The Wife Tears

[Keight]

Naging abala ako sa pag-aasikaso sa kambal para sa pag-pasok sa school, natagalan pa nga kami dahil sa sobrang kapilyuhan ni Klyde. Pagkatapos nilang mag-ayos at mag-agahan ay inihatid ko na sila, mabuti at malapit lang ang Elementary School dito sa tinitirhan namin at hindi namin kailangan bumyahe ng malayo.

"Behave, huwag makikipag-away at wag tatanggap ng pagkain sa hindi kilalang tao. Huwag sasama sa taong hindi kilala, basta mag-ingat. Bantayan niyong isat-isa-"

"At huwag uuwi ng madumi." magka-sabay nilang banggit, natawa ako at inayos ang buhok nilang dalawa.

"Oo dahil kapag umuwi kayo ng madumi yang Uniform niyo, kayo lalabhan ko." biro ko. Tinawana lang nila akong dalawa, sanay narin sila dahil pare-parehas lang naman ang bilin ko kada araw, nakabisado na nga ni Klyde.

Matapos kong masiguro na maayos silang nakapasok sa school bumalik ako sa bahay para maghanda ng kakainin nila mamayang lunch pagkauwi. And naglinis narin ako ng mga naiwang kalat galing kanina sa pag-aasikaso nila. Pagkatapos dumiretso nako sa kwarto at nagsimula ng mag-ayos para makapasok narin.

And, this is when my real story started.

My name is Keight Humilton, College Student. I'm in my last year now so I hope nothing will happen that will trigger my graduation. I really want my life to be peacefull and –Napatalon ako at halos maghabol ako ng hininga dahil sa gulat.

"Oh, You silly girl! Ginulat mo ko." Sigaw ko sakaniya habang hawak ang dibdib ko at mabilis ang paghinga dahil sa gulat.

"Bessy K! I miss you!" matinis ang boses niya at niyakap ako.

This is my High School bestfriend, Rea Enterina. Nang mawala ang mga magulang ko, isa siya sa pinaka-sinandalan ko. She helps me during those times na nagluluksa ako at hindi ko masyado matutukan ng alaga yung kambal. She's there, right beside me.

"Stop looking at me like that! Are you bullying me inside your head?"

"Iniisip ko lang, anong ginawa kong mabuti noong past life ko para gantimpalaan ako ng maganda at mabait ng Bestfriend?" she smiles sweetly at parang kinikilig pang yumakap saakin.

"I know right? You don't deserve me but who cares? I choose you." She confidently said while dodging at me.

Cheerful and cute. No, cute is not enough to describe her Beauty. Enterina is the real role model of our department. Cheerful, Friendly, has a good grades, and a very Kindhearted Woman.

Kung hindi lang siya loka-loka at childish sa harapan ko ay talagang iisipin kong napaka-sungit niya at mahirap maging kaibigan. But I know her very well, her perfect looks and manners is only for public but when we are in our own world, nakakalimutan na niya na tao siya, nagiging bagra, ganon.

Napahinto ako ng may maamoy akong mabango. What was that? Hmm.. Oh, It's Egg Pie!

I want one. Kaagad kong ikinawit ang braso ko sa braso ni Rea. Napalingon siya saakin kaya ngumiti ako sakaniya ng pagkatamis-tamis.

"What? What's that look?" nakangiwing tanong niya. May pambili naman ako pero diba nga mas masarap ang libre.

"Why so Beautiful My lady? Parang kang Anghel na bumagsk sa langit papunta sa lupa." napailag ako ng hampasin niya ko habang tumatawa siya.

"Wag mo kong bolahin. Alam kong maganda ako, Pero yung description mo baliktad." napakamot ako sa pisngi, napansin niya pa yun.

"Pero totoo namang maganda ka ah! Kaya tara na sa Canteen at baka maubos yung gusto kong bilhin." hila ko sakaniya.

"Sabi na duda ako dito eh." Natatawa ko siyang niyakap. I really love her, pero hindi ko sasabihin. Saka na kapag gutom ako ulit.

Kinagatan ko ang fresh na fresh cook na Egg Pie at viola! What a heavenly taste.

"Hmm.. feeling ko nawala lahat ng pagod ko. It's so good.. hmm- Ack! What the?" umubo ako nang panandaliang mabulunan dahil sa batok niya.

"Bessy K, Just eat that Pie okay? Stop making a sound and say It's so good. Ang Spg." nag-loading yung sinabi niya pero nung naintidihan ko na napatingin ako sa mga tao malapit saakin.

Uwaa, nakakahiya. Pero ang sarap naman kasi talaga. Ngumuso ako at sinubo yung last bite ng pie, pumikit ako para pigilan yung bunganga kong mapaungol sa harap. It's really good.

"Fvck!"

"Damn!"

"Shet!"

"Oh ow."

"Hala sila!"

Akin yang huling sigaw. Sinong hindi mapapasigaw, kumakain lang ako ng Pie dito tapos makakarinig ka ng suno-sunod na mura. Medyo blur pa yung paningin ko dahil sa pagakakapikt kanina pero inilibot ko na yung paningi para hanapin yung mga nagmura.

Napatingin ako kay Enterina na napahawak sa braso ko ng mahigpit. Takot ang mga mata niya habang nakatingin sa harapan ko. Sinundan ko yung tingin niya at napansin ang malaking katawan ng lalaki na nakaputing Polo.

"Oh, your shirt is a mess." kumento ko ng makitang natapon ang ilang laman ng pagkain niya sa damit niya.

"Yeah, It's really is a mess." sagot niya. Wow, ang ganda ng boses niya. Nag-angat ako ng tingin sa mukha niya.

Captain America, Ay hindi. I mean, Wow Gwapo! Napansin ko rin yung tatlo pang lalaki sa likuran niya. Oh, may mga itsura din, pero walang-wala sa isang to.

I wonder bakit nakahinto kaming lahat dito sa gitna at bakit ang daming taong nanunuod saamin. Pakiramdam ko tuloy ito yung eksena ni Dawmingzoo at Shanshay. Inabutan siya ng panyo nung kasama niya.

"Let just Go' Duke."

"Shut Up." nanlaki yung mata ko nung marinig yung sinabi niya.

Aba'y bastos na bata. Siya na ng nga tong binibigyan ng pamunas siya pa tong magagalit? Grabe naman yung ugali ng batang yan.

Napabuntong hininga ako, sayang gwapo pa naman, sana.

Pero sabi nga nila, aanhin mo ang magandang mukha kung mabantot naman ugali.

Hinila ko si Enterina paalis , dahil una sa lahat hindi ko alam bakit parang naging eksena sa pelikula yung set up kanina, pangalawa, pakiramdam ko may hindi magandang mangyayari at pangatlo, hindi ko alam kung ako ba bida o extra lang ba ako, kaya exit na tayo.