Stolen Hearts

Muling pag-iibigan kasama ang ama ng triplets

Dalawang taon pagkatapos ng kanyang kasal, si Ximena ay nawalan ng malay sa isang pool ng kanyang sariling dugo sa isang mahirap na panganganak. Nakalimutan niyang ikakasal nga pala sa iba ang dating asawa noong araw na iyon. "Maghiwalay na tayo, ngunit ang sanggol ay nananatili sa akin." Ang kanyang mga salita bago natapos ang kanilang diborsyo ay hindi pa rin nawawala sa kanyang isip. Wala siya roon para sa kanya, ngunit gusto niya ng buong kustodiya ng kanilang anak. Mas gugustuhin pa ni Ximena na mamatay kaysa makitang tawagin ng kanyang anak ang ibang ina. Dahil dito, isinuko niya ang multo sa operating table na may dalawang sanggol na naiwan sa kanyang tiyan. Ngunit hindi iyon ang wakas para sa kanya... Pagkalipas ng mga taon, naging dahilan ng muling pagkikita ng tadhana. Si Ramon ay isang nagbagong tao sa pagkakataong ito. Gusto niyang itago siya sa sarili niya kahit na siya ay ina na ng dalawang anak. Nang malaman niya ang tungkol sa kasal niya, sumugod siya sa venue at gumawa ng eksena. "Ramon,Namatay ako minsan, kaya wala akong pakialam na mamatay ulit. Pero sa pagkakataong ito, gusto kong sabay tayong mamatay," siya sumigaw, nanlilisik ang tingin sa kanya na may nasasaktan sa kanyang mga mata.//Naisip ni Ximena na hindi siya nito mahal at masaya na sa wakas ay wala na ito sa buhay niya. Ngunit ang hindi niya alam ay nadurog ang puso niya sa hindi inaasahang pagkamatay niya. Matagal siyang umiyak mag-isa dahil sa sakit at hapdi. Palagi niyang hinihiling na mabawi niya ang mga kamay ng oras o makita muli ang magandang mukha nito. Sobra para kay Ximena ang drama na dumating mamaya. Ang kanyang buhay ay napuno ng mga twists at turns. Hindi nagtagal, napupunta siya sa pagitan ng pakikipagbalikan sa kanyang dating asawa o pag-move on sa kanyang buhay. Ano ang pipiliin niya?

Pagtutuos ng Heiress

Sa ikatlong taon ng aming relasyon, lihim na pinakasalan ni Kristian Dobson ang mayamang tagapagmana na si Laura Clarke. Sinabi niya sa akin, "Evelyn, ako'y isang anak sa labas. Tanging sa pagpapakasal sa kanya ko lamang makakamit ang pagsang-ayon ng aking ama at makuha ang aking lugar sa pamilya." Natawa ako sa aking isip. Nagdadahilan lamang siya para sa kanyang ambisyon. Pinili kong tapusin ito ng maayos, ngunit ikinulong ako ni Kristian tulad ng isang ibong nakakulong, nakatago sa mundo. "Namumuhay ka ng marangya nang walang kahirap-hirap. Ano pa ba ang hinahanap mo?" tanong niya. Kalaunan, upang mapasaya si Laura, pinilit niya akong tumalon mula sa balkonahe ng ikalabimpitong palapag. Akala nila'y wala akong magagawa, hindi nila alam na ako ang nag-iisang tagapagmana ng pinakamalaking yaman sa lungsod.