The Snober Mysterious Mage

The Snober Mysterious Mage

InkStrike

5.0
Comment(s)
73
View
20
Chapters

Sya si Bryce Zhion, ang misteryosong mage na nag-aaral sa Alzano Imperial Magic Academy. Mayroon sya isang kakayahan na ang akala ng lahat ay matagal nang nawala, isang kakayahan na syang magpapabalik ng liwanag sa kadiliman.

The Snober Mysterious Mage Chapter 1 Welcome to Magical World

Welcome to Magical World

BRYCE's PoV.

Sa mundong ito na nababalot nang mahika ay payapa ang lahat hanggang sa naging sakim ang mga vampires at werewolf sa kapang-yarihan, sila ang mga nilalang na kinasusuklaman ko, mga nilalang na walang awang pumapatay nang mga inosente.

Hinding Hindi ko makakalimutan ang ginawa nila sakin at sa pamilya ko.

Ako si Bryce Zhion, 16 years old, tama lang ang height ko sa edad ko. Maputi, may color emerald na mata, medyo matangos ang ilon, may kulay brown na buhok at tamang laki nang katawan.. At isa akong Card magic user mage na third-rate mage sa ALZANO IMPERIAL MAGIC ACADEMY.

Sa A.I.M. ACCADEMY nag aaral ang ibat ibang uri nang mga mage.

May water type mage, fire type, earth type at wind type... Yan ang mga ordinaryong mage type.

Mayron din namang Dark magic mage, Lightning type mage, at Eye users mage.. Yan ang mga uri nang mga bibihirang kakayahan pero napakalakas na kapang-yarihan.

Fourth-rate mage ang rate nang mage na pinaka-mababa at first-rate mage ang pinakamataas.

Noong unang panahon ay may mga tinatawag na Card magic users mage kung saan kaya nilang gamitin ang kahit na anong uri nang kapang-yarihan gamit ang kanilang Magic cards... Pero dipende parin iyon sa hawak nilang card.

Ang Phantom Card at Demon card.

Yan ang dalawang pinaka-malakas na card.

At ang iba naman ay ang 1leaf card, 2leaves card, 3leaves card at 4leaves card.

Ngunit ang kaalaman nang lahat ay naubos na ang mga Card magic users mage. Hindi nila alam na may isa pang nabuhay... At ako yun.

Pero Hindi ko alam kung anong card ang hawak ko.. Wala kasing kamuka ito sa mga larawan ng nabanggit na magic cards. Pero sigurado akong isa akong Card Magic User Mage.

Syempre Hindi ko pinaalam sa kanila yun. I want to keep low profile at gusto Kong itago ang totoo Kong kapang-yarihan.

Habang nag-lalakad lakad sa labas nang school ay hinarang ako nang tatlong cute na bata.

"Kuya..kuya.. Mag magic-trics po kayu.. Please!!" Masayang pag-mamakaawa sakin nang mga bata

Pero Hindi ko sila pinansin.

Nawalan kase ako nang tiwala kahit na kanino Simula nung napakapait na araw nayun.

"Sige na po kuya..." Pag-mamakaawa ulit nila pero nilag-pasan ko lang sila at Hindi na pinansin pa

Kita ko ang pag-kadismaya sa muka nila... Nalungkot sila dahil Hindi ko sila pinag-bigyan at dinedma ko nalang.

"Hey you.. Pag-bigyan mo na ang mga cute na bata nato" boses nang isang lalaki sa likod ko

Napahinto naman ako pero Hindi ko na nilingon pa at nag-patuloy nalang sa pag-lalakad.

"Don't ignore me!" Sigaw nya pero Hindi ko parin pinansin

Nag-lakad nalang ako paalis pero biglang may humawak sa braso ko at iniharap ako sa kanya.

"Let go!" Inis na bulyaw ko sa lalaking nasa harap ko ngayun at nakahawak sa braso ko

"Hindi kita bibitawan hanggat Hindi mo pinag-bibigyan ang mga bata nayun" sambit nya at itinuro ang mga naka-sibangot na batang nangulit sakin kanina

"Wala akong pake... Edi ikaw na lang ang gumawa!" Walang emosyon Kong sabi sa kanya at hinatak ang braso ko para matanggang ang pag-kakahawak nya pero sobrang higpit nang hawak nya kaya Hindi ko matanggal

"Pero ikaw ang gusto nilang gumawa!" Sabi nya sakin at hinila ako papunta sa mga bata

"Let go or else...." Hindi ko na natapos ang sasabihin ko nang bigla syang nag-salita

"Or else what?" Tanong nya na may halong pang-iinis at pang-hahamon

Tinignan ko sya nang masama.

