İntikam Ateşi ve Tehlikeli Adamın Karanlık Aşkı

En yakın arkadaşım Ceyda Alkan ve patronum Demir Alkan, ailemin tüm birikimini bir gecede buharlaştırmıştı. Sonra da beni borsa manipülasyonuyla suçlayıp kariyerimi yerle bir ettiler.

Aynı gece, bana dünyaları vaat eden adam, Demir, ölmek üzere olan annemin sağlık sigortasını kesmekle tehdit ederek beni sahte bir itirafname imzalamaya zorladı.

Onu kurtarmak için her şeyimi feda ederek imzaladım. Ama ihanet bununla da kalmadı. Ceyda, Demir'in gerçek yüzünü alay ederek ortaya döktü: Ben sadece "kullanışlı bir araçtım", asla aileden biri olmamıştım. O, kızını teselli etmek yerine benim aşağılanmamı kutlamıştı.

Dünyam başıma yıkıldı. Mentorluk, vaatler, paylaşılan güven... hepsi bir yalandı. Elime geçen tek şey, paramparça olmuş hayaller ve içimi yakan bir öfkeydi.

Bunu neden yapmıştı? Bir zamanlar beni koruyacağına yemin eden adam, şimdi neden beni ateşe itmişti? Önümde iki seçenek vardı: ya umutsuzluğa teslim olacaktım ya da savaşacaktım. Ben savaşmayı seçtim. Hayatımı yeniden kuracak, sonra da onlara bunun bedelini ödetecektim.

Bölüm 1

Finansal rapor, bir yıkım anıtı gibi ekranda parlıyordu. Çocukluktan beri en yakın arkadaşım olan Ceyda Alkan, bir dizi pervasız işlemle ailemin tüm birikimini silip süpürmüştü. Her şey gitmişti.

Aynı gece, babası Demir Alkan, annemin hastane odasında karşımda oturuyordu. O benim patronumdu, beni şirketine katmak için yalvaran adamdı. Şimdiyse yıkımımın mimarıydı. Şirketin kayıtlarını gizlice değiştirmiş, Ceyda'nın tüm feci kayıplarını benim üzerime yıkmıştı.

Küçük masanın üzerinden bir kağıt parçası uzattı. İmzalı bir itirafname. Benim itirafım.

"İki dakikan var, Asya," dedi Demir, sesi pürüzsüz ve sakindi. Parmaklarının arasında plastik bir kartı gelişigüzel çeviriyordu. Annemin sağlık sigortası kartı.

Annem Derya Durmaz, yanımızdaki yatakta her nefes için mücadele ediyordu. Demir'in alçak sesinin yanı sıra tek ses, oksijen makinesinin ritmik tıslamasıydı.

"Eğer bunu imzalamazsan," diye devam etti kartı havaya kaldırarak, "annen bu gece sigortasını kaybeder. Ölür ve bu tamamen senin suçun olur."

Ellerim titriyordu. Dudaklarım uyuşmuştu. "Demir, eğer imzalamazsam... annemin ölmesine gerçekten izin mi verirsin? O benim her şeyim."

Dudaklarında küçük, zalim bir gülümseme belirdi. "Ve Ceyda da benim her şeyim, Asya. Sana şirketimi, kızımın geleceğini emanet ettim. Şimdi bunu ona telafi etmek zorundayım."

Öne eğildi, gözleri anneme sabitlenmişti. Annemin göğsü çaresiz bir nefesle sarsıldı. Demir bu manzaradan zevk alıyor gibiydi, adeta bir acı uzmanıydı.

Yumuşak, istikrarlı bir kıyamet ritmiyle saymaya başladı. "Kırk... kırk bir... kırk iki..."