Paramparça Masalım: Onun Acımasız İhaneti

eri masalıydı. O, bana tapan güçlü bir kraldı, ben ise onun dünyası ol

ığında son dokuz yıl hafızasından silinmişti

canavar gelmişti. Manipülatif çocukluk arkadaşı Selin'in

kırmalarını emretti. Son zalimliği ise sesimi çalmak oldu; ses teller

Her şeyimi elimden almıştı. Ona duyduğum o her şeyi t

ğunu yerle bir edecek kanıtları sızdırdım ve ortadan kayboldum. Evlendiğim adam za

lü

ra'nın G

du ki, sanki kafatasım ikiye ayrılmış ve acemice geri yapıştırılmış gibiydi. Ama bunların hiçbiri önemli değildi. Tek düşünebildiğim lastiklerin gıcırtısı, metali

i. "Uyandınız. Acıbadem Hastanesi'ndesiniz. Ciddi bir beyin s

Kocam," diye fısıldadım, boğazım kurumuştu. "Aras Gürs

ı. "Yaşıyor," dedi nazikçe. "Yoğun bakımda. Darbenin ç

Gürsoy'u bir teknoloji devi, sıfırdan bir imparatorluk kuran acımasız bir CEO olarak tanıyordu. Dergi kapaklarındaki karizmatik dehayı görüyorlardı. Ama ben pazar sabahla

kanç sosyete çevrelerinde fısıldanan bir peri masalıyd

n bir sürenin ardından onu görmeme izin verdiler. Her adımda kaburgalarım çığlık atıyordu ama acıyı hissetmiyordum b

bandaj sarılmıştı, yakışıklı yüzü solgun ve bitkindi. Ama göz

şları görüşümü bulandırıyordu.

uzandı. Ama dokunuşum asitmiş

di soğuk, korkunç bir kafa karışıklığıyla doluydu. Bana bakıyordu,

diye sordu, sesi

rptı. Geriye doğru sendeledim, elim ağzım

"Karım mı? Bu komikmiş. Bir karım olduğunu hatırlamıyorum." Hafifçe öne eğildi, gözleri buz gibi yarı

yere suçladığı bir aile trajedisinden, dokuz yıl önce çözüp geride bıraktığımız bir yanlış an

fonumu çıkardım, ellerim o kadar titriyordu ki kilidini zor açtım. Düğün günümüzden bir fotoğrafa ka

akışları tekrar bana döndü. "Ne tür bir oyun

yüzümden süzülüyordu. "Yaralısın. Kafan ka

fol git dedim." Komodinin üzerindeki kendi telefo

Can, karanlık, nemli görünen bir odada bir sandalyeye b

ediyor. Birkaç telefon görüşmesiyle alacaklıları onu bana teslim etmekten çok mutlu oldular. Şimdi, son kez söyl

amın yüzünü takan yabancıya baktım. Bu sad

fısıldadım, dehş

cüret ediyordu. Panik boğazıma yapıştı. Kardeşimi kurtarmak için duyduğ

ibiydi. Kolumu arkama kıvırıp beni hastane odasının soğuk d

efesini tenimde hissedebiliyordum. Bedenimi tekrar duvara çarparak sözünün altını çizdi. Ve tekrar. Ritmi

ldım, fiziksel acı kalbimin param

gülümsemesi olan bir kadın içeri girdi. Selin Atasoy. Aras'ın çocukluk arkadaşı

rı duvara yapıştırılmış bana düştü ve sahte bir endişeyle maskelemeden önce yüzü

Aşağıya bir an bile bakmadı. Doğruca Selin'e yürüdü, ellerini tutarken tüm

ıllık bir hayatı unutmuştu. Ama onu hatırlıyordu. Kırık zihninde, bu

işelenme Aras'cığım. Ben hallederim." Eğildi, sesi sadece benim duya

Selin'i, gözlerinde en son... dün kazadan önce bana o şekilde baktığın

tta şimdi bir yabancı gibi davrandığı en sevdiği köpeğini bile getirdim. Her denemem daha soğuk bir reddedişle karşılandı, Aras'ın zalimliği Selin'in keyifli etkisi

landı. Sadece tehdit etmedi; harekete geçti. Ona "dersini vermek" için serseriler gönde

kırık dökük ve kanlar içinde

nefesi sığdı. "Dedi ki...

iderken amb

uhaf, korkutucu bir sakinlik çöktü. Aras Gürsoy'a duyduğum o her şeyi tüketen aşkım,

almıştı. Aşkımı,

ş bir muhbir tarafından bana verilen bir numarayı aradım. "Bir zamanlar Aras Gürsoy'u yok ede

laşma

Can," diye fısıldadım. "O canavarı hayatımıza soktuğum için çok özür dilerim. A

ğının kanıtlarını sızdıracaktım. Ve sonra, ortadan kaybolacaktım. Beni as

dam zaten ölmüştü. Onun yüzünü takan adam, bana yaptığı gibi, değe

bir hayaletin kaybedece