Nakita Kong nakangisi lang syang nakatingin sakin.

Okay.. Aaminin Kong gwapo sya, maputi, matipuno ang katawan, medyu matangkad, may tamang pula nang labi, may ocean blue na kulay ng mata at medyu matangos ang ilong.. May kulay grey na buhok, medyu gulo gulo pa nga ang buhok nya pero yun ang mas nag-pa attack sa kanya....

"Eto na.. Papakitaan na nya kayu nang magic" nakangiting baling nya sa mga bata

Halata naman ang saya sa muka nang mga ito.

"Yehey" masayang sambit nila

"Fine..fine, bitawan Mona ako" wala na akong nagawa kundi ang pumayag nalang para mag-tigil na ang mokong nato

Binitawan naman na nya ako.

Nag-simula ko nang ipakita ang magic ko, pero Hindi ko nilabas ang magic card.

Nag-simula na ako.

Nag-labas ako nang isang panyo na nasa aking bulsa.

Winagayway ko iyon nang winagayway hangang sa naging magandang bulaklak ang panyo.

Kitang kita ko ang saya at pag-kamangha sa muka nila.

"Isa pa.." Masayang sabi nila at nag-tatalom pa sa tuwa

Wala naman na akong magagawa pa at nag-simula na ulit ako.

Nag-palabas ako nang apoy gamit ang kamay ko.

Kita ko ang pag-kamangha sa muka ng mga bata habang pinapanood ako.

Syempre isang pangkaraniwang magic lang ang ginagawa ko.

Hinipan ko ang apoy na nasa kamay ko at pag-kahipan ko ay naging kulang pulang ibon iyon at lumipad pa alis.

"Woaww!!!" Manghang mangha sila sa ginawa ko.. Pinag-masdan lang nila ang ibon na lumipad paalis

Pati ang mokong na nangulit sakin ay nasa ibon ang atensyon kaya Hindi kona pinalagpas pa ang pag-kakataon at nag-tangka na akong umalis sa lugar nayon.

Pero....

"Where are you going?" Mahinang boses nang lalaking nasa gilid ko

Pero Hindi ko na pinansin at nag-lakad na ako paalis.

"Hey.. Ako nga pala si Bright Anderson, ikaw anong pangalan mo?" Biglang tanong nya

Pero Hindi ko na pinansin pa at nag-patuloy sa pag-lalakad paalis.

"Hey.. I'm asking your name!" Sigaw nya

Pero ginamit ko ang magic Kong mag-laho or mag-teleport dahil baka habulin at pigilan nanaman ako ng Bright nayun.

Napunta ako sa inuupahan Kong bahay at nahiga na sa kama.

Wala kang dapat pag katiwalabalin..hindi ko sya kilala, Hindi ko sya maaaring pag-katiwalaan... Pag-kukunsinti ko sa sarili ko

Nag-pasya na muna akong matulog sandali dahil mamaya pa naman ang klase ko sa A.I.M ACADEMY.

.

.

.

Nagising ako sa pag-kakahimbing ko nang tulog.

Agad Kong tinignan ang oras sa wall clock ko at nanlaki ang mata ko nang makita 11:27AM na.

11:00AM kase ang start nang klase naming dahil Friday ngayun.

Every Friday kase ay half day lang ang pasok at 11:00AM yun nag-sstart.

"Sh*tt. Late nako!!"

Agad na akong tumayo at agad na gumayak para pumasok.

Okay mag-teteleport nalang ako papunta sa school.

Pero kailangan walang makakita sakin.

----

Nag-teleport nalang ako sa restroom nang school para walang kahit sino ang makakita sakin.

Agad akong dumeretso sa third-rate mage classroom.

Pag-karating ko ay agad bumungad sikin ang teacher namin na nag-tuturo.

Kumatok ako sa pinto para makuha ang atensyon nya.

" sorry Sir. Froid, I'm late" pag-hingi ko nang paumanhin at iniyoko nang bahagya ang aking ulo.

"Take you seat but come to my office after class." Emotionless na sabi nya

May policy kase dito na kailangan papuntahin ng teacher ang eatudyanteng na-late sa kanyang office dahil may punishment.

At tinungo ko na ang aking upuan at tahimik na naupo.

Habang nakaupo ako ay ramdam ko ang mga matang nakatingin sakin at rinig ko ang mga bulunga ng iba Kong kaklase.

