzmedi. Çırpınışlarımı görmezden gelip yanımdan yüzüp geçti ve beni iten o kızı narin bir cam parçasıymış gibi kollarına aldı. Daha sonra aynı kadın beni merdivenlerden aşağı itip dizimi ve tüm dans kariyerimi paramparça ettiğinde bile durum değişmedi. Kerem, yerde yatan kırık bedenimin üzerinden atlayıp ağlayan metresini teselli etmeye koştu. Hatta hemen ardından arkadaşlarına gülerek şunları söylediğini duydum: "Sadece ruhunu eziyorum. Yeterince çaresiz kaldığında, mükemmel ve itaatkâr bir eş olacak." Beni bir hayat arkadaşı olarak değil, terbiye edilmesi gereken bir mülk olarak görüyordu. Her zaman sahibine geri dönecek, kırıntılar için yalvaracak sadık bir köpek olduğumu sanıyordu. Sevgisizliğiyle beni cezalandırıp, sonunda ona muhtaç bir şekilde ayaklarına kapanacağımı düşünüyordu. Ama çok yanılıyordu. O, metresine koruyuculuk taslamakla meşgulken ben odamda oturup ağlamadım. Yüzüğünü bir karton kutuya fırlattım, onun planladığı üniversite kaydımı iptal ettim ve New York'a tek yön bir bilet aldım. Kerem kafesindeki kanaryanın uçup gittiğini fark ettiğinde, ben çoktan bana bir eşya gibi değil, bir kraliçe gibi bakan başka bir adamın elini tutuyordum.”