Alfımın Metresi, Oğlumun İşaretsiz Mezarı

N BAKIŞ

aranlık, nemliydi ve pas ve çürüme kokuyordu. Ağır demir kapı kapandığı an, s

ruhumdaki ürpertiyle kıyaslanamazdı. Zihnime görüntüler hücum etti: Can'ın küçük elinin elimden kay

ıydı. Ayak bileklerimin, sonra dizlerimin etrafında girdap gibi döndü. Hava ağırlaştı, yoğunlaştı. Nefes alamıyordum

yanındaki bir sandalyede oturuyordu, başı ellerinin arasındaydı. Kımıldad

rdum. Lale. Yüzündeki muzaffer sırıtışı ya da ondan dalgal

dedi Lale, sesi sahte bir tatlılı

in'in travmasını yenmesinin en iyi yolu onunla yüzleşmesidir. Ozan'a yüzmeyi öğretmeli

aktım. O nehre geri

ı. Gözlerimdeki dehşeti, sessiz yalv

ndü. "Zemin ekibinin eski nehir kenarını kazmaya başlamasını sağlayın. Kazad

umun son nefesini aldığı y

mir'in annesi, eski Luna, Sürü'nün Kâhini ile birlikte tıp kanadına daldı; gözleri

ve eski dilde ilahiler söyledi. Uzun bir se

z bir ruh bu topraklarda dolaşıyor. Bir s

e çığlığı attı. "Oğlu

eşli Ozan'a takılı kalarak. "Ondan hayat çekiyor, onu yanına, suya

Demir'in annesi, sesi yap

n dünyevi çıpası yok edilmelidir. Kalıntıları... külleri... kazılıp ebedi denize serpilmeli

savaşmaya çalıştım ama çok zayıftım. "Yapama

dinl

Genç efendi, Ozan! Sayıklıyor! Sürekli... sürekli odasında küç

ırık kopardı. Demir'i

i baskı muazzamdı. Sürü'sünün ge

ydi. Ve sonra, yavaş, kasıtlı

. "Oğlumun me