İkinci Şansım Onun Pişmanlığı

Babamın ölümüyle mühürlenmiş bir anlaşma, yirmi ikinci yaş günümde bir Koral'la evlenip bir sonraki CEO'yu taçlandıracağımı dikte ediyordu. Yıllarca Batu Koral'ın peşinden koştum, karşılıksız aşkımın eninde sonunda onun kalbini kazanacağına inandım.

Ama doğum günü partimde, benim için alınmış bilekliği herkesin önünde üvey kardeşim Ceyda'ya verdi.

"Alışsan iyi edersin Asya," diye alay etti. "CEO olmak üzereyim. Tek bir kadına bağlı kalamam."

Bana yüzsüz ve kötü kalpli, ailemin adına sürülmüş bir leke olduğumu söyledi. Beni küçük düşürdü, Ceyda'yla aldattı ve karısı olmak istiyorsam ilişkilerini kabul etmemi istedi.

Zalimliği, herkesin içinde bana tokat atana ve hatta düğün günümde beni bıçaklamaya çalışana kadar tırmandı.

Geçen hayatımda bu körü körüne bağlılık beni sefil bir evliliğe sürüklemişti. Beni yavaş yavaş zehirlemişti ve ben tek başıma can verirken, o üvey kardeşimle mutlu mesut yaşamıştı.

Ama gözlerimi tekrar açtığımda, o partiye geri dönmüştüm, tam da hediyemi başkasına vermesinden saniyeler öncesine.

Bu sefer gerçeği biliyordum. Ve onu seçmeyeceğimi de biliyordum.

Bölüm 1

Asya Soykan’ın Ağzından:

Mürekkeple imzalanmış ve babamın ölümüyle mühürlenmiş olan o anlaşma, bir sözden çok bir mahkumiyet gibiydi. Yirmi ikinci yaş günümde bir Koral ile evleneceğimi ve bunu yaparak Koral Holding'in bir sonraki CEO'sunu taçlandıracağımı söylüyordu.

Az önce Feridun Koral'ın çalışma odasından çıkmıştım, ağır meşe kapı arkamdan tıkırdayarak kapandı, sözlerinin ağırlığı omuzlarıma çöktü. Büyük koridordaki hava, eski para ve kibir kokusuyla doluydu.

Köşeyi döndüğümde, kaçmayı umduğum tek kişiyle burun buruna geldim. Batu Koral. Ve yalnız değildi. Bir sürü kuzeni ve genç akrabası etrafını sarmış, söylediği bir şeye gülüyorlardı.

Beni gördüler ve kahkahalar kesildi. Grup, Kızıldeniz gibi ikiye ayrılarak Batu'yu orada, özel dikim takım elbisesi içinde mükemmel bir kibir abidesi olarak bıraktı.

"Bakın hele kedi kimi getirmiş," diye alay etti Zara adında keskin yüz hatlarına sahip bir kuzen.

Arkadaşı kıkırdadı. "Hâlâ Batu'nun peşinde misin Asya? Hiç yorulmuyor musun?"

"Yüzünü gösterecek cesareti bulması bile mucize," diye mırıldandı bir diğeri, duyabileceğim kadar yüksek sesle. "Yaptığı onca numaradan sonra."

Her zaman babamı, efsanevi kurucu ortağı, sanki onun hayaleti beni utandırmak için kullanabilecekleri bir kalkanmış gibi gündeme getirirlerdi.

"Babası onun bu hallerini görse mezarında ters dönerdi," dedi Zara, sesi sahte bir acımayla doluydu. "Ne kadar da umutsuz. Soykan adına tam bir leke."

Tüm bunlar olurken Batu sadece beni izledi, masmavi gözleri bir kış göğü kadar soğuk ve affetmezdi. Sözlerinin havada asılı kalmasına izin verdi, her biri bana doğru atılmış küçük, keskin birer taştı. Geçen hayatımda bu sözler kalbimi paramparça ederdi. Şimdi ise sadece anlamsız bir gürültüydü.

"Burada ne yapıyorsun Asya?" Batu'nun sesi fısıltıları delip geçti, keskin ve sabırsızdı.

Bir adım öne çıktı, bakışları küçümsemeyle üzerimde gezindi.

"Dur tahmin edeyim," dedi, dudaklarında zalim bir sırıtış belirdi. "Babamın yanındaydın, değil mi? Onu kendi tarafına çekmeye çalışıyordun."

Çalışma odasına doğru belli belirsiz bir işaret yaptı. "Biliyor musun, bu 'ölen ortağın kızı' hikayesi artık eskidi. Sömürebileceğin her şeyi sömürdün."

Sözleri canımı yakmak, beni küçük ve acınası hissettirmek içindi. Onurumu ayaklar altına aldığını sanıyordu.

"Yıllardır bu oyunu oynuyorsun," diye devam etti, sesi alçak ve tehditkâr bir tondaydı. "Ama bitti. Beni rezil ettin, kendini rezil ettin."

Sırıtan akrabalarından oluşan seyirci kitlesine baktı. "Tüm İstanbul bizi konuşuyor. Beni bir türlü rahat bırakmadığını. Bu evlilik meselesi hakkında ciddi ciddi düşünmeye başladım."

Daha da yaklaştı, parfümü alanımı işgal etti. "Ve şunu da açıklığa kavuşturalım, babama koşman fikrimi değiştirmeyecek. Yaptığın hiçbir şey değiştirmeyecek."

Tanıdık bir aşağılamayla dolu gözleri gözlerime kilitlendi. Sefil evliliğimizde bana binlerce kez attığı bakışın aynısıydı, her ihanetten, her yalandan önce gelen o bakıştı. Bana onun için bir hiç olduğumu söyleyen bakıştı.

Geçmiş hayatımdaki karşılıksız aşkı hatırladım, beni ölüme götürecek kadar kör bir aşktı bu. Anısı midemde soğuk bir düğümdü.

Yavaş, bilinçli bir nefes aldım, kendimi toparladım. Onun hatırladığı Asya yıkılırdı. Yalvarırdı, gözleri yaşlarla dolardı.

Ama o ölmüştü.

"Yanılıyorsun Batu," dedim, sesim şaşırtıcı derecede sakin ve düzgündü.

Gözlerine çekinmeden baktım.