[ "Himala ata.. Ngayun lang sya na-late" ]

[ "oo nga... Pero his still cute" ]

[ " his mine.. Wag nyu ngang pinag-nanasaan ang future husband ko" ]

[ "as if namang magugustuhan kanya..." ]

[ " oo nga.. Eh napaka-tahimik nya nga at walang kinakausap kahit sino bukod sa teachers" ]

[ " hyss... Dina-down nyu naman agad ako" ]

Rinig Kong mga bulungan nila pero hindi ko na pinansin dahil sanay na ako.

Nag-focus nalang ako sa itinuturo ni sir. Froid.

.

.

.

"Wag nyung kakalimutan ang tamang pag-cast at pag-pronounce ng spell... Okay class dismissed." Huling sabi ni sir at tumayo na kami at yumuko at nag-paalam

Bago pa man sya makalabas ay may sinabi pa sya.

"Zhoin.. Come to my office" baling nya sakin at agad na man akong tumayo at sinundan sya sa kanyang office

----

Nakaupo na ako ngayun at kaharap si sir.

"Give me a valid reason kung bakit ka na-late" walang emosyong sabi nya

"I wokeup late" tipid na sagot ko naman

"That's your reason?" Medyo may pag-kagulat na tanong nya

"Yes!" Emotionless na sagot ko

"Hindi ko inaakalang hindi ka man lang mag-iisip nang palusot.. Your so honest Zhion" Ewan ko pero parang napangiti sya nang sabihin nya yon

Hindi na ako nag-salita pa at hinihintay ko ang susunod na sasabihin nya.

"Okay.. Your punishment, help others to be honest!" Seryosong sabi nya

"W-what?" May pag-kagulad na sabi ko

Anong klaseng punishment yun?..

"Just kidding..." Napangisi naman sya

Hindi ko na pinansin at hinintay ang totoong punishment na ibibigay nya.

"Mag search ka about sa Card magic users mage at ikaw ang mag-didiscuss sa mga classmate mo next week." Seryosong sabi nya

Well.. Pabor naman sakin yun dahil isa akong Card Magic User Mage at may alam na ako tungkol dun at marami pa akong gustong malaman.

"Okay!" Tipid Kong sagot

"Okay.. Thats all" sabi nya at tumayo na ako at nag-paalam at umalis

Naglalakad na ako pauwe.

Nasa fifth floor kase ang office ni sir kaya ang haba pa nang lalakaran ko pababa.

Tahimik akong nag-lalakad at at kinuha ko ang libro na tungkol sa Card Magic User mage at binasa ito habang nag-lalakad.

Nasa hagdan na ako pababa sa 2nd floor nang biglang may nag-mamadaling lalaki na nakabunggo sakin dahilan para bumagsak ako at mapasalampak sa sahig at nabitawan ko pa ang hawak ko libro.

"I'm sorry.." Paghingi nya nang tawad at pinulot ang libro at iniabot sakin

Walang emosyon naman akong tumayo at kinuha and iniaabot nyang libro pero hindi ko tinignan and muka nya.

Aktong kukunin ko na ang libro nang bigla syang nag-salita.

"W-wait.. Its you" may pag-kagulat na sabi nya at medyu may saya sa muka nya

Kinuha ko na nang libro at hindi ko na sya pinansin.

"Hey.. Don't ignore me!" Sabi nya at hinawakan ang braso ko

Yes.. Sya yung lalaki nayun, si Bright Anderson... Pag-minamalas ka nga naman.

"Bitawan moko" walang emotion Kong sabi at hinahatak ang braso ko para matanggal sa pag-kakahawak nya pero as expected ang higpit nang hawak nya

"Hindi kita bibitawan hanggat hindi mo sinasabi sakin nang pangalan mo" nakangising sabi nya

Hayy.. Eto na naman tayu.. Bat ba kase napaka-kulit nang tao nato.....

"Okay fine.bitawan mo na ako..

At binitawan naman nya ako

" so.. What's your name?" Tanong nya ulit

"Ako si Bry---" hindi ko na natuloy ang sasabihin ko dahil may babaeng hinawakan and braso ko at hinila ako pababa nang hagdan

"Hey... Bitawan moko" bulyaw ko sakanya habang hawak ang kabila kong braso at hinihila ako

"Sino sya? Girlfriend mo?" May pag-kadismayang sabi ni bright nang hindi pa kami nakakalayo

Hindi ko na sya pinansin.

"What do you think your doing?" Sigaw ko sa inis dito sa babaeng walang modong humihila sakin

Pero snobera.. Hindi man lang ako nilingon at hindi ako pinansin.

"Pag-hindi mo ak---" naputol na sasabihin ko nang maramdaman ko nalang na wala namang nakahawak sakin at pag-lingon ko ay bigla nalang syang na wala

What was that?.. Sino ba sya? W-wait... I don't care.. Tssk.. Salamat nalang sa kanya at nakawala ako sa bright nayun.

At nag-lakad na ako pauwe....

Teka bakit paba ako nag papakahirap maglakad kung kaya ko namang mag-teleport..jeezzz...

At pumunta ako sa restroom kung saan walang makakakita sakin at nag-teleport papunta sa inuupahan Kong bahay.

Pag-karating ko ay binagsak ko na ang katawan ko sa kama ko para mag-pahinga...

Bigla naman akong nakaramdam nang gutom at naalala Kong Hindi pa nga pala ako kumakain kaya tinignan ko kung may pag-kain pang nakatabi sa ref ko pero wala... As in wala talaga.. Simot na simut.

Kaya nag-pasya nalang akong kumain sa paborito Kong karendira. ( Tessy's karendirya)...

Continue Reading

You'll also like

The Scars She Hid From The World

The Scars She Hid From The World

REGINA MCBRIDE
4.6

The heavy iron gates of the Wilderness Correction Camp groaned as they released me after three years of state-sponsored hell. I stood on the dirt road, clutching a plastic bag that held my entire life, waiting for the family that claimed they sent me there for "rehab." My brother, Brady, picked me up in a luxury SUV only to throw me out onto a deserted highway in the middle of a brewing storm. He told me I was a "public relations nightmare" and that the rain might finally wash the "stink" of the camp off me. He drove away, leaving me to limp miles through the mud on a snapped ankle. When I finally dragged myself to our family estate, my mother didn't offer a hug; she gasped in horror because my muddy clothes were ruining her Italian marble. They didn't give me my old room back. Instead, they banished me to a moldy gardener’s shack and hired a "babysitter" to make sure I didn't embarrass them further. My sister, Kaleigh, stood there in white cashmere, pretending to cry while clinging to her fiancé, Ambrose—the man who had once been mine. They all treated me like a volatile junkie, refusing to acknowledge that Kaleigh was the one who planted the drugs in my bag three years ago. They wanted to believe I was broken so they wouldn't have to feel guilty about the "wellness retreat" that was actually a torture chamber. I sat in the dark of that shed, feeling the cooling gel on the cigarette burns that covered my arms, and realized they had made a fatal mistake. They thought they had erased me, but I had returned with a roadmap of scars and a hidden satellite phone. At dinner, I didn't beg for their love. I simply rolled up my sleeves and showed them the price of their silence. As the wine spilled and the lies crumbled, I sent a single text to the only person I trusted: "I'm in. Let them simmer." The hunt was finally on.

Flash Marriage To My Best Friend's Father

Flash Marriage To My Best Friend's Father

Madel Cerda
4.7

I was once the heiress to the Solomon empire, but after it crumbled, I became the "charity case" ward of the wealthy Hyde family. For years, I lived in their shadows, clinging to the promise that Anson Hyde would always be my protector. That promise shattered when Anson walked into the ballroom with Claudine Chapman on his arm. Claudine was the girl who had spent years making my life a living hell, and now Anson was announcing their engagement to the world. The humiliation was instant. Guests sneered at my cheap dress, and a waiter intentionally sloshed champagne over me, knowing I was a nobody. Anson didn't even look my way; he was too busy whispering possessively to his new fiancée. I was a ghost in my own home, watching my protector celebrate with my tormentor. The betrayal burned. I realized I wasn't a ward; I was a pawn Anson had kept on a shelf until he found a better trade. I had no money, no allies, and a legal trust fund that Anson controlled with a flick of his wrist. Fleeing to the library, I stumbled into Dallas Koch—a titan of industry and my best friend’s father. He was a wall of cold, absolute power that even the Hydes feared. "Marry me," I blurted out, desperate to find a shield Anson couldn't climb. Dallas didn't laugh. He pulled out a marriage agreement and a heavy fountain pen. "Sign," he commanded, his voice a low rumble. "But if you walk out that door with me, you never go back." I signed my name, trading my life for the only man dangerous enough to keep me safe.

Abandoned Ex-Wife: Now Untouchable

Abandoned Ex-Wife: Now Untouchable

Tao Yaoyao
5.0

My five-year-old daughter was dying in the ICU, her heartbeat replaced by the continuous, electronic scream of a flatline. I gripped her cold hand, my throat sealed shut by a terror so absolute I couldn't even cry out. I dialed my husband Grayson's private number, the one reserved only for me and his assistants. He declined the call instantly. A second later, a text buzzed against my palm: "In a meeting. Do not disturb. Stop calling." Five miles away, Grayson was at a luxury gala, adjusting his silk tie and laughing with Belle Escobar. He told her I was just being "dramatic" and using our daughter's "fever" as an excuse to avoid the event. He had no idea Effie's heart had already stopped. When I finally reached our penthouse, soaked from the rain and carrying Effie's small socks in a plastic bag, Grayson didn't even look at me. He snapped at me for ruining the hardwood floors and asked if I'd left Effie with the nanny just to "feel sorry for myself." Three days later, while I buried our daughter in a small, lonely ceremony, Grayson was at the Hamptons. Belle posted a photo of him golfing with the caption: "A mental health day with the boys." He didn't even attend the funeral, but he returned home demanding I clear out Effie's room to make a study for Belle's son. The injustice burned through me until there was nothing left. I swallowed a handful of sleeping pills, desperate to join my daughter. But instead of the darkness, I woke up to blinding lights and the scent of Grayson's expensive cologne. I was standing in a ballroom, wearing a blue silk dress I had already burned. Above me, a banner read: "Happy 5th Birthday Kaiden & Effie." I was back, exactly one year before the tragedy. This time, I wasn't going to be the grieving wife. I was going to be their worst nightmare.

HIS DOE, HIS DAMNATION(An Erotic Billionaire Romance)

HIS DOE, HIS DAMNATION(An Erotic Billionaire Romance)

Viviene
4.9

Trigger/Content Warning: This story contains mature themes and explicit content intended for adult audiences(18+). Reader discretion is advised. It includes elements such as BDSM dynamics, explicit sexual content, toxic family relationships, occasional violence and strong language. This is not a fluffy romance. It is intense, raw and messy, and explores the darker side of desire. ***** "Take off your dress, Meadow." "Why?" "Because your ex is watching," he said, leaning back into his seat. "And I want him to see what he lost." ••••*••••*••••* Meadow Russell was supposed to get married to the love of her life in Vegas. Instead, she walked in on her twin sister riding her fiance. One drink at the bar turned to ten. One drunken mistake turned into reality. And one stranger's offer turned into a contract that she signed with shaking hands and a diamond ring. Alaric Ashford is the devil in a tailored Tom Ford suit. Billionaire CEO, brutal, possessive. A man born into an empire of blood and steel. He also suffers from a neurological condition-he can't feel. Not objects, not pain, not even human touch. Until Meadow touches him, and he feels everything. And now he owns her. On paper and in his bed. She wants him to ruin her. Take what no one else could have. He wants control, obedience... revenge. But what starts as a transaction slowly turns into something Meadow never saw coming. Obsession, secrets that were never meant to surface, and a pain from the past that threatens to break everything. Alaric doesn't share what's his. Not his company. Not his wife. And definitely not his vengeance.

He Thought I Was A Doormat, Until I Ruined Him

He Thought I Was A Doormat, Until I Ruined Him

SHANA GRAY
4.5

The sterile white of the operating room blurred, then sharpened, as Skye Sterling felt the cold clawing its way up her body. The heart monitor flatlined, a steady, high-pitched whine announcing her end. Her uterus had been removed, a desperate attempt to stop the bleeding, but the blood wouldn't clot. It just kept flowing, warm and sticky, pooling beneath her. Through heavy eyes, she saw a trembling nurse holding a phone on speaker. "Mr. Kensington," the nurse's voice cracked, "your wife... she's critical." A pause, then a sweet, poisonous giggle. Seraphina Miller. "Liam is in the shower," Seraphina's voice purred. "Stop calling, Skye. It's pathetic. Faking a medical emergency on our anniversary? Even for you, that's low." Then, Liam's bored voice: "If she dies, call the funeral home. I have a meeting in the morning." Click. The line went dead. A second later, so did Skye. The darkness that followed was absolute, suffocating, a black ocean crushing her lungs. She screamed into the void, a silent, agonizing wail of regret for loving a man who saw her as a nuisance, for dying without ever truly living. Until she died, she didn't understand. Why was her life so tragically wasted? Why did her husband, the man she loved, abandon her so cruelly? The injustice of it all burned hotter than the fever in her body. Then, the air rushed back in. Skye gasped, her body convulsing violently on the mattress. Her eyes flew open, wide and terrified, staring blindly into the darkness. Her trembling hand reached for her phone. May 12th. Five years ago. She was back.

Chapters
Read Now
Download Book