Piyanistin Hesaplaşması

anmıyoru

ve kesindi. Gözlerin

den Arzu'ya belli belirsiz, zafer dolu bir gülüş fır

amlaşmıştı. "Beni tanıyorsun. Asla bu kada

, birlikte yarattıkları müziği, o çalarken omuzlarına ko

sesi sertti. Lale’nin özenle ektiği, zor bir geçmiş hikayesini tekrarlıyordu;

kçe ayrıldı. "Yalnı

leceklerini planlayarak geçird

lamayla

avrandığını söylüyor. Ona

l! Mert, her ş

ti, sanki inkarları o

m, Arzu. Ke

de olduğu hakkında hiçbir fikrim

iyacın var, Arzu. Her şeyden uzakta. Lale’de

ek isti

gideceksin. Kendinle ve b

açamağı. Bir zamanlar romantizmin

sözüne karşı benim sözüme dayanarak?"

e senden ölesiye korkuyor." Saçlarını karıştırdı, iyi bildi

ert. Seni man

in bir kaş çatması yüz h

aman her şeye sahip oldun. Lale ise her lokma için savaşmak zorun

endisi onun ağzı

imle ilgisi yok, Me

dolu bir not var. Ve Lale histeri krizi geçiriy

im mi? Ben hiçb

yalarını gönderteceğim. Ve telefonunu alıyorum. Ne yaptığını kabul edip L

erçekten bu

, şimdi onun bir canavar olduğuna inanmayı seçiyordu

dan okuması çöktü. İçine

ldadı, gözyaşları sonunda fir

ıltı, gözlerinde bir acı ipucu gördü. Ama o da kaybo

men gerek. Bu… kibir, bu

Kendi dersini. Ya da b

vine götürdü. Telefonunu, anahtarların

ankısı ve ihanetinin ezici ağ

l, şimdi onunla alay ediyor gibiydi, engin