CEO BILLIONAIRE BROKEN PROMISE

PROLOGUE

“A-Anong gagawin mo? N-No, don't do that! I’m begging, please!” I pleaded with full of fear.

My head is now in turmoil, seeing the man in front of me, trying to k-kill himself.

Dapat wala akong pakialam sapagkat hindi ko naman siya kilala, ngunit parang sinasaksak ang aking pusong nakatingin sa kaniyang mabibigat na paghinga habang nakatalikod sa akin.

“B-babalik ako, babalikan kita.” His manly and deep voice echoed all over the cliff.

He didn't even faced me. He sighed once again and looked up to the sky with a turquoise blue shade.

“B-Bakit kailangan mo pang gawin 'yan?” I mumbled, hoping for him to hear it amidst our distance.

Hindi ko mawari kung bakit panay ang aking pagluha sa senaryong aking nasasaksihan ngayon.

Nasasaktan ako sa hindi malamang dahilan.

I was about to run towards him when something strange enclosed my left foot, trying to stop me.

Nabaling ang atensyon ko roon at tinunghay. Isang malaking berdeng baging ang pumulupot sa aking bandang binti, dahilan upang mawalan ako ng balanse at naisalampak ang katawan sa lupa. Hindi alintana ang sakit ng aking puwetan, binalingan kong muli ng tingin ang lalaki sa aking harapan.

I eagerly wants to stand up, grab him and never let him go.

Limang metro ang layo namin sa isa't isa.

Hindi ko batid kung bakit, pero gusto ko siyang yakapin at angkinin. Ayo'ko siyang mawala sa ‘king paningin.

Those vines on my foot’s desisting me to go near him. Frustrations were evident in my whole system, and my eyes are full of terror upon watching him in that state.

“N-No no! P-Please stop, I love you!” bulalas ko nang makita siyang nasa pangpang.

Hindi ko alam kung bakit nasambit ko ang mga salitang iyon. Ang tanging alam ko lang ay ayo’ko siyang mawala. Hindi kakayanin ng buo kong sistema.

No.

I felt like I’m going to nuts if that would happen.

“Sana nga ay naririnig mo ang iyong sinasabi. Naalala mo ba ako?” nakangiti niyang tanong. Mapait akong umiling at yumuko ng bahagya.

Batid kong hindi ko pa siya nakaengkwentro sa buong pananahan ko sa mundong ito ngunit sa kaloob-looban ng puso ko, alam kong kilala ko siya, hindi ko lang batid kung paano at kailan.

“May babalikan pa ba ako?” he asked once again while shedding his own tears.

I'm outnumbered with his question. I don't know what to react.

Imbes na sagutin, lumuhod na lamang ako at humingi ng pakiusap.

“Huwag mong gawin iyan sa sarili mo, maawa ka…” Ngunit imbes na pakinggan, tinuon niya lamang ang tingin sa aking palapulsuhan at umiling na parang dismayado sa nakita.

“Hindi mo na talaga ako naaalala. Mauna na ako. Sana sa susunod na yugto ng ating buhay, ikaw pa rin ang masisilayan—"

“P-Pakiusap, huwag kang gumalaw! Lalapitan kita.” At tumayo mula sa pagkakaluhod.

Ngunit imbes na makinig, humakbang siyang muli ng paatras sanhi para halos kapusin ako ng hininga.

One step and he'll fall. One step and he'll be out from my sight and I will never let that happen.

“Paalam, Amore Mio. Hanggang sa muli.” Maingat siyang tumingin sa gawi ko at doon bumuhos lahat ng sakit na kanina ko pa pinipigilan.

Bahagya na akong nakatayo ngayon at akmang tatakbo sa kaniyang kinasasadlakan nang bigla siyang humakbang patalikod.

Parang dalawang segundo akong nawalan ng hininga nang makita siyang nakangiti at dinadagsa ng maiinit na likidong batid ko ay luha ang kaniyang mga mata.

Gusto kong tumakbo ngunit hindi ko magawa!

He motioned his hand like he's about to hold me even I’m way far from him. Just like a swift motion, he followed the flow of the wind. Tuluyan na siyang tinangay ng hangin patungo sa tila umaapoy sa galit na karagatan nang hindi man lang napawi ang tamis ng kaniyang ngiti.

"Nooooooooo!"

I held my chest, trying to calm myself from a rapid release of air.

I gasped for air due to an abnormal beating like I have been to a marathon. I didn't even noticed that I've been soaked here at my bathtub naked.

I just realized what i'm doing here. Nakatulog na pala ako. D-mn.

I tried to reminisce that dream of mine but my memory opposed it. Can't even remember the setting or even the exact happenings.

I just shrugged and stared at the clock at the right side of my bathroom.

Really? I've been soaked here for almost two hours?

I stood up and wrapped the clean towel beside my rack. I didn't even bother to take a quick shower.

Nagbihis lamang ako ng silk midnight dress at ni-blow-dry ang buhok bago humiga sa kama.

Why am I so tired?

Wala naman akong ibang ginawa.