Rakibim, Tek Umudum

li belirsiz bip sesine uyandım. Başım zonkluyordu ve

andalyelerde oturuyorlardı, yüzlerinde

n, sesi rahatlamayla doluydu

kasvetliydi. "Arda çok ileri gitti. Sana

ettikten sonra, Arda'ya cesedimi "bulup" düzgün bir cenaze töreni düzenlemeyi önerenler

sordum, sesim kur

erinde bir anlık bir acıma mı, iğrenme

ayrılm

iyordum. Onları burada is

. "Ama Alya, seninl

tekrarladım, sesim

e baktıktan sonra isteksizce ayağa kalktı

n, koridorda gerçek konuşma

çok ağır karşılı

r," diye yanıtladı Alperen. "Ama bunu atlatması ge

ndinden emin bir şekilde. "Arda sö

üğümlendi. Onlar benim arkadaşlarım değildi. Onlar

çeri giren hemşireler kibar ama mesafeliydi. Bana acıma ve yargılama karış

ylarından ve ailelerinden gelen boş iyi dilekler

uyan beceriksiz genç bir kadın. Yatağıma su döktü, bana yanlış y

e, tutuşunu kaybetti ve yatak başlığına sert bir şekilde

il odada, sahte sempati ve beceriksizlik

taburcu işlemlerimi ayarlamas

iymiş, kağıtları imzalarken, Alperen ve C

erince iyi değilsin!"

m," dedim soğukça, o

a onlar

kıyafet vardı, tamamen sağlıklı ve parlak görünüyordu. Gülüyordu, kulağına bir şeyler fısılda

nları izliyordu, sesle

üyorlar," diye

i bir diğeri. "On

s olduğunu duydum. Bir yardım

ordu. Dizlerimin bağı çözüldü. Kaybettiğim tüm kan,

Onları dinleme, Alya. Hiçbir şey bilmiyorlar."

luydu ama gözleri soğuktu. Beni izliyorlardı, tepkimi

ıkmıştım. Hikayelerindeki

iğim bir güçle, Derya

edim, sesim alçak

baktım - Alperen,

sim hepsini donduran bir kesinlikle

rı şaşkınlıkla açık bir şekilde bı