Arkadaşlar ve Seks

Yumuşak ışıkların süzdüğü odada, geniş yatağın üstünde bir erkekle bir kadın şefkatle birbirine sarılıydı.

Yatağın üstünde, duvarda asılı bir gelin tablosu vardı; yüzünde nazik bir sevinç ifadesi.

"Ya Nuran bizi burada, kendi yatağında yakalarsa ne olur? Sence sinirden ağlar mı?" dedi kadın, alaycı bir cilayla.

"Burası onun yatağı değil," "Bunca yıl onunla neredeyse hiç aynı yatakta uyumadım," "Hep yan odadaki misafir odasında geceliyor," diye burnundan soluyarak karşılık verdi adam.

"Derin, bana karşı öylesine naziksin ki..."

Fısıltıları, ağır nefeslerle birbirine karışıyordu.

Tam o sırada, kapıda beliren genç kadın ellerini ağzına götürdü; duyduklarını işitince gözlerinden yaşlar süzüldü.

Az sonra o yakınlık sönümlendi.

Derin Arabacı, bir bardak su almak için şortunu geçirip ayağa kalktı. Nuran Velioğlu'nu oturma alanında sessizce otururken görünce yüzüne şaşkınlık yerleşti. Nuran’ın ne zaman döndüğünü, neleri duyduğunu düşündü.

"Her şeyi duydun mu?" Kanepeye uzanmış, elinde bardakla sakince sordu.

Derin’in teninde gezinen öpücük izlerine aldırmadı; Nuran’ın onları görüp görmediğini ya da ne hissettiğini umursamıyordu. Yalnızca suyunu yudumladı.

"İmzalama vakti geldi." Bir çekmeceden dosya çıkarıp masaya bıraktı. "Madem duymuş olabilirsin, uzatmanın manası yok."

Nuran çekinerek belgeye uzandı; gözleri ilk sayfadaki "Boşanma Anlaşması" ibaresine takıldı. Son sayfayı çevirince Derin Arabacı’nın gösterişli imzasını gördü.

"İncele. Eklemek istediğin bir şey varsa, bana bildir. Aksi takdirde, sadece imzala," diye emretti Derin.

Geriye yaslanıp bir sigara yaktı; duman, soğuk tavrına perde oldu.

"Bize bir şans daha veremez misin?" Başını öne eğmişti; gözyaşları sesini kısıyor, düz kakülleri gözlüklerinin koyu çerçevesine düşüyor, mahzun ifadesini belirginleştiriyordu.

Arabacı ailesine gelin olduğundan beri, Nuran kendini Derin'e adamıştı, mutluluk dolu bir gelecek umarak.

Kar fırtınasında onu koruyan o çocuğa dair anı, elini istemsizce sıkmasına neden oldu; yanında kalmak için en küçük bir umut dilendi.

"Nuran, bu kadar çaresiz hissetme. Benimle Melis arasında ne olduğunu biliyordun. O hâlâ neden bu evliliğe tutunuyorsun? Kendini bu kadar değersiz hissetme." Derin’in sabırsızlığı, kül tablasına kül silkelerken yüzeye çıktı: "Evliliğimiz hiçbir zaman fayda hesabının ötesine geçmedi."

Nuran’ın yüreği bir anda ağırlaştı. Melis Polat’ın, Derin’in gerçekten sevdiği kişi olduğunu anladı. Nihayet farkına varmıştı.

Parmakları etek ucuyla oyalanırken, Melis ortaya çıktığında, Derin’in dikkatinin bütünüyle ona kaydığını fark etti.

Yıllar önce Melis yurtdışına gittiğinde Derin peşinden gitmiş, fakat ardından yaşanan trajik bir trafik kazası onu yanıtsız bırakmıştı. Derin, Velioğlu ailesinden Ayça ile evlenecekti. Ancak Ayça başka biriyle ilişkiye girip bir çocuk doğurunca, Velioğlu Ailesi bu kez Nuran’ı gelin olarak önerdi. Nuran, Ayça’nın yerine geçip Derin’le evlendi.

Nuran, neredeyse tüm geçmişiyle bağlarını koparıp kendini Derin’in bakımına adadı. Tasarım, araba yarışı, cerrahi ve kodlama gibi tutkularını bıraktı; yalnızca ona odaklandı.

Derin bir yıl önce komadan uyandığında yine Nuran, gece gündüz başucundaydı. Ne var ki Melis yurtdışından döndüğünde, Derin Nuran’ın bu nezaketini göremedi.

İki yıllık evliliğe ve bakıma rağmen Nuran, Derin’in kalbinde yer edemediğini kabullendi.

Nuran’dan yanıt alamayan Derin kaşlarını çattı, karşısında oturan kadını süzdü.

Kalın kakülleri ve büyük gözlükleriyle çerçevelenen yüzü çekiciydi; ancak görünüşünü sık sık ihmal ediyor, dağınık duruyordu. Mizaç olarak fazlasıyla içine kapanıktı.