Çok Geç Patron: Artık Sana Ait Değilim

Bakış

tle yükseliyordu. Demir kapılar, silahlı korumalar ve eski par

saygılı ifadelerle geçmem için el işareti yaptı.

u kaptım, karton bükülen

ıladı. Günahlara kör, tamamen dış görün

lü eliyle yanağıma uzanarak. "Galada kü

n gelerek, "Yukarıd

i hissederek gözlerini k

zerinde adımlarım ağır ve karar

alma zahmetine girm

rdak viskiyle deri k

lnız d

ın kenarına oturmuş, bacak

iymişti. Arkasında büyük ha

ymek sadece bir moda tercihi değildi; bir

ardağından yavaş bir

. Suçlu görünmüyordu.

söylemiştim," de

ya bakmadım. Ona bir seyirci ol

şey getird

saçıldı. Madalyon ahşabın üzerinde kaydı. Henüz konuşamazken babalarımızın ve

e baktı. Çe

a da ne,

duygudan yoksun bir sesle. "Ma

ü. "Tanrım, zavallısın. Küçük hatıra

eni," ded

özdağı vermek için cüssesini kullandı; hâlâ kırıl

ları," di

ay

onları

Umrumda değil. Benim i

çin arka

e kükredi Kerem. Kutuyu kaptı ve asma

ağıt ve metal yağmuru halin

Bunun ne zaman biteceği

bıraktığın an

sahanlığı

a beni takip etti. "Anlamıyorsun değil mi? O

aşında önüme ge

l," d

lasa

olumu tuttu. Kendisine dönmem için

üzerindeki denges

sıkarak beni de kendisiyle

şt

ü. Omuzum korkuluğa çarptı. Dizim mide bulan

ak aşağı yuvarlandım. Bacağımda akko

redeyse hiç yara almamıştı.

! Kerem! B

tten koşa

şıyordum; sırf o fiziksel ıstırap

na bakma

erinde görünmeyen çizikler

ye sordu ona, s

anikürlü parmağıyla beni işaret

e bana karşı yönelttiğini hiç gö

banın kim olduğunu unutmad

; beni ayakta tutan tek şey kararlılık ve ad

ye soludum.

larda yankılanarak. "Seni geri kalan basa

alkmasına yardım etti ve kapıyı sertç

rarak orada öylece kaldım; evin s

Bana yardım etmek için kıpırdamadı. Oğlunun ka

rdivenlerin geri kalanını topallaya

dim acil se

p şişmiş dizime buz koy

'dan bir

ştı. Kerem kanepede ona sar

ma: Ko

na b

ve gerçekti. Ama gö

ak hiçbir şe