İtaatkâr Eski Karım Gizli Bir Patron mu

Braiden Collins, "Boşanalım" dedi.

Üç yıldır evliydiler. Ama adam her zamanki gibi suskunluğunu koruyordu. Sesi hiçbir sıcaklık taşımıyordu, sadece ürpertici bir mesafe vardı.

Emily Morris, kendini Braiden'ın arkasında, onun uzun boylu vücuduna bakarken buldu. Onun kayıtsız ifadesinin tavandan tabana pencerelere yansıması, onun içini ürpertti.

Daha önce iki yanında gevşek duran elleri şimdi titreyen yumruklar halindeydi.

Korktuğu an gelmişti.

Braiden ona doğru döndüğünde yüz hatları daha da belirginleşti. Birlikte geçirdikleri yıllara rağmen, kusursuz bir şekilde şekillendirilmiş yüzünün görüntüsü onu hâlâ hayran bırakıyordu.

"Mecbur muyuz?" Kelimeler Emily'nin dudaklarından güçlükle çıkabildi. Kelimeleri söylemekte zorlandı, sesi umutsuzlukla hafif bir umut ışığının karışımıydı.

Braiden ona bakarken gözlerini hafifçe kıstı. Emily'nin doğal güzelliğini makyajsız hali gizleyemiyordu, ancak gözleri duygudan kızarmıştı.

Geleneksel anlamda çarpıcı bir görünümü yoktu ama berrak teni ve gözlerindeki masumiyet onu rahatlatıcı bir varlık haline getiriyordu.

Berrak ve kızarmış gözleriyle Braiden'a baktı. Sağ gözünün altında küçük bir ben vardı, siyah saçları yüzünü yumuşak bir şekilde çerçeveliyordu.

Ancak Braiden için o, sessiz ve sıradan bir kadından başka bir şey ifade etmiyordu. Karı olarak rolünü kusursuz bir şekilde yerine getirmişti ama adam ona karşı hiçbir sevgi hissetmiyordu.

Üç yıl önce geçirdiği bir araba kazası sonucu ciddi bir omurilik yaralanması geçirmiş ve bu durum onun tekrar yürüyebilme yeteneği konusunda şüphelere yol açmıştı. Tahminler kötüydü. Ömür boyu felçli kalma ihtimaliyle karşı karşıya kalmıştı. O zorlu dönemde şartlar onu sevdiği kadından ayrılmaya zorlamıştı. Annesinin ısrarı üzerine, kendisine ömür boyu bakabilecek bir doktorla görücü usulüyle evlendirildi. Emily onun tercihi olmuştu, prestijli bir geçmişinin olmaması ve sakin yapısı bu tercihte önemli etkenlerdi.

"Üç yıldır yanımdasın, bana bakıyorsun. Tazminat olarak size on milyon dolar teklif etmeye hazırım." Braiden'ın ses tonunda duygu yoktu, ona karşı özel bir sevgi beslediğini göstermiyordu. "Elbette, başka bir şey arzu etmiyorsan—"

"Neden?" Emily ilk kez onun sözünü kesti. Gözyaşları, kararlılık ve isteksizliğin karışımıyla parlıyordu. "Şimdi neden boşanmak istiyorsun?"

Sorusu havada asılı kaldı. Yarın üçüncü evlilik yıldönümleriydi. Onu ve bundan sonra daha nicelerini kutlamayı hayal ediyordu, onunla birlikte bir ömür geçirmenin hayalini kuruyordu.

"Sevdiğimin sen olmadığını biliyorsun." Braiden'ın sesi düşüncelerini soğuk ve mesafeli bir şekilde böldü, hiçbir umut ışığı sunmadı. "Natalia geri döndü. Onunla evlenmeyi planlıyorum."

Bu gerçek Emily'yi aniden vurdu ve titretti.

Üç yıldır gönül verdiği evliliğin Natalia Powell'ın adının anılmasıyla kolayca dağılacağı düşünülüyordu.

"Efendim-" Uşağın aniden gelişi sessizliği bozdu. "Bayan Powell yemeğini kustu, hatta kan bile öksürdü!"

Braiden, Emily'nin yanından hızla geçip misafir odasına doğru ilerlerken tavrı değişti. Derin ve ısrarlı sesi, "Arabayı hazırlayın," diye emretti. "Hastaneye gidiyoruz."

Kısa bir süre sonra, kollarında narin bir kadını şefkatle taşıyarak yeniden ortaya çıktı. Natalia, Emily'nin kendi elleriyle işlediği bir battaniyeye sarınmıştı.