Çirkin Karının Maskesi Altında İntikamı Zekasının Eseriydi Nazlı Marsh ve Mert Evren

"Nazlı, sana ne söylediğimi hatırla. Yirmi yaşına kadar, asla güzelliğini veya yeteneklerini gösterme."

Nazlı Marsh, annesinin bu son sözlerini tam on beş yıl boyunca harfiyen uygulamıştı. Kendisini çirkin göstermiş, hiçbir şey bilmiyormuş gibi davranmış ve kalabalığın arasında kaybolmayı seçmişti.

Ama bugün yirminci doğum günüydü. Artık eski Nazlı'yı geride bırakıp gerçek kimliğini ortaya çıkarma zamanı gelmişti.

Küveti ılık suyla doldurdu, içine biraz banyo tuzu ekledi ve makyaj temizleyicisini kenara bıraktı. Çirkin makyajından arınıp uzun bir banyonun tadını çıkaracaktı. Tam soyunmaya başlamıştı ki sert bir kapı gürültüsü huzurunu bozdu.

Sinirle bir sabahlık geçirip kapıyı açtı.

Karşısında her zamanki gibi kibirli burnunu havaya dikmiş hizmetçi Ayşe Ahmed duruyordu. "Nazlı, burada gizlice ne karıştırıyorsun? Bugün Elif Hanım'ın düğün günü. Ortalıkta görünmezsen insanlar fısıldaşmaya başlar ve Kaya ailesinin itibarına gölge düşürürsün. Hemen salona git!"

Nazlı küçümseyici bir gülümseme takındı. Bu kadının ona karşı kibar olduğu tek bir gün bile olmamıştı. "Gizlice" bir şeyler karıştırmak mı? Gerçekte, annesi öldüğünden beri on beş yıldır arka odalara itilmişti. Annesinin ölümünden sonra, üvey annesi Dilara Kaya ve babasının gayrimeşru kızı Elif Kaya, hiç vakit kaybetmeden eve yerleşmiş ve her şeyi ele geçirmişti.

En kötü kısmı düşünmek bile istemiyordu. Ama gerçekler ortadaydı. En acısı da babası Burak Kaya'nın ona hak ettiği değeri asla vermemiş olmasıydı.

"Gidip üstümü değiştireceğim," dedi Nazlı sakince.

Ayşe küçümseyerek güldü. "Ne fark eder ki? O çirkin suratınla en güzel elbiseler bile seni kurtaramaz. Hadi, çabuk ol! Evren ailesi çoktan geldi. Belediye görevlileri de burada, Evren Bey ile Kaya Hanım'ın nikahını kıyacaklar. Kaya Hanım, herkesin bu önemli anı izlemesini istiyor."

Nazlı'nın dudakları soğuk bir tebessümle kıvrıldı.

Evren Ailesi, Yüblando'daki en güçlü aileydi. Onların varisi Mert Evren ise genç yaşında iş dünyasında dâhi sayılıyordu. Elif ise şehrin gözde sosyetik güzeli. Elbette nişanları gazetelerin manşetlerindeydi. Herkes onların mükemmel bir çift olduğunu söylüyordu. Onlar rüya çiftti. Romanlardaki her romantik söz onları tanımlıyordu. Sosyal medya çılgına dönmüştü. Herkes onların görkemli düğününü bekliyordu.

Dilara her şeyi ihtişamlı bir olay gibi gösterse de Nazlı gerçeği biliyordu, onu sadece Elif'in parıltısını seyretmesi için sürüklemişlerdi.

Nazlı üstünü değiştirip Ayşe'yi takip ederek büyük salona girdi.

Kaya malikânesi adeta bir saraya benziyordu; her köşesi Elif'in büyük günü için abartılı süslemelerle donatılmıştı.

Salondaki herkes şık kıyafetler içindeydi. Nazlı hariç. Ucuz beyaz bir tişört, yırtık kot ve korkunç bir makyaj... Adeta oraya hiç ait değilmiş gibi sırıtıyordu.