Söylenmemiş Aşkın Bedeli

“Altı yıl önce, onu kurtarmak için hayatımda sevdiğim tek adamı mahvettim. Bugün, geriye kalan tek şeyimi elimden almak için hayatıma geri döndü. Lösemiydim, ölüyordum. Yaşayacak sadece birkaç ayım kalmıştı. Tek dileğim, bu zamanı kızım Cansu ile geçirmekti. Ama ölen kocamın kız kardeşi, bende olmayan bir servet talep ederek velayet davası açmıştı. Sonra karşı tarafın avukatı içeri girdi. Bu, Baran Ateş'ti. Müvekkili yüzüme bir tokat atarken, o buz gibi bir kayıtsızlıkla öylece durdu. Kızımı elimden almakla tehdit etti, bana kötü bir anne olduğumu söyledi. "İmzala," dedi, sesi buz kesiyordu. "Yoksa mahkemede görüşürüz ve elindeki her şeyi alırım. Kızıdan başlayarak." Cansu'nun kendi kızı olduğunu bilmiyordu. Ölmek üzere olduğumu bilmiyordu. Sadece benden nefret ettiğini biliyordu ve şimdi, ailesi benim ailemi yok eden o kadınla yeni bir aile kurmuştu. Onu korumak için her şeyimi feda etmiştim, bir geleceği olsun diye onu acımasız yalanlarla kendimden uzaklaştırmıştım. Ama benim fedakarlığım onu bir canavara dönüştürmüştü ve şimdi beni tamamen yok etmek için kullanılan bir silahtı. Kızımızı kurtarmak için, hayatımı kurtaracak tedavi paramdan vazgeçtim ve onu çok uzaklara gönderdim. O, bir üst katta yeni doğan çocuğunu kutlarken, ben bir hastane yatağında tek başıma öldüm. Ama ona bir mektup bıraktım. Onun o mükemmel dünyasını yerle bir edecek bir mektup.”