The Scent of Madness

0

ay Hinugutan, sa

mag-iina. Pasalamat na nga lang siya at bakasyon sa eskwela at hindi na rin niya kailangang magkumahog pa sa paghatid-sundo sa mga anak

ng mga ginamit sa pananahi nang biglang du

ad ni Esmie kay Letty pagkabuk

i naman ni Letty. "Ayan na ba 'yu

una. Dudugasin pa ako samantalang 'yung dati kong nakausap 2k lang." Hininaa

mo kung sakali. Malakas ang bentahan pala n'yan. Nakita ko

aynila. Payamanin mo muna ako." Kinuha ni Esmie ang pitaka at doo'y pumitas

Pagkatapos, tinawag na ni Esmie ang driver at sabay-sabay na nilang tatlo na tinungo ang liku

isinghot-singhot ang isinaboy nitong bango sa hangin. Luntian ang mahahaba nitong tangkay kung saan may nakakakabit na malalapad na luntiang mga dahon. Ang bulaklak naman nito ay mayroon ding lunti

ng sa iba, siguradong tatagain ka." Pagmamayabang ni Letty. At sinenyasan na niya an

lansang ng mga paso, nag

mi gabihin. Mahirap na. Madilim

ay kakilala ka pa na buyer, reto mo na sa 'kin at bigyan kitang porsyento." Masaya

iya bigla

bago mag alas dose. Hindi na siya nakapagluto ng tanghalian dahil nga dumating si Esmie para kuni

Malamang kasama ng ate niya sa kung saan. Para kasing ani

to. Ang taas-taas ng sikat ng araw pero nasa

alawang kanto lang ang layo sa kaniya. Madalas kasi doon na naglala

bakuran. Nakasuot ito ng duster at nababalutan pa ng makapal na bula

long hangganan ng barangay Hinugutan. Sa lugar na ipinagbabawal. "Sabi ko ng

hon ng mga puno sa gubat. Pinagmamasdan iyon ni

to. Ang sinumang nilalang ang magkamaling dumalaw rito, kung hindi man naliligaw o nababaliw, madalas namamamatay sa karumaldumal na paraan. Noong una, ayaw maniwala ni Letty lalo na noong bagong lipat pa lang siya sa barangay nila. Pero noong t

g totoo nga n'yan, hindi lang naman din siya ang nagpupunta doon kung hindi pati na rin ang mangilan-ngilan sa mga kapitbahay niya para mamulot o mamitas ng

oon ang mga bata? Kabilin-bilinan n

yo sa singit!" Gigil na

marating niya ang papasok na bukana ng gubat. Tahimik ang palig

g mga sinasabi nilang espiritu doon maliban na lang kung kailangan niyang mamulot o mamita

'wag kayong pupunta dito. Parini na kayo't wag niyo na akong hintayin na sugurin pa kayo d'yan!" N

agkakandarapa na ang mga ito sa takot papunta sa kanya. Pero baka rin naman wala sa gubat ang mga anak niya. Baka nasa

ng puwersa, may kung anong bulong ang humihi

nang malalim at

-+

t. Pero sa iksi ng panahong iyon, pansin niyang nagtaasan na uli ang

mga makakapal na puno at hanggang sa nagkalat na bulaklak ng green cresc

ing siya nang dalawang beses nang masinghot niya ito kaya tinakpan niya ng kuwelyo ng kanyang damit ang ilong. P

makauwi na. 'Pag di ko natapos kong tinatahi kong order

g, tila dumidilim nang bahagya ang kinaroroonan niya dahil sa ku

ksyon na iyon at doon may narinig pa siyang tunog. Parang may umuu

kayo? Bakit parang

agpalinga-linga siya sa paligid at nakita niya ito ilang metro ang layo sa kanya. Hindi niya siya napansin noong una dahil ang kanang bahagi ng

i Letty a

ng kapatid mo? 'Di

ang kinatatayuan. Hindi na niya alam kung magkakaroon pa siya muli ng

ng likido, mabagal na gumagapang mula sa kamay ni Meena papunta sa batong hawak nito hanggang sa pumatak ito sa lupa. Dasal ni Letty na sana nga pintura lang iyon, p

malaking puno, nakataas ang dalawang braso nito para san

Biglang bulyaw ni Meena sa bunsong kapatid. Nanggagalaiti i

Roy. Bakas ang takot at pagkalito sa boses nito hanggang sa huminga mun

bang sa isang iglap, huminto ang pag-inog ng mundo at ka

l-sampal niya ang pisngi nito, nagbabakasakaling bigla itong didilat at yayakap

dilat. Nakaluhod siya sa harap ng taong pumatay sa kanyang anak na sa kasamaang palad ay anak niya rin. H

n mo siya?" Niyugyog-yugyog ni Letty ang gating-ting na katawan ni M

an

ero parang hindi siya talaga nito

agilid kayo ni Roy! Pareho kayong tabingi!" Iyak ni Meena sabay i

. Dumapo ito sa mga labi ni Meena. Hindi ito pinunasan

ng paningin ni Letty, na

ito ng sarili