Alfanın Reddedilmiş Lunası: Düşmanının Çocuğunu Taşıyan

NIN AĞ

ş edici kokusuyla –çam ve yaban miski– dolu olan mekan, şimdi boş hissettiriyordu. Lara'nın

hareket ettim. Bana verdiği her hediyeyi topladım—ilk buluşmamızdan preslenmiş bir kır çiçeğ

onları tüketmesini izledim, ta ki tıpk

dında bir kurt geldi. Gözlerime ba

i Lara'ya vermenizi istiyor," diye gönderdi Mert zihin

rdu. İçten bir ışıkla parlıyorlardı, güzel ve saf. Bunu bana çiftleşme töreni

eriyordu, beni de haber

i. Bu bir mesajdı. Rolüm art

eğimi söyle," dedim yük

yah obsidyenden oyulmuştu, elimde serin ve ağırdı. Bıçağın üzerinde gümüşle işlenmiş rünler vardı. Bu bir Reddediş han

m müttefik sürülerin önünde,

algası üzerime geldi. Yüzlerce çift göz bana s

n burada. Ucuz

yok. Yaptıkl

den onu sürgü

ışmış halde durduğu yere sabitlenmişti. Lara parıldayan altın rengi bir elbis

n hançer basit elbisemin kıvrımlarınd

sun," dedim, sesim aniden se

öptü, bariz bir sahiplenme hareketi. "Ah, aptal ben. Teşek

ir nefes alarak teatral bir şek

, kaşları endişeyle çatılmıştı. "İ

ludu, kolunu daha sıkı tutarak.

ılmıştı. Mü

tuttu. Kaan'ın başı bana döndü, gözleri in

lamı ne? Bırak o

avucumun üzerinden geçirdim. Acı temizdi, gerçekti. K

e benden hiç duymadıkları bir güçle çınlıyor

eni, Kanlı Ay Sürüsü'nden Kaan'

ndeledi, yüzü şok ve ani bir acıyla buruştu. Ay Tanrıçası tarafından dövülen kutsal ba

en duyduğu sıkıntı onu pervasız ve sabırsız y

tmek ve Lara'ya geri dönmek isterken,

eddedişini ka

k bir azap geçti, nefesimi kesen o kadar derin bir acıydı ki. O azabın bir yansımasının onun göz

ni çelmeledi. Sert düştüm, başım mermer zemine

esini duydum, uzak ve panik içinde, ama benim

dan döndü ve ağlayan Lara'y

bir yaraydı, ama acının altında başk

karı ittim. Alnımdan kan sızıyordu ama dimdik durdum. Yalnız, zayıf ve sonu