icon 0
icon YÜKLE
rightIcon
icon Okuma Geçmişi
rightIcon
icon Çıkış Yap
rightIcon
icon Uygulamayı Edinin
rightIcon

Acımasız Reisin Hayalet Karısı: Küllerinden Yeniden Doğuş

Bölüm 10 

Kelime Sayısı: 358    |    Yayın tarihi: 21/09/2026

Bakı

kapıların önünde rö

havada telaşlı bir

girmişti. Çiçekler. Yemek servisi. Mahvetme

dan i

men sırtım dik bir şekilde güv

çağırın

tti, bakışları üzerimde gezin

ğit araba yolundan

in altında günlerdir uyumamış

ve kaşlar

bir uçakta olman

sürtünen çakıl

rdım," diye y

issiyle elini saçları

geçmeyecek misin? Bunun için vaktim

orum,"

utuyu u

u sana verm

r hamle yapmadan ku

e

, o unvanı dudaklarımdan zo

ma

öne çıktı ve kut

kontrol et," diye

e gülüms

düşündüm. Sadece patlayan türden değil

itmiyorum,"

ynadığımı anlamak için gözleri gözle

N

dedim. "Beni asla bu

el,"

zdaki havada

Aklayıc

rkasın

çin beklediği eve doğru ilerleye

alana doğ

ilik bir karaltıya dönüşe

Yiğit," diye

Uber'e

nına," de

andığımızda

telefonumd

çıt* sesiyle

en dışar

e trafiğin akışında

larımı yüz

ir nefe

rımı acıttı ama ha

ya ya da korku gi

gibiy

m da olmak is

Şikago'da bir bod

kadınsa bambaş

esafenin beni bütünüyle

Uygulamadan Bonusunuzu Talep Edin

Aç
Acımasız Reisin Hayalet Karısı: Küllerinden Yeniden Doğuş
Acımasız Reisin Hayalet Karısı: Küllerinden Yeniden Doğuş
“Ailemdeki altın çocuk ablam İrem'di, ben ise sadece onun hayatta kalması için elde tutulan bir "yedek parça", nefes alan bir kan bankasıydım. Geçmiş hayatımda, hayatını kurtardığım ve karanlıkta günlerce yaralarını sardığım adam olan Acımasız Reis Yiğit, ablamın "seni ben kurtardım" yalanına inanarak onunla evlenmeye karar verdi. Ablamın yeni bir böbreğe ihtiyacı olduğunda, beni zorla o soğuk ameliyathaneye sürüklediler. Gözlem camının arkasında, bana babalık taslayan adam ve uğruna her şeyimi feda ettiğim Yiğit, ablam yaşayabilsin diye etimin kesilmesini duygusuzca izledi. "İrem narin bir kız, senin ise bu ailedeki tek amacın onu yaşatmak." Çığlıklar atarak gerçeği haykırmaya, Yiğit'e onu kurtaranın ben olduğumu söylemeye çalıştım ama beni o masada sonsuza dek susturdular. Ölürken bile anlayamıyordum; neden benim hayatım sadece başkalarının çalabileceği bir ganimetti? Neden o adam, dokunuşumu ve kokumu bile tanıyamayacak kadar kördü? Gözlerimi tekrar açtığımda, planlanan infazımdan tam bir yıl öncesine, bedenimin henüz yarasız beresiz olduğu o güne dönmüştüm. Bu kez, babam bana nişanlı çiftin gözü önünde dolanmayayım diye tek yön bir sürgün bileti uzattığında ağlayıp yalvarmadım. Bileti sakince aldım. Bu hayatta kesime götürülen kuzu ben olmayacağım, kendi yalanlarında boğulmalarını izlemek için gölgelerden kibriti çakan kişi ben olacağım.”