Küllerinden Doğmak: Reddedilen Eşin Muhteşem Dönüşü

“On iki yıl boyunca Gümüş Ay Sürüsü'nün utanç kaynağıydım. Hiç dönüşemeyen bir Luna, Alfa Kaan'a bir varis veremeyen kısır bir eş olarak köşeye itilmiştim. Bedenimin kusurlu olduğunu sanıyordum. Ta ki otuzuncu yaş günümde, kocamı gizlice takip edip onu sürgün edilmiş eski düşmanım Ceren ve bana ait olmayan beş yaşındaki bir çocukla mutlu bir aile tablosu çizerken görene kadar. İnce camın ardından, öz babamın acımasız sözlerini duydum. "Ondaki o Akkurt kanı uyanırsa hepimizi yok eder. Bırakın da hastalıklı bir Omega olarak ölsün, daha iyi." Kader Eşim Kaan beni savunmak yerine sadece saatine baktı. "Zaten ölüm kokuyor. Çayındaki Kurtboğan bu geceki havai fişekler sırasında onun işini bitirecek. Sonunda o katırın yerine başkasını getirebileceğiz." Dizlerimin bağı çözüldü. Ailemin ve kocamın beş yıldır iyileşeyim diye boğazımdan zorla akıttıkları o "ilaç", meğer efsanevi kanımı bastırmak için tasarlanmış ölümcül bir zehirmiş. Benden zayıf olduğum için iğrenmiyorlardı; beni hepsinin toplamından daha güçlü olduğum için, o sahte varisi tahta geçirebilmek uğruna yavaş yavaş katlediyorlardı. Hüznüm yerini buz gibi bir öfkeye bırakırken malikâneye geri döndüm. Ölümcül çayı lavaboya döktüm ve bu geceki Sürü Toplanması için mikrofonu elime aldım. Onlar bu gece sessiz bir cenaze bekliyorlardı. Ben ise onlara kusursuz, halka açık bir infaz sunmak üzereydim.”