icon 0
icon YÜKLE
rightIcon
icon Okuma Geçmişi
rightIcon
icon Çıkış Yap
rightIcon
icon Uygulamayı Edinin
rightIcon

Kalbini kıran adam

Bölüm 2 

Kelime Sayısı: 588    |    Yayın tarihi: 23/10/2025

dası artık Damla'nındı. Yeni odasını bodrumda, çamaş

Damla, eşyalarının arasından geçmiş, küç

ine dönüştürmeyi hayal ettiği tasarımlarla

küçük, çerçeveli bir fotoğrafı ik

ününde ona verdiği bir müzik kutusu para

. Hatta gülümsemişti bile, yüzünde tuhaf, tatmin olmuş bir ifa

her şeyin Kaan'dan bir hediye olduğunu fark etti. Kıyafetl

di parasıyla aldığı şeyleri içeren küçük bir çan

da Teyze, bir süre se

m. Sorun ne?" Teyzesin

maya çalışmıştı ama Kaan reddetmişti. Ona d

r," dedi teyzesi, sesinde bir parça kafa karışıklığı

dan, bir gelenekten bahsetti. Alya, zih

söylemedi. Açıklanamaya

öylemedi. Artık

tediğinden bahsettiği bir zamanı ha

gitmiyorsun. Sen buraya, benim yanıma aitsin." G

aşırı korumacılık olarak görmezden geld

gibi izlemişti, varlığı sü

p onu tekrar durduraca

amla'yı seviyorsa, onun ne yaptığ

rim sesi duyuldu, düş

r bağlantıydı. Kaan öze

ey Kardeşiyle İlişkisini Netleşti

meyen çaresiz, acınası bir kız olarak resmediyordu. "Takıntılı

seliydi. Ona yuva yıkan, haya

ıyla görü

lıydı. Bunca zama

vızıldadı. Damla

aya işveli bir şekilde gülümsüyordu. Arka planda Ka

inden çıktığını hisse

r, odasında birlikte, ona g

ydi, sesi telaşlıydı. "Alya,

uk bir fısıltıydı. "Lütfen, kimseye seninle ol

ktı. Koridorda yürürken onu gördü. Kaan ve Damla, binanın

en geçip git

ly

lduğu yerd

maskesiydi. "Dün gece neredeydin? Me

ağır bir sessizlik içinde yendi. Alya kendi

da tuttu, görünme

elefonu çaldı, s

Evleniyor musun? Olama

aydınlandı. "Elbette, orada olacağı

kan Poyraz. Babasının evlenmesi

Uygulamadan Bonusunuzu Talep Edin

Kalbini kıran adam
Kalbini kıran adam
“On yıl boyunca üvey abim Kaan Önal benim koruyucumdu. Ailelerimiz boşandıktan sonra beni kendi evinde tutmak için savaştı, sahip olduğum tek aile o oldu. Herkes ona ne kadar değer verdiğimi bilirdi ve benim minnettarlığım yavaş yavaş gizli bir aşka dönüştü. Sonra, lise aşkı Damla Kaya geri döndü. Bir zamanlar odamın karanlığında beni öpen adam bir gecede yok oldu, yerine bir yabancı geldi. Damla'ya, "O sadece benim üvey kardeşim. Ona acıyorum, hepsi bu," dediğini duydum. Bir zamanlar doğum günüm için bütün yazı çalışarak aldığı yeşim taşı kolyeyi geri vermemi istedi, sırf ona verebilmek için. Onun yanındaki odadan taşınmak istediğimi söylediğimde, zalimce güldü. "Bodrumdaki hizmetli odasına taşınacaksın. Artık ait olduğun yer orası." Son darbe, basına verdiği bir röportajla geldi; beni yapışkan, hayalperest bir kız olarak resmetti. Onların mükemmel aşk hikayesinde halk düşmanı, ondan kopamayan bir parazit olmuştum. Damla'nın kolyemi takarken gönderdiği alaycı bir fotoğrafa bakarken sonunda anladım. Aşkım değersizdi. Telefonu elime alıp öz babamı aradım. "Baba, kabul ediyorum. Hakan Poyraz'la evlenmek istiyorum